ပဥၥလက္ဆံဆံ
ေမွာ္အတတ္မ်ား
အေတာမသတ္ႀကီးထြား
ေကာင္းတာကလြဲလို ့
မေကာင္းတာမွန္သမွ်
အကုန္ရတဲ့ ေနရာႀကီးမွာေမြးဖြားႀကီးျပင္း
က်ေနာ္တို ့ရဲ ့ လူငယ္ေတြ
လူဖ်င္းေတြေတာ့ မဟုတ္ဘူး ။
အရင္က ဘာေတြျဖစ္ခဲ့လဲ
အခု ဘာေတြျဖစ္ေနလည္း
ေနာက္ဘာေတြ ျဖစ္ဦးမွာလဲ
အကုန္သိတယ္…..။
အရင္က ဘာေတြလိုခ်င္ခဲ့လဲ
အခု ဘာေတြ လိုခ်င္ေနလဲ
ေနာက္ ဘာေတြလိုအပ္ဦးမလဲ
အကုန္သိတယ္ ။
အဂၤလိပ္ ဗမာ ပထမစစ္
……………….. ဒုတိယစစ္
………………. တတိယစစ္
နယ္ခ်ဲ ့ကၽြန္ ျဖစ္ခဲ့ရတာ သိတယ္ ၊
သူ ့ကၽြန္အျဖစ္ ႏြံနစ္မခံ
မ်ိဳးခ်စ္ေတြရဲ ့ ပုန္ကန္မႈေတြကို သိတယ္။
ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိွဴင္းကို သိတယ္
နတ္ေမာက္နယ္သား ဗိုလ္မင္းေရာင္ကို သိတယ္
လယ္သမားအေရးေတာ္ပံု ဆရာစံကို သိတယ္
သခင္ေအာင္ဆန္းကို သိတယ္
သခင္ဗဟိန္းကို သိတယ္
သခင္သန္းထြန္းကို သိတယ္
ဗိုယ္ေအာင္ေက်ာ္ကို သိတယ္ …
သူတို ့မေမြးခင္က သမိုင္း
သူတို ့ရဲ ့ ဘ၀ အစိတ္အပိုင္းတခုလိုကို သိတယ္။
သူတို ့ေမြးၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း
ခမ္းနားႀကီးက်ယ္တဲ ့
ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမိုင္း
ျပည္သူလူထု လႈပ္ရွားမႈ သမိုင္း
သံဃာ့ လႈပ္ရွားမႈ သမိုင္း
ရိုင္းစိုင္းတဲ့ အုပ္စိုးသူလူတစုရဲ ့
လူမဆန္တဲ့ သမိုင္း
အကုန္သိတယ္ ။
မ်ိဳးဆက္တို ့ရဲ့ စီးဆင္းမႈ
တာ၀န္သိမႈ တာ၀န္ယူမႈမ်ားထဲက
ကိုယ့္ဘ၀ထက္ ျပည္သူ ့ဘ၀ကို ပိုခ်စ္တဲ့
အေမ တေယာက္ရဲ ့အေၾကာင္းကို သိတယ္ ။
အရိုင္းစံ အရိုးခံ လူသားဘ၀ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ ့
သံုးဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ အရြယ္ လူတေယာက္
ရာဇ၀င္ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ စြမ္းေဆာင္ခ်က္ေတြ
စိတ္ဓာတ္နဲ ့စိတ္ထား စံထားေလာက္တဲ့တရားမ်ား
မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားရဲ့ အၾကားမွာ
ေတာက္ပ ၀င္းလက္ အနာဂတ္အတြက္
သူတို ့
ေဖေဖၚ၀ါရီ တဆယ့္သံုးရက္ကို အျမင့္ျမတ္ဆံုး လႊင့္ထူလိုက္ၾကရဲ ့ ……။
ရဲရင့္သက္ဇြဲ
Monday, February 14, 2011
ေဖေဖၚ၀ါရီ တဆယ့္သံုးရက္ကို အျမင့္ဆံုးလႊင့္ထူလိုက္ၾကရဲ ့
Tuesday, February 8, 2011
ဘာေတြထားခဲ့မလဲ
ေသလြန္ၿပီးေနာက္ ျပန္မေရာက္ဘူး
ေလာကလူ ့ရြာ ဤကမၻာ၀ယ္
ရွင္သန္ေနရ တခဏတြင္
ႏြားေျခရာခြက္ ပင္လယ္ထင္လ်က္
တပ္မက္တြယ္တာ မေနသာဘူး ---၊
မေသခင္ရ ဒီဘ၀မွာ
ရွာထားစီးပြား ဥစၥာမ်ားအား
အမွန္ထင္အပ္ ပံုမအပ္ႏွင့္
သမုဒၵရာထက္ ေရပြက္ပမာ
ရွိသည္သာတည္း ---၊
တမလြန္ခရီး ထြက္သြားႏွင့္ၿပီ
ဘာမွမပါ လက္ခ်ည္းဗလာ
သိမွတ္ရာတည့္
ေသာေသာညံညံ ငိုေႁကြးသံလည္း
နား၀ယ္မၾကားသာၿပီ
ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမည္နည္း ---၊
ဘ၀သံသရာ ၾကင္လည္လာခိုက္
ေမြးဖြားေသဆံုး လူျဖစ္ရႈံးရ
အပမၼာေဒန သမၼာေဒထ
မေမ့ေသာတရား ႏွလံုးသားမွာ
ဆင္ျခင္ကာထား လြတ္ေျမာက္ေလမလား
ႀကိဳးစားခ်င္သည္ ---၊
ရွင္သန္ျခင္းေနာက္ ေကာက္ေကာက္လိုက္ပါ
မရဏမင္းရဲ ့ သိမ္ဖ်င္းအမိန္ ့
အရိပ္ပမာ ကပ္လ်က္သာတည့္
ေၾကာက္စိတ္ကိုပယ္ လူ ့ဘံုလယ္တြင္
မ်ားက်ိဳးကိုသာ ေရွ ့ရႈပါလ်က္
ေစတနာမွန္ပင္ စမ္းေရလ်င္သို ့
တသြင္သြင္စီး ေအးျမၿပီးလွ်င္
စာပန္း စာခိုင္ စာငံု စာဖူး
အထူးထူးတို ့ ငါလွ်င္ေရးဖြဲ ့ခ်င္ခဲ့ ---၊
မင္း ငါ သူ လူတကာတို ့
လူ ့ဘံုခန္း၀ါ လူတို ့ရြာတြင္
မေသခင္မွာ
ဘာေတြထားခဲ့မည္လဲ ---၊
ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၂၀၀၁
Sunday, January 30, 2011
ပန္းဆိုးတန္းသို ့ ျဖတ္သန္းျခင္း
အလြမ္းေတြနဲ ့ မိႈင္းမိႈင္းေ၀ေနတဲ ့
ညေနခင္းကို
လြယ္အိတ္ထဲက ထုတ္ခင္းလိုက္တယ္ ….
စာငတ္ေနတဲ့ စိတ္က
ပန္းဆိုးတန္း စာအုပ္အေဟာင္းတန္းမွာ
ထမင္းတနပ္နဲ ့ခ်ိန္ဆ
ဒိြဟျဖစ္ေနတယ္ ….
ေအမီ ေဒစီ ေကသီ
ေ၀ရီရီ အေမွာင္ရိပ္မွာ
စိုးရိမ္စိတ္နဲ ့ ေစ်းဦးမွေပါက္ပါ့မလား
အရင္အတိုင္းပဲ အၿပံဳးမ်ား ႏြမ္းလ်
အိမ္ျပန္ခက္တဲ့ ညေတြႀကံဳဦးမယ္ ….
သစ္ရြက္အေသမ်ားေပၚက
ရက္စက္ေသာဂီတ
လိုခ်င္တပ္မက္မႈက
ငါ့ ရင္ကို ေခ်မြေနတယ္
ခပ္လွမ္းလွမ္းက
ခေလးငယ္ရဲ ့ေတာင္းရမ္းသံမွာ
အိပ္ကပ္ထဲက အသျပာ
ေခါင္းေထာင္ထလာတယ္ …..
ငါ မျမင္ဘူးေသာ မ်က္ႏွာစိမ္းမ်ား
အေကာင္းစားကားမ်ား
ကဗ်ာတစ သတိရတယ္
သူခိုးဖမ္းပါ
လမ္းၾကားမွာလား
ပန္ကာေအာက္မွာ ထိုင္ေနသည္ …..
ပန္းဆိုးတန္းပလက္ေဖာင္းတေလွ်ာက္
တလွမ္းခ်င္းေလွ်ာက္အလာ
အေဟာင္းဆိုင္ကေလးရဲ ့ စာအုပ္ပံုၾကား
ဖူးခ်စ္ရဲ ့ ႀကိဳးစင္ေပၚက မွတ္စု
ငါ့ ႏွလံုးသားကို တူနဲ ့ထုေလတယ္ ….
စာအုပ္အေဟာင္းတန္းကို ေက်ာခိုင္း
ျမင္ေနၾက ႏြမ္းလ်လ်မ်က္ႏွာမ်ား
ေသာကစြန္းထင္း ေပက်ံေနေသာ မ်က္၀န္းမ်ားကို
ခပ္ယဲ့ယဲ့ ၿပံဳးျပ ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြါ
ေမာင္ေလးေအာင္ရဲ ့ကဗ်ာ
ဖူးခ်စ္က သင္တို ့ကို ခ်စ္ခဲ့သည္
ငါ့ အာရံုမွာ ၿငိတြယ္လိုက္ပါ …..
ငါ ျမင္ဘူးတဲ့ သူေတြနဲ ့
ငါ စီးးဘူးတဲ့ ဒုတိယကမၻာစစ္လက္က်န္ကားမ်ား
တိုးေေ၀ွ ့ ျဖတ္သန္း
ငါ့ ၀ိညာဥ္ဟာ အခိုးအေငြ ့အျဖစ္
နာက်င္စြာ ပ်ံသန္းသြားခဲ့…….။
ရဲရင့္သက္ဇြဲ
၂၆ ၀၁ ၂၀၁၁
Wednesday, January 19, 2011
ဇန္န၀ါရီ တဆယ့္ခုႏွစ္ရက္
ေအးစက္စူးရွတဲ့
ေဆာင္းေလၾကမ္းတို႔ရဲ႕
အၫွာအတာကင္းမဲ့မႈကို အံတုရင္း
သူစိမ္းဆန္ေသာ ဇန္န၀ါရီေန႔ရက္မ်ားထဲ
ငါ... မင္းကို သတိရေနမိတယ္...။
တခါတရံ
ေန႔မွန္း ညမွန္းမသိရတဲ့
အေမွာင္ခန္းေလးထဲမွာ...
တခါတရံ
ၾကိဳးသမားေတြရဲ႕
ေခ်ာက္ခ်ားဘြယ္ရာ
အခန္းထဲမွာ...
အခုေတာ့ ရာဇ၀တ္သားေတြနဲ ့
ေရာႁပြန္းေနတဲ့ အခန္းထဲမွာ
ေလးဆယ့္ခုႏွစ္ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔ကို
မင္း ဘယ္လိုခံစားမႈမ်ိဳးနဲ႔
ေက်ာ္ျဖတ္ေနမွာလဲဆိုတာ
ငါ သိခ်င္လိုက္တာ...။
ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့...
ျပီးဆံုးခဲ့တဲ့...
ေထာင္တြင္း တဆယ့္သံုးႏွစ္ကို ၾကံ့ၾကံ့ခံရင္း
ေနာက္ထပ္ ျဖတ္သန္းရမယ့္
တဆယ့္သံုးႏွစ္တာကာလကို
ဘယ္လိုခံႏိုင္ရည္ေတြနဲ႔
မင္း... ျဖတ္သန္းမယ္ဆိုတာ
ငါ... ေၾကေၾကကြဲကြဲနဲ႔
ေတြးေနမိေသးတယ္။
သားေတြ အနားမွာမရွိဘဲ
ေရာက္ေရာက္လာတဲ့
(သားေတြရဲ႔)
ေမြးေန႔ေတြကိုလည္း
ရင္ကြဲပက္လက္ မ်က္ရည္စက္နဲ႔
အေမ ျဖတ္သန္းေနမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။
ငါ့မွာေတာ့...
အေ၀းေျမတေနရာကေန
ေၾကကြဲေနရင္း
အေမ့ရဲ႕ သားေတြအေပၚထားတဲ့
ခ်စ္ခ်င္းေမတၱာတရားမွာ ခိုနားေနမိတယ္။
ေလးဆယ့္ခုႏွစ္ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔မွာ
ညီတေယာက္က
အကိုတေယာက္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့တရား
ရဲေဘာ္တေယာက္က
သူ႔ရဲ႕တိုက္ေဖၚတိုက္ဖက္
ေသြးေသာက္ တေယာက္ကို ယံုၾကည္ေလးစားတဲ့တရား
ခ်စ္ခ်င္းေမတၱာမ်ားနဲ႔ နာၾကားပါ။
ငါတို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ဒူးမေထာက္ဘူး...
ငါတို႔ ဘယ္ေတာ့မွ လက္မေျမွာက္ဘူး...
ငါတို႔ ဘယ္ေတာ့မွ အရႈံးမေပးဘူး...။
(ေမာ္လၿမိဳင္ေထာင္တြင္းမွ အကိုသို ့)
ရဲရင့္သက္ဇြဲ
Saturday, January 8, 2011
ေတာင္သမန္အင္းက အလြမ္းပြင့္ေ၀ႏွင္း
ေတာင္သမန္အင္းက အလြမ္းပြင့္ေ၀ႏွင္း
ဘ၀ရဲ ့မွတ္တမ္း
ရုပ္ရွင္ထဲက ဇာတ္လမ္းလို
စာတမ္းထိုး ………
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ဆယ့္ေလးႏွစ္က ………
ေနာက္ခံဂီတသံက
ေခါက္ရွာငွက္ ပ်ံသန္းပံုမ်ိဳး ……။
သတၳဳႏြယ္ႀကိဳးေတြက
သံစဥ္လိႈင္းမ်ား အျပန္အလွန္သယ္ေဆာင္
ႏုနယ္ပ်ိဳမ်စ္ေသာ
ႏွစ္ကာလတခ်ိဳ ့ ……
ႏွလံုးသားခ်င္း ဖလွယ္
အတြယ္အတာနဲ ့သမုဒယ
ဘ၀ခ်ိဳခ်ိဳ
ႏွစ္ကာလတခ်ိဳ ့ ……
တီတီတာတာ
သား သမီးနဲ ့အတူေနရ
ငါ့ ဘ၀
ႏွစ္ကာလတခ်ိဳ ့……
ခြဲေနရဦးမယ္
အတိုင္းအတာ တခုအထိ
မိသားစုနဲ ့ေ၀း
ႏွစ္ကာလ တခ်ိဳ ့ …..
ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇရွင္းတဲ ့
ကမၻာ့ရြာ ေခတ္ႀကီးထဲမွာ
ကလစ္ တခ်က္ႏွိပ္ရံုနဲ ့
အရုပ္ျမင္ အသံၾကား
အလြမ္းက ပါးလ်သြားလား
အလြမ္းက အားရသြားလား
ႏွစ္ကာလတခ်ိဳ ့ ……
ႏွစ္ဆယ့္ေလးႏွစ္ၾကာတဲ့အခါ
ညီမေလးေရ ….
အဲဒီ နံနက္ခင္းက
ေတာင္သမန္အင္းမွာ ျမဴႏွင္းေတြ ေ၀ေနပံု သတိရ
မယ္ဇယ္ပင္ ေျခရင္းမွာ ျမဴႏွင္းေတြ ေ၀ေနပံုမ်ား သတိရ
သီခ်င္းသံတိုးတိုးသဲ့သဲ့ ၾကားရဲ ့လား
ေနာက္ထပ္တို ့ မေ၀းဘူး ……။
(တေယာက္ဘ၀ကို တေယာက္ေထြးေပြ ့ႏွစ္ဆယ့္ေလးႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ)
ရဲရင့္သက္ဇြဲ ၂၉ ၁၂ ၂၀၁၀
Friday, January 7, 2011
အလြြြြမ္းပြင့္တို ့ ရိုက္ခ်ိဳးတဲ့ မ်က္ရည္တာရိုး
အညွာလြယ္တယ္ပဲေျပာေျပာ
ေဟာဒီ မ်က္ရည္တာရိုး
အလြမ္းပြင့္ေတြက
ရိုက္ခ်ိဳးေနၾကတယ္ …..။
ေကာင္းကင္ကေတာ့
အံု ့မိႈင္းေနဆဲ
မ်က္ေစ့တဆံုး အျဖဴေရာင္ေတြဖံုးလို ့
ငွက္ကေလးေတြေတာင္မွ
ေတးမသီႏိုင္ရွာၾကဘူး
သစ္ရြက္ကေလးေတြေတာင္မွ
ႏွင္းတို ့ရဲ ့မ်က္ႏွာ ေမာ့မၾကည္ရဲရွာၾကဘူး …….။
တကမၻာလံုးက ေအးခဲမႈတို ့
ငါေနတဲ့အရပ္ကို စုပံုပို ့လိုက္သလား
သတိရတမ္းတျခင္းေတြကေတာ့
ေအးခဲမႈေတြကိုထိုးေဖာက္
မင္းဆီအေရာက္
ပ်ံသန္းေနၾကေလရဲ ့ …..။
မိသားစုဆိုတဲ့ အေတြး
ေနြးေထြးမႈကိုေပးတယ္
မိသားစုအေရး
သားသမီးအေရး
အနာဂတ္အေရး
အေတြးမ်ား မိုးမဆံုး ေျမမဆံုး …..။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ
အညွာလြယ္တယ္ပဲေျပာေျပာ
ေဟာဒီ မ်က္ရည္တာ႐ိုး
အလြမ္းပြင့္ေတြက
ရိုက္ခ်ိဳးေနၾကတုန္း …..။
ရဲရင့္သက္ဇြဲ ၁၇ ၁၁ ၂၀၁၀
၀ိဥာဥ္နီတို ့ ေပးတဲ့လက္ေဆာင္
၀ိဥာဥ္နီတို ့ ေပးတဲ့လက္ေဆာင္
ယံုၾကည္ပါ ရဲေဘာ္တို ့
ႏွစ္တႏွစ္ ကုန္ဆံုးသြားတိုင္း
ေဟာဒီ ႏွလံုးသားေတြ
နာက်င္ေၾကကြဲ တမ္းတ
အသက္စြန္ ့သြားတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြကို
သတိတရ ရွိေနမိတယ္ …..။
ယံုၾကည္ပါ ရဲေဘာ္တို ့
တကမၻာ မျခားေသးပါဘူး
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ကာလမွာ
အေျပာင္းအလဲေတြ မ်ားတဲ့ၾကား
ငါတို ့ေခတ္ရဲ ့ ေသြးစြန္းႏွစ္မ်ား
ေဟာင္းမသြားဘူး ေျပာင္းမသြားဘူး …..။
ယံုၾကည္ပါ ရဲေဘာ္တို ့
ရဲေဘာ္တို ့ရဲ ့စြန္ ့လႊတ္ေပးဆပ္မႈအေပၚ
ငါတို ့ ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာမေဖါက္ဘူး
ရဲေဘာ္တို ့ရဲ ့စြန္ ့လႊတ္ေပးဆပ္မႈအေပၚ
ငါတို ့ ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာမမဲ့ဘူး
ရဲေဘာ္တို ့ရဲ ့စြန္ ့လႊတ္ေပးဆပ္မႈအေပၚ
ငါတို ့ ဘယ္ေတာ့မွ အျမတ္မထုတ္ဘူး
မၿပီးဆံုးေသးေသာ တိုက္ပြဲ
ငါတို ့ ဆက္လက္ဆင္ႏႊဲမယ္ …..။
ယံုၾကည္ပါ ရဲေဘာ္တို ့
သင္တို ့ရဲ ့
ယံုၾကည္ခ်က္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္
အႏၱိမ ပန္းတိုင္
မယိုင္မလဲ ခိုင္ၿမဲေသာ
သံမဏိစိတ္ဓာတ္မ်ား
ငါတို ့ အားလံုး ထပ္တူထပ္မွ်
ႏွစ္သစ္ကို သယ္ေဆာင္သြားမွာပ …..။
ယံုၾကည္ပါ ရဲေဘာ္တို ့
သင္တို ့ေပးတဲ့ ႏွစ္သစ္လက္ေဆာင္
အဆိုးအေကာင္း အက်ိဳးအေၾကာင္း
ညီညြတ္ေရးသာ အေရးႀကီးေၾကာင္း
ညီညြတ္ေရးတရား နားမခါးေစေၾကာင္း
မညီညြတ္တဲ့အခါ
ဟသၤာကိုးေသာင္း ပ်က္စီးေၾကာင္းတရား
ငါတို ့ အသက္နဲ ့ထပ္တူ မွတ္သားနာယူပါ့မယ္ .....၊
အသင္တို ့၏ ေသြးစြန္းစကား
ရင္၀ယ္ထားလ်က္
ဒီမိုကေရစီရလ်င္ အမွ်ေ၀မည္
စစ္အာဏာရွင္စနစ္ မုခ် က်ဆံုးေစရမည္ …..။
(အသက္စြန္ ့သြားေသာရဲေဘာ္အေပါင္း၏ ယံုၾကည္ခ်က္အလံကို ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲလႊင့္ထူတိုက္ပြဲ၀င္လ်က္)
ရဲရင့္သက္ဇြဲ ၂၈ ၁၂ ၂၀၁၀
Posts
