Peaceful Burma (ျငိမ္းခ်မ္းျမန္မာ)平和なビルマ

Peaceful Burma (ျငိမ္းခ်မ္းျမန္မာ)平和なビルマ

TO PEOPLE OF JAPAN



JAPAN YOU ARE NOT ALONE



GANBARE JAPAN



WE ARE WITH YOU



ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာတဲ့ညီညြတ္ေရး


“ညီၫြတ္ေရးဆုိတာ ဘာလဲ နားလည္ဖုိ႔လုိတယ္။ ဒီေတာ့ကာ ဒီအပုိဒ္ ဒီ၀ါက်မွာ ညီၫြတ္ေရးဆုိတဲ့အေၾကာင္းကုိ သ႐ုပ္ေဖာ္ျပ ထားတယ္။ တူညီေသာအက်ဳိး၊ တူညီေသာအလုပ္၊ တူညီေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရမယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ညီၫြတ္ေရးဆုိတာ ဘာအတြက္ ညီၫြတ္ရမွာလဲ။ ဘယ္လုိရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ညီၫြတ္ရမွာလဲ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ဆုိတာ ရွိရမယ္။

“မတရားမႈတခုမွာ သင္ဟာ ၾကားေနတယ္ဆုိရင္… သင္ဟာ ဖိႏွိပ္သူဘက္က လုိက္ဖုိ႔ ေရြးခ်ယ္လုိက္တာနဲ႔ အတူတူဘဲ”

“If you are neutral in a situation of injustice, you have chosen to side with the oppressor.”
ေတာင္အာဖရိကက ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဒက္စ္မြန္တူးတူး

THANK YOU MR. SECRETARY GENERAL

Ban’s visit may not have achieved any visible outcome, but the people of Burma will remember what he promised: "I have come to show the unequivocal shared commitment of the United Nations to the people of Myanmar. I am here today to say: Myanmar – you are not alone."

QUOTES BY UN SECRETARY GENERAL

Without participation of Aung San Suu Kyi, without her being able to campaign freely, and without her NLD party [being able] to establish party offices all throughout the provinces, this [2010] election may not be regarded as credible and legitimate. ­
United Nations Secretary General Ban Ki-moon

Where there's political will, there is a way

政治的な意思がある一方、方法がある
စစ္မွန္တဲ့ခိုင္မာတဲ့နိုင္ငံေရးခံယူခ်က္ရိွရင္ႀကိဳးစားမႈရိွရင္ နိုင္ငံေရးအေျဖ
ထြက္ရပ္လမ္းဟာေသခ်ာေပါက္ရိွတယ္
Burmese Translation-Phone Hlaing-fwubc

Tuesday, December 14, 2010

ကိုဝင္းတင့္ထြန္း၏ရွင္းျပခ်က္

က်ေနာ္က အမွန္ကိုပဲ ေဖၚျပခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ စာရင္းထဲသာ ပါခဲ့ၿပီး၊ အမွန္က ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း ဘယ္စစ္တိုင္းကိုမွ သြားေရာက္ခဲ့ျခင္းမရွိလို႔ပါ ပဲ။ ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းက သခင္တင္ျမရဲ႕ စာအုပ္ထဲကကို ကိုးကားျပခဲ့ၿပီး၊ က်ေနာ္က သခင္တင္ျမစာအုပ္ကို ကိုးကားခဲ့ျခင္းမရွိပါဘူး။ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ေရွ႕တန္းက ပါဝင္တိုက္ခိုက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာရဲ႕ေရးသားေဖၚျပခ်က္ေတြကို အဓိကထား ကိုးကားခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက …
“ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းမွာ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ဘယ္စစ္တိုင္း ဘယ္ေနရာကိုမွ တာ ဝန္မယူခဲ့၊ ပထမတိုင္း (၄) ႏိုင္ငံေရးမွဴးတာဝန္လ်ာထားရာကိုလဲ မသြား၊ ေနာက္ တိုင္း (၆) ႏိုင္ငံေရးမွဴးတာဝန္ကိုလဲ သြားမယူဘဲ၊ တေနရာ လုံျခဳံရာတြင္ မိမိဘာသာ ပုန္းခိုေန ၿပီး၊ ရန္ကုန္မွ ဂ်ပန္တပ္မ်ားဆုတ္ခြါၿပီးေတာ့မွ ရန္ကုန္တိုင္း ကိုဗေဆြထံ သြားပူးေပါင္း ေနခဲ့သည္။” လို႔ ေဖၚျပခဲ့တာ ရွိပါတယ္။

မွတ္ခ်က္ (၂) ဆိုၿပီးေဖၚျပရာမွာ၊ တိုင္း (၆) တာဝန္က်ေသာ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းကို တိုင္း (၆) မပို႔ေတာ့ပဲ၊ ရန္ကုန္တြင္ ကိုဗေဆြႏွင့္ တြဲဖက္တာဝန္ေပးသည္။ လို႔လဲ ေရးသားထားတာ ရွိပါတယ္။ (ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္းေက်ာ္ေဇာရဲ႕ ကိုယ္တိုင္ေရးအတၱဳပၸတၱိ - စာမ်က္ႏွာ ၈ဝ) ကို ၾကည့္႐ႈ႕ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလို အခ်က္အလက္ေတြေၾကာင့္ က်ေနာ္က “ဦးဗေဆြနဲ႔ ဦး ေက်ာ္ၿငိမ္းက ရန္ကုန္တာဝန္ခံ ျဖစ္ပါတယ္လို ့ေရးသားတာပါ။

ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာရဲ႕ ေဖၚျပထားခ်က္၊ မွတ္ခ်က္ (၄) ဆိုတာမွာဆိုလ်ွင္- ၁၉၅၂ ခုႏွစ္ က အဂၤလန္ လန္ဒန္ၿမိဳ႕မွာ လွည့္လည္ေလ့လာေရးအဖြဲ႔အျဖစ္နဲ႔ အတူခရီးသြားရစဥ္ က်ေနာ္ (ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ) ဦးစီးတဲ့ တိုင္း (၄) ကို ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း ပထမႏိုင္ငံေရးမွဴးတာဝန္ က်တာကို ဘာ့ေၾကာင့္မလာသလဲလို ့ေမးၾကည့္ရာမွာ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းက ခင္ဗ်ားႀကီးကို ေၾကာက္လို႔ မလာတာလို႔ ခပ္ေျပာင္ေျပာင္ပဲ ေျဖခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာေတာင္ ေရးသားထား ပါတယ္။

“အဓိပၸါယ္မွာ က်ေနာ္တို႔က ဂ်ပန္ကို ဖိတိုက္ရင္ ဂ်ပန္က က်ေနာ္တို႔ကို ျပန္တိုက္မည္။ ထိုဒဏ္ကို သူမခံႏိုင္လို႔မလာသည့္သေဘာ ျဖစ္သည္။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းမွာ အနာမခံလို ေသာ ႏိုင္ငံေရးအေခ်ာင္သမားႀကီးျဖစ္သည္ကို သိႏိုင္ေပသည္။” လို႔ေတာင္ ရွင္းရွင္း လင္းလင္းေဖၚျပထားတာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္းေက်ာ္ေဇာရဲ႕ကိုယ္တိုင္ေရး
အတၱဳပၸတၱိ-စာမ်က္ႏွာ-၈၁) ထဲမွာပဲ တဆက္တစပ္တည္းဖတ္႐ႈ႕ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ အမုန္းကိုသာ အဓိကထား ေရးရမယ္ဆိုရင္-အဲဒီလိုအခ်က္အလက္ေတြကိုပါ က်ေနာ္ ရွာေဖြ ေရးထည့္လိုက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု က်ေနာ္အတိုခ်ဳပ္ပဲ ေရးျပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒုတိယအခ်က္၊ “စစ္တိုင္းမ်ားရဲ ့ႏိုင္ငံေရးမွဴးမ်ားက ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွခ်ည္းျဖစ္သည္” လို႔ ေရးသားခ်က္၊ လိုရာဆြဲ ေကာက္ခ်က္ခ်ထားခ်က္ဆိုတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလဲ က်ေနာ္ ရွင္း ျပႏိုင္ပါတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္ေရးခဲ့တဲ့ အတို ခ်ဳပ္ၿပီး ေရးခဲ့တာအမွန္က အဲဒီစာမ်က္ႏွာ (၃၅) မွာ …

“စစ္တိုင္းမ်ားရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကခ်ည္းျဖစ္ၿပီး၊ စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ဗမာ့တပ္မေတာ္ကခ်ည္းျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းအလိုက္ ႏိုင္င ံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ သခင္စိုး၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္ခ်စ္၊ သခင္ဗသိန္းတင္၊ သခင္ တင္ထြန္း၊ သခင္တင္ျမ၊ ကိုစံညြန္ ့တို႔ျဖစ္ၾကၿပီး စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္
ေအာင္ဆန္း၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေစာၾကာဒိုး၊ ဗိုလ္ေနဝင္း၊ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ၊ ဗိုလ္တင္ ထြန္း။ ဗိုလ္ရဲထြတ္၊ ဗိုလ္မွဴးေအာင္၊ ဗိုလ္မွဴးဗထူး၊ ဗိုလ္ခင္ညိဳ တို႔ျဖစ္ၿပီး တိုင္း(၂) တိုင္း (၄) ဆက္သြယ္ေရးတာဝန္ခံက ဗိုလ္လက္်ာျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေရးခဲ့တာပါ။ အဲဒီေတာ့ …

အဲဒီႏိုင္ငံေရးမွဴးေတြကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ပါ။ အကုန္လုံးဟာ သခင္ခ်စ္ကလြဲၿပီး အဲဒီတုန္း က ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကခ်ည္းမဟုတ္လား။ ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းက ကပ္လုံးေထာက္လုံးအျဖစ္ ေထာက္ျပခ်င္တဲ့ သခင္ခ်စ္ ကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္ ျပန္ၾကည့္ပါ။ အဲဒီလို တာဝန္ခြဲၾကတဲ့ မတ္လဆန္းကအထိပဲ “ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီ” ဆိုင္းဘုတ္နဲ႔ျဖစ္ေနၿပီး၊ ေမလဆန္း ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဌာနခ်ဳပ္ ဗားကရာမွာ ဖြင့္လိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဝင္အ ျဖစ္ အတိအလင္းေျပာင္းလဲေဖၚျပလိုက္တယ္ မဟုတ္လား။ ေသတဲ့အထိလဲ ကြန္ျမဴနစ္ ႀကီးအျဖစ္ ျပတ္ျပတ္သားသားေဖၚျပသြားခဲ့ၿပီး တပါတီလုံးရဲ႕ အတြင္းေရးမွဴးႀကီးအျဖစ္ နဲ႔ေတာင္ ရပ္တည္ေဖၚျပသြားခဲ့တယ္ မဟုတ္လား။ ဒါေၾကာင့္ အတိုခ်ဳပ္အျဖစ္ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီကခ်ည္းလို႔ေဖၚျပခဲ့မိတာဟာ ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းေျပာသလို ႀကီးက်ယ္တဲ့ လိုရာဆြဲ ေကာက္ခ်က္ႀကီးပါလား။ ႏိုင္ငံေရးမွဴးေတြထဲမွာ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းက ဘယ္မွမသြား၊ သခင္ ခ်စ္ ကလြဲလို႔ က်န္ႏိုင္ငံေရးမွဴးေတြအားလုံးဟာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြခ်ည္းျဖစ္ေနေတာ့ (သခင္ ခ်စ္ေတာင္ မၾကာမတင္အတြင္း ကြန္ျမဴနစ္အျဖစ္တိတိလင္းလင္းခံယူလိုက္ေတာ့)၊ ဒါ အေတာ္ႀကီးက်ယ္တဲ့ လိုရာဆြဲ ေကာက္ခ်က္ႀကီးဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။

တတိယအခ်က္၊ ဖတပလ ဗဟိုဦးစီးအဖြဲ႔ (၉) ဦးမွာ သခင္တင္ျမအစား သခင္ဗဟိန္းကို ကြန္ျမဴနစ္ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေျပာင္းပစ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္၊ ဝင္းတင့္ထြန္းဟာ သခင္ တင္ျမကို ၾကည့္မရ၍ေသာ္၎၊ သခင္ဗဟိန္းကို ၾကည္ညိဳစိတ္ေၾကာင့္ေသာ္၎၊ သခင္ တင္ျမအစား သခင္ဗဟိန္းကို အစားထိုးေျပာင္းပစ္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ကိစၥ အေပၚမွာလဲ က်ေနာ္ ရွင္းလင္းျပႏိုင္ပါတယ္။ ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းက သူ႔အတၱေနာ္မတိနဲ႔ ကိုက္ညီေနတဲ့ သခင္တင္ျမရဲ႕ “တိုင္းႀကီး (၁ဝ) တိုင္း” ကိုပဲ ကိုင္ၿပီး တဖက္သတ္ေျပာဆိုေနတာ ျဖစ္ တယ္။

ဟုတ္ပါတယ္ … က်ေနာ္ သခင္ဗဟိန္းကို ၾကည္ညိဳတယ္ဆိုတာ၊ သခင္တင္ျမကို ၾကည့္ မရဘူး မႀကိဳက္ဘူးဆိုတာ အမွန္ပါပဲ။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းကိုလဲ က်ေနာ္ မႀကိဳက္တာ အမွန္ပါ ပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလိုေၾကာင့္ အဲဒီအခ်က္ေတြကိုကိုင္စြဲၿပီး ေရးခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ သခင္တင္ ျမစာအုပ္ကိုလဲ က်ေနာ္ မကိုးကားခဲ့ပါဘူး။ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေရးသားခ်က္အတြက္ က်ေနာ္ကိုး ကားခဲ့တဲ့ “က်မ္းကိုးစာရင္း”ကိုလဲ စာအုပ္ထဲမွာ ထည့္သြင္းေဖၚျပထားရာမွာ၊ သခင္တင္
ျမရဲ႕ အဲဒီတိုင္းႀကီး (၁ဝ) တိုင္း မပါပါဘူး။ အဲဒီ အခ်က္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္ကိုးကား ခဲ့တာက သခင္ႀကီးေတြစုစုေပါင္း ရာဂဏန္းေလာက္ပါဝင္ၿပီး အဆင့္ဆင့္ေသာ ေကာ္မီ တီေတြဖြဲ႔ၿပီး အထပ္ထပ္ေရးသားခဲ့ၾကတဲ့ “တို႔ဗမာအစည္းအရုံးသမိုင္းျပဳစုေရးအဖြဲ႔” က ျပဳစုထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ “တို႔ဗမာအစည္းအရုံးသမိုင္း” ပါ အခ်က္အလက္အရ ေရးခဲ့တာပါ။

အဲဒီ တို႔ဗမာအစည္းအရုံးသမိုင္းႀကီးဟာ ပထမတြဲ၊ ဒုတိယတြဲ ႏွစ္တြဲရွိပါတယ္။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္က ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းလဲ မေသေသးဘူးလို ့ထင္ပါ တယ္။ ဦးသိန္းေဖျမင့္လဲ ရွိေနေသးရုံမက အဲဒီသမိုင္း ျပဳစုေရးအဖြဲ႔ထဲက တေနရာမွာ ပါ ဝင္ေနပါတယ္။ အခု လက္ရွိ ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားအဖြဲ႔က သခင္သိန္းေဖ၊ သခင္ သိန္းေမာင္ႀကီးတို႔သာမက ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ သခင္ႀကီးေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ပါပါတယ္။ အဲဒီ “ဒို႔ဗမာအစည္းအရုံးသမိုင္း” ဒုတိယတြဲ စာမ်က္ႏွာ (၅၈ဝ) မွာ “ေျမေအာက္ ဖက္ဆစ္တိုက္ဖ်က္ေရး တပ္ေပါင္းစုႀကီးဖြဲ႔စည္းျခင္း” ဆိုတဲ့ အခန္းမွာ ေဟာဒီလို ေရးထားပါတယ္။ …

“ပထမဆုံး လွ်ဳိ႕ဝွက္တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႀကီးတြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္၊ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီႏွင့္ ျပည္သူ ့အေရးေတာ္ပုံပါတီတို႔မွ ကိုယ္စားလွယ္သုံးဦးစီ ပါဝင္ၾကသည္။ ပထမဆုံး ဖက္ ဆစ္တိုက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ -
၁။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ၂။ ဗိုလ္လက္်ာ၊ ၃။ ဗိုလ္ေနဝင္း၊ ၄။ သခင္စိုး၊ ၅။ သခင္ဗဟိန္း၊ ၆။ သခင္သန္းထြန္း၊ ၇။ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ၈။ ကိုဗေဆြ၊ ၉။ သခင္ခ်စ္-တို ့ျဖစ္ၾကသည္။”
တဲ့။

အဲဒီတုန္းက သခင္တင္ျမတို႔လဲ မဆလမွာလား ဘယ္မွာလဲမသိ၊ ေနရာေကာင္းေကာင္း ရၿပီး အျပင္မွာ ရွိေနေသးတဲ့အခ်ိန္လို႔ေျပာရမွာပါ။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ ပထမအႀကိမ္ ေသာင္းနဲ႔ ခ်ီထုတ္ေဝထြက္ေပၚလာခဲ့ရာမွာ အခ်က္အလက္မွားေနတယ္လို႔လဲ ေျပာသံထြက္လာ တာ မၾကားခဲ့ရဖူးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သခင္တင္ျမတေယာက္တည္း ေရးတာထက္၊ သခင္ ေတြ ရာနဲ႔ခ်ီေရးထားတဲ့ အဲဒီစာအုပ္ပါအခ်က္အလက္ကို က်ေနာ္ကိုးကားေရးသားခဲ့တာ ျဖစ္သလို၊ အဲဒီအခ်က္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေနာက္ထပ္ကိုးကားမိခဲ့တဲ့ အေထာက္အထား စာ အုပ္တအုပ္လဲ ရွိပါေသးတယ္။

တကၠသိုလ္မ်ားသမိုင္းသုေတသနဌာနက ဒုတိယညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးျမဟန္ ရဲ႕ “ကိုလိုနီ ေခတ္ ျမန္မာ့သမိုင္းအဘိဓါန္” စာအုပ္ပါ။ ၁၉၈၁ က ပထမအႀကိမ္အျဖစ္ ထုတ္ေဝခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၉၉ မွာ တတိယအႀကိမ္ ထပ္ထုတ္ပါတယ္။ ေဒါက္တာသန္းထြန္းတို႔အမွာ ေရးသား ထားၾကတဲ့ စာအုပ္ပါ။ အဲဒီ “ျမဟန္” ရဲ႕ “ကိုလိုနီေခတ္ ျမန္မာ့သမိုင္းအဘိဓါန္” ထဲမွာလဲ စာမ်က္ႏွာ(၁ဝ၄) မွာ၊ “ဖတပလ ဗဟိုဦးစီးအဖြဲ႔ဝင္မ်ား” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစည္းနဲ႔ သီးသန္႔ ေဖၚျပထားရာမွာ ေဟာဒီလို ေရးသားထားပါတယ္။

ဖတပလ ဗဟိုဦးစီးအဖြဲ႔ဝင္ (၉) ဦး
၁။ သခင္စိုး၊ ၂။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ၃။ သခင္သန္းထြန္း၊ ၄။ ကိုဗဟိန္း၊ ၅။ဗိုလ္လက္်ာ၊ ၆။ ဗိုလ္ေနဝင္း၊ ၇။ သခင္ခ်စ္၊ ၈။ ကိုဗေဆြ၊၉။ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း -
ဆိုၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ အဲဒီစာအုပ္ ႏွစ္အုပ္ပါ အခ်က္အလက္ကို အေထာက္အထားျပဳၿပီး၊ က်ေနာ့္ရဲ႕ “အေမွာင္ၾကားက ဗမာျပည္” စာအုပ္မွာ အဲဒီအခ်က္အလက္ကို ေရးသားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါ တယ္။ ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္းထင္သလို သခင္တင္ျမကို ၾကည့္မရလို ့ မလိုတမာေျပာင္းလဲ
ေရးသားခဲ့ျခင္းမဟုတ္ပါ။ အဲဒီစာအုပ္ (၂) အုပ္ကိုလဲ ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္း ရွာေဖြတိုက္ဆိုင္ ဖတ္႐ႈ႕ၾကည့္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။

သမိုင္းကိုေရးၾကတဲ့အခါမွာ၊ သမိုင္းမွာ ျဖစ္ခဲ့ပ်က္ခဲ့တဲ့အရာကိစၥေတြဟာ မ်ားေသာအား ျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ မမီ မေတြ႔လိုက္ရဖူးတဲ့ကိစၥေတြက အမ်ားစုႀကီးျဖစ္တဲ့အတြက္၊ အကိုးအ ကားျပဳ ေရးသားၾကတဲ့အခါမွာ ကြဲလြဲမႈေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ က်ေနာ့္စာအုပ္မွာ က်ေနာ္ မွီျငမ္းကိုးကားခဲ့တဲ့ “က်မ္းကိုး” စာရင္းကိုလဲ ေဖၚျပထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ အမွာစာမွာလဲ “ခၽြတ္ယြင္းမႈ၊ တိမ္းေစာင္းမႈ၊ လစ္ဟာလိုအပ္မႈမ်ားအေပၚ ေဝဖန္အၾကံေပးၾကမႈမွန္သမွ်
ေလးစားစြာႀကိဳဆိုရင္း၊ ေနာင္ ပိုမိုျပည့္စုံေအာင္ ႀကိဳးပမ္းျဖည့္ဆည္းသြားပါ့မယ္၊” လို႔ ႐ိုး ႐ိုးသားသား ပန္ၾကားထားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။

သမိုင္းဆိုတာ ညာလို႔မရ သလို၊ ညႇာလို႔လဲ မရပါဘူး။
ဒီအခ်ိန္မွာ အဓိကပစ္ကြင္း ေမွးမွိန္သြားေစႏိုင္မယ့္ အျငင္းအခုန္မ်ဳိးေတြ မလုပ္ခ်င္ပါ။
ဒါေလာက္ဆိုရင္ လုံေလာက္ၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။

(ဝင္းတင့္ထြန္း)
၁၂- ၁၂- ၂ဝ၁ဝ

Read More...
Posted by Phone Hlaing-FWUBC at 3:30 AM 0 comments
Labels: , , , ,

Monday, December 13, 2010

ဘာေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ေခတ္က ေအာင္ပြဲ ခံႏိုင္ခဲ့ၾကတာလဲ?-ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္း

ဘာေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ေခတ္က ေအာင္ပြဲ ခံႏိုင္ခဲ့ၾကတာလဲ?

ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္း | ေသာၾကာေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ ၁၀ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၃ နာရီ ၅၉
မိနစ္

က်ေနာ္တို႔ ဗမာလူမ်ိဳးေတြဟာ သူရဲေကာင္း ကိုးကြယ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ရွိၾကတယ္။
ဒါေၾကာင္႕သူရဲေကာင္းေမွ်ာ္တဲ့ (မင္း)ေလာင္းေမွ်ာ္တဲ့ အက်င္႕ကေလးဟာလဲ
တြယ္ကပ္ပါလာၾကျပန္တယ္။ ဒီ (စိတ္) ဒီအက်င္႕စ႐ိုက္ေတြေၾကာင့္ လူအမ်ားဟာ
ကိုယ္႕အားကိုယ္ကိုးခ်င္တဲ႕ စိတ္ေတြနည္းပါးလာၾကၿပီး စၾကာဝေတးမင္း
ျမင္းပ်ံၾကီးစီးၿပီး လာကယ္မယ့္ေန႔ကိုပဲ စိတ္ကူးယဥ္ေနၾကတယ္လို႔ ခံစားရမိတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေဒၚစုေမြးေန႔ေရာက္ရင္ ကမၻာတဝွမ္း ဧည့္သည္ေတာ္ၾကီးေတြကိုဖိတ္၊
ထမင္းစားပြဲၾကီးေတြ က်င္းပၾက၊ ဓာတ္ပံုစံုစံု ႐ိုက္ၿပီး အင္တာနက္ေပၚ
အၿပိဳင္အဆိုင္ တင္ၾက၊ အန္တီစု ..အေမစုရဲ႕… ဆိုၿပီး ငိုၾကယိုၾက၊
ကဗ်ာေတြသီကံုးဖြဲ႕ဆိုၾကေပါ့။ အဲ အာဇာနည္ေန႔ ေရာက္ျပန္ရင္တခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို
လြမ္းၾကျပန္ေရာ။ အို…..ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕… အာဇာနည္ၾကီးရဲ႕ ….
ကယ္တင္ရွင္ၾကီးရဲ႕….. ဆိုၿပီး တခါ ငိုၾက..ယိုၾက..တမ္းတ ၾကျပန္ေရာ။
အဲၿပီးသြားရင္ ကိုယ္အိမ္ကိုယ္ျပန္ၾကၿပီး ကိုယ့္ဘဝ ကိုယ္ေလွ်ာက္ၾက၊ ၾကံဳရင္
ၾကည္႕မရတဲ့သူ ကိုခလုတ္တိုက္သြားၾက၊ ဒါမွမဟုတ္ နာမည္ရေအာင္ စစ္တပ္နဲ႔
စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို အင္တာနက္ေပၚ တက္ဆဲလိုက္ၾကနဲ႔ တႏွစ္ကုန္သြားျပန္ေပါ့။
စစ္အာဏာရွင္ စံနစ္က လြတ္ေျမာက္ေအာင္ (ငါ) တို႔ဘာလုပ္ရမယ္၊ ဘာေတြလုိအပ္တယ္၊
ဘာေတြျပင္ဆင္ရမယ္၊ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္မယ္၊ ဘယ္လိုဗ်ဴဟာနဲ႔ အႏိုင္တိုက္မယ္္
ဆိုတာ ေတြကို စိတ္မဝင္စားၾကဘူး။
ေခတ္သစ္ ႏုိင္ငံေရး စာေရးသူ အမ်ားစုကို ေလ႕လာၾကည္႕ရင္ Objective Analysis
လို႔ေခၚရမယ့္ ဓမၼဒိ႒ာန္က်က် သံုးသပ္မႈဟာ ရွားပါးလွ တယ္လို႔ထင္မိျပန္တယ္။
ေဒၚစု အိမ္တြင္း အထိန္းသိမ္းခံဘဝက လြတ္ေျမာက္တဲ့ေန႔ရယ္၊ ေနာက္တေန႔ လူထုနဲ႔
ေတြ႔ဆံုတဲ့ေန႔မွာ လူထုက ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ ၾကိဳဆိုတာဟာ လူထုရဲ႕
အသည္းၾကားမွာ ေဒၚစုရွိေနေသးတယ္ ဆိုတာကို ျပလိုက္တာပဲ။ မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္
အားရစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ ေဒၚစုရဲ႕ ဖခင္ က်ဳပ္တို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေရႊတိဂံုမွာ
မိန္႔ခြန္းေျခြတဲ့ေန႔နဲ႔ ေနသူရိန္ အစည္းအေဝးပြဲေတြကို ေျပးသတိရမိတယ္။
လူထုေထာက္ခံမႈရတာဟာ ပထမအပိုင္းပဲ ရွိပါေသးတယ္၊ ဒုတိယအပိုင္းက
ဒီေထာက္ခံမႈကို အေျခခံ (အား)ယူၿပီး ဒုတိယ လြတ္လပ္ေရးကို
ဆြတ္ခူးႏို္င္ဖို႔က်န္ေသးတယ္။ ေဒၚစုကိုယ္တိုင္က အားလံုးပါဝင္ၾကရမယ္
က်မတေယာက္ထဲနဲ႔မျဖစ္ဖူးလုိ႔ ဆိုခဲ့ၿပီ။ ေတြးတတ္ရင္ အလံုးစံုကို
ေဒၚစုပုခံုးေပၚ ဝိုင္းတင္ၾကတာ မတရားပါဘူး။ သမၼတကေနဒီ ေျပာခဲ့တဲ့ နာမည္ၾကီး
စကားစု ရွိပါတယ္။ “တိုင္းျပည္ကငါ့အတြက္
ဘာလုပ္ေပးႏိုင္သလဲဆိုတာကိုမေမးပါနဲ႔၊ ငါကတိုင္းျပည္အတြက္
ဘာလုပ္ေပးႏိုင္သလဲ ဆိုတာကိုသာ ေမးပါတဲ႕”။ မွတ္သားစရာေလးပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ တိုင္းျပည္ကို လြတ္လပ္ေရးရေအာင္
ဦးေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရး ဖခင္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေလးစားတာ ခ်စ္ခင္တာ
သဘာဝက်ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ လြတ္လပ္ေရးကို ရေအာင္ ဦးေဆာင္
တိုက္ယူႏိုင္ခဲ့တဲ႕ မ်ိဳးခ်စ္ေခါင္းေဆာင္ လြတ္လပ္္ေရး ဗိသုကာ
ႏိုင္ငံ့သူရဲေကာင္းဆိုတာ ဘယ္သူမွ မျငင္းႏုိင္တဲ့ အခ်က္ပါ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ သူရဲေကာင္းအျပင္ တေခတ္မွာ တေယာက္သာ ေပၚေပါက္တတ္တဲ့
တကယ့္ လူေတာ္လူေကာင္း ထူးျခားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတဦးျဖစ္ျပန္တယ္။

ေလာကမွာ အက်ိဳးတရားနဲ႔ အေၾကာင္းတရား ဆိုတာ ဒြန္တြဲေနတာပဲ မဟုတ္ပါလား။
ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ဖဆပလ အဖြဲ႕ၾကီး အဂၤလိပ္လက္က
လြတ္လပ္ေရးကို ရေအာင္ တိုက္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ (အက်ိဳးတရား) အေနာက္မွာ
(အေၾကာင္းတရား)ေတြ အမ်ားၾကီးရွိသလုိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ဆီက အတုယူစရာ
အက်င့္အၾကံ အရည္အခ်င္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈ - (စံ) နဲ႔ စနစ္ -
နည္းပရိယာယ္ - အေျမာက္အျမားရွိပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ ဗမာလူမ်ိဳးအမ်ားစုဟာ သူရဲေကာင္း ကိုးကြယ္ခ်င္တဲ့ အက်င့္ေၾကာင့္
ပုဂၢိဳလ္ေရး ခ်ီးက်ဴးေတး ေတြကိုသာ ဖြဲ႕ဆိုက်ဳးရင့္လိုၾကတယ္။ အတြင္းက်က်
ဆည္းပူးၿပီး ေလ႕လာသံုးသပ္မႈ Analysis မွာ အားနည္းတာကို ဉာဏ္ရွိသူေတြ
သတိျပဳမိၾကမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေခတ္သစ္ ႏုိင္ငံေရး စာေရးသူ အမ်ားစုကို
ေလ႕လာၾကည္႕ရင္ Objective Analysis လို႔ေခၚရမယ့္ ဓမၼဒိ႒ာန္က်က် သံုးသပ္မႈဟာ
ရွားပါးလွ တယ္လို႔ထင္မိျပန္တယ္။



ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ ေခတ္က မ်ိဳးခ်စ္ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ ဘာေၾကာင့္
လြတ္လပ္ေရးကို အႏိုင္တိုက္ႏိုင္ခဲ့ၾကသလဲ ဆိုတာကို ေလ႕လာသံုးသပ္ၿပီး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ရဲ႕ တိုက္နည္း တိုက္ဟန္ တိုက္ကြက္ နည္းဗ်ဴဟာ မဟာဗ်ဴဟာေတြကို
ေလ့လာ သေဘာေပါက္ၿပီး အတုယူ ႏိုင္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ေခတ္ကလို
ေအာင္ပြဲခံႏုိင္လိမ့္မယ္ လို႔ ထင္ျမင္ ယံုၾကည္တာေၾကာင့္ ဒီေဆာင္းပါးကို
ေရးရတာပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ အခ်ိန္ (Time) နဲ႔ယွဥ္ၿပီး
မွတ္ေက်ာက္အတင္ခံႏိုင္တဲ့ စစ္မွန္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ဆိုတာကို အရင္
အသိအမွတ္ျပဳပါရေစ။

က်ေနာ္ဘာကို ဆိုလိုတာဘာလဲ။

ဥပမာ ေမာ္စီတံုး ဟာ အသက္ရွိစဥ္ ကာလမွာ တ႐ုတ္ျပည္ၾကီးမွာ ဘုရားတဆူတမွ်
တန္ခိုးၾကီးထြားခဲ႕ပါတယ္ ဒါေပမဲ႕ ယေန႔တ႐ုတ္စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ ေမာ္စီတံုး
အေၾကာင္း စာတပိုဒ္ပဲ သင္ၾကရေတာ့တယ္။ အာဏာနဲ႔ ရမ္းခဲ႕တာေတြ သတ္ခဲ့တာေတြ
ေပၚလာၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ေမာ္ဟာ ဘုရားမဟုတ္ဖူးဆိုတာ တ႐ုတ္ေတြ
သိသြားၾကရၿပီ။ သို႔ေသာ္လဲ ေမာ္ဟာ တ႐ုတ္ေတာ္လွန္ေရးမွာ အေရးပါတဲ႕ေနရာက
ပါခဲ႕တယ္ဆိုတာ ဟာျငင္းမရတဲ႕အခ်က္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ရာဇဝင္မွာ ေနရာမွန္
ျပန္ေရာက္သြားရတာပါ။ ထို႔နည္းအတူ စတာလင္ဟာ သက္ရွိ အထင္အရွားရွိစဥ္က
ေမာ္ကိုပင္ ၾကိဳးဆြဲႏိုင္ခဲ႕တဲ႕ ဘုရားတဆူပါပဲ။ ႐ုရွားေတြသာမက
ကမၻာ့ကြန္ျမဴနစ္ေတြရဲ႕ ဘုရားတဆူေပါ့။ ဒါေပမဲ႕ ေသၿပီးမၾကာမီမွာပဲ
ကရူး႐ွက္ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ဒို႔ဘုရားဟာ လူသတ္သမား (mass murderer)
ၾကီးဆိုတာ ကမၻာက သိခြင့္ရခဲ့ၾကရတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အေၾကာင္းကို ၾကိဳက္တဲ႕(အခ်ိန္) ၾကိဳက္တဲ႕ေခတ္မွာ
ေလ႕လာၾကပါ စံတင္ၾကည့္ပါ။ မေျပာင္းလဲေစရပါဘူး။
ေခါင္းေထာင္လ်က္ပဲ….ေလးစားလ်က္ပဲ။ ရဲရဲေျပာရဲပါတယ္၊ လက္ရွိစစ္အစိုးရဟာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ေဒၚစုရဲ႕ ဖခင္ဆိုၿပီး အေလးမေပးခ်င္ဘူးလုိ႔ထင္မိတယ္၊ ဒါေပမဲ့
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုျပည္သူေတြရဲ႕ အသည္းၾကားက ဆြဲႏႈတ္လို႔မရပါဘူး။

ဘာေၾကာင့္လဲ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ရဲ႕အဓိက လက္နက္ဟာ အမွန္တရားကို လက္ကိုင္ထားတဲ့
မလိမ္မညာတဲ့ ႐ိုးသားျဖဴစင္မႈ (Honesty)၊ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဳး အေပၚထားတဲ့
ေစတနာနဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ေၾကာင့္ပဲဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ဒီ
႐ိုးသားျဖဴစင္မႈ (Honesty) နဲ႔ သူရဲ႕ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ေတြအျပင္
ၿပိဳင္ဖက္ေတြကိုပါ အႏိုင္ယူ စည္း႐ုံး ႏိုင္ခဲ့တယ္။

ဒီစိတ္ဓာတ္ေတြေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ အားလံုးကို
ေျဗာင္ေျဗာင္တင္းတင္း.. ခုေခတ္ အၾကိဳက္စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ ဖံုးကြယ္ျခင္း
အလ်င္းမရွိတဲ့ Transparency အျပည့္နဲ႔ တိုင္းျပည္တာဝန္
ကိုထမ္းေဆာင္ခဲ႕တယ္၊ တာဝန္ခံရဲတယ္။

အားရစရာ ရွိတာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္သမီးဟာလဲ ဖခင္နည္းတူ ႐ိုးသားျဖဴစင္ (Honest)
ျဖစ္တယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ရဲ႕ႏိုင္ငံေရးဘဝ ကို ေလ႕လာရင္ (၂)
ပိုင္းေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ပထမအပိုင္းက ၁၉၃၆ ေက်ာင္းသားသပိတ္
ေခါင္းေဆာင္ဘဝစၿပီး ဖဆပလအဖြဲ႕ၾကီးကို ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ႕တဲ့ ေခါင္းေဆာင္
တည္ေဆာက္မႈဘဝ ျဖစ္ၿပီး ဒုတိယဘဝမွာ ၿပိဳင္ဘက္မရွိ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ၿပီးမွ
မိမိရရွိလာတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈနဲ႔ ေနရာ၊ ျပည္သူရဲ႕ေထာက္ခံမႈ
(ျပည္သူ႔အာဏာ)ကို အရင္းျပဳၿပီး မိမိရည္မွန္းခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖၚတဲ့ ဘဝ၊
လြတ္လပ္ေရးကို အရတိုက္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ဘဝလို႔ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ပထမႏိုင္ငံေရးဘဝ - ေက်ာင္းသားသမဂၢ

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသားဘဝ၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ဘဝမွာ
ေက်ာက္႐ို္င္းသာသာ ရွိေသးခ်ိန္မွာေတာင္ ပင္ရင္းဇာတိက ေပၚလြင္ခဲ့တယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ေရွ႕တန္းကေနရာယူၿပီး တာဝန္ယူ
ေခါင္းေဆာင္ခ်င္တဲ့လူမ်ိဳးုျဖစ္တယ္ ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ေကာလိပ္ေရာက္သည့္ အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢဟာ
အဂၤလိပ္ အလိုေတာ္ရိ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ လက္ထဲမွာ က်ေရာက္လ်က္ ရွိပါတယ္။
၁၉၃၄-၃၅ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အမ်ိဳးသားေရး ႏိုးၾကားမႈရွိ၍
ႏိုင္ငံေရးစိတ္ဓာတ္ ရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားတစု ဝင္အေရြးခံၾကတယ္။ ကိုေအာင္ဆန္း
ကိုသီဟန္ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း ကိုသိန္းေဖ တို႔ျဖစ္ၾကတယ္
(ဦးသိန္းေဖျမင္႕၏ေက်ာ္ၿငိမ္း စာမ်က္ႏွာ(၂၅))

အေရြးမခံရခင္ကထဲက ကိုေအာင္ဆန္းက ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းကို ငါအတြင္းေရးမႉး
လုပ္မယ္လို႔ ၾကဳိ အသိေပးထားတယ္။ (ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၏ ကိုယ္ေရးမွတ္တမ္းမွ)
ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ အဲဒီႏွစ္မွာ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းနဲ႔ ကိုသိန္းေဖတို႔ပဲ
အေရြးခံရခဲ့တယ္။ ေအာက္တိုဘာ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ဒုဥကၠ႒ ေနရာလစ္လပ္သြားေတာ့
၅ဦးအဖြဲ႕ (ကိုႏု-ကိုေအာင္ဆန္း-ကိုအုန္း-ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း-ကိုသိန္းေဖ)
တိုက္တြန္းခ်က္အရ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကိုႏု ဝင္ၿပိဳင္ရာ
ယွဥ္ၿပိဳင္သူမရွိ အေရြးခံခဲ့ရပါတယ္။ (ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈ သမိုင္း
(ေအာင္ထြန္း) -စာမ်က္ႏွာ(၆၁))

၁၉၃၅-၁၉၃၆ တကသ အမႈေဆာင္ အဖြဲ႕မွာေတာ့ ႏို္င္ငံေရး ေက်ာင္းသားမ်ားက
ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏို္င္ရ အုပ္စိုးထားႏိုင္ခဲ႕ၾကေပၿပီ။ ၁၉၃၅-၃၆ တကသ
အမႈေဆာင္ အဖြဲ႕ကို ရာဇဝင္ အမွတ္တရျဖစ္ေစရန္ တင္ျပပါရေစ။
ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တကၠသိုလ္သမဂၢဟာ ေနာင္ တိုင္းျပည္
ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာၾကမယ့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေမြးဖြားေပးရာဌာန
ျဖစ္လာတာေၾကာင့္ပါ။

၁။ ကိုႏု ဥကၠ႒ (ေနာင္ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္)
၂။ ကိုရာရွစ္ ဒုဥကၠ႒ (ေနာင္ဝန္ၾကီး)
၃၊ ကိုသီဟန္ အတြင္းေရးမႉး (ေနာင္ဝန္ၾကီး)
၄။ ကိုေအာင္ဆန္း အိုးေဝစာတည္းအယ္ဒီတာ (ေနာင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)
၅။ ကိုအုန္း ေငြထိန္း (ေနာင္သံအမတ္)
၆။ ကိုထြန္းအံု စာၾကည္႕တိုက္မႉး (ေနာင္
ရန္ကုန္ျမဴနီစပယ္မင္းၾကီး)
ရ။ ကိုသာလွ ႏိုင္ငံျခားဆက္သြယ္ေရး (ေနာင္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္
ပါေမာကၡခ်ဳပ္)
ဂ။ ကိုဘဆက္ အားကစားမႉး
(ေနာင္ႏိုင္ငံျခားေရးဌာန)
၉။ ကိုထြန္းတင္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမႉး (ေနာင္ လွ်ပ္စစ္ဘုတ္ဥကၠ႒)

တို႔ျဖစ္ၾကတယ္။ ( ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမိုင္း - စာမ်က္ႏွာ (၆၂))

၁၉၃၆ မွာ ဥကၠ႒ ကိုႏု ေက်ာင္းထုတ္ခံရျခင္း နဲ႔ အိုးေဝမဂၢဇင္းတြင္
ငရဲေခြးၾကီး လြတ္ေနၿပီ (Hell Hound at large) ေဆာင္းပါးရွင္ နာမည္ကို
မေဖၚႏိုင္ဆိုတဲ့အမႈနဲ႔ အိုးေဝ အယ္ဒီတာ ကိုေအာင္ဆန္းပါ
ေက်ာင္းထုတ္ခံရမႈေၾကာင့္ သမဂၢေခါင္းေဆာင္မ်ား ဦးေဆာင္ၿပီး
၁၉၃၆ေက်ာင္းသားသပိတ္ကို ေဖၚထုတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဤသပိတ္ဟာ ၁၉၂ဝခု
ေက်ာင္းသားသပိတ္ေနာက္ ဒုတိယ ေက်ာင္းသားသပိတ္ျဖစ္ၿပီး ဗမာႏိုင္ငံရဲ့
လြတ္လပ္ေရးကို ဦးေဆာင္မယ့္္ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေမြးဖြား
စုစည္းေပးခဲ့တဲ့့ မွတ္ေက်ာက္ ဆိုရင္လဲ မမွားပါ။

ဤေက်ာင္းသားသပိတ္ရဲ့ထူးျခားခ်က္မွာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္တြင္သာ (ဝ)ကြက္၍
အံုၾကြခဲ့ၾကတာမဟုတ္၊ တႏိုင္ငံလံုး ျပန္႔ႏွံ႔ကာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား မ်ားနဲ႔
အထက္တန္းေက်ာင္းသားမ်ား အဆက္အသြယ္ရၾကကာ ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္းဆက္သြယ္မႈ
ကြန္ယက္ ( Communication Network ) ကုိေဖၚထုတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ဤဆက္သြယ္မႈမွ ဗမာျပည္လံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢ (ဗကသ) ကို
ေဖၚထုတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။

ဗ်ဴဟာအျမင္က ၾကည့္ရင္္ ေနာင္လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာၾကမယ့္္
ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ လူငယ္မ်ား ဤေက်ာင္းသားသပိတ္မွာ လူထုစည္း႐ုံးေရး -
အဖြဲ႕အစည္းထူေထာင္ေရး - လူထုႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရး - ေခါင္းေဆာင္မႈပညာတို႔ကို
စစ္္ေျမျပင္မွာ လက္ေတြ႔သင္ၾကားရသလို နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ တတ္ေျမာက္ခဲ့ၾကရတယ္။

အဖြဲ႕အစည္းတခုကို တည္ေထာင္႐ုံသာမက အဖြဲ႕စည္းအတြင္း အားၿပိဳင္မႈ (Factional
Politics) ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အခြင့္အေရးအသံုးခ်တတ္မႈ (Political
Manipulations) ေတြကိုပါ ေကာင္းေကာင္းနားလည္လာၾကတယ္။

အေရးၾကီးတဲ့ ေနာက္တခ်က္က ႏုိင္ငံေရးလုပ္ၾကရင္း တဦးကိုတဦး
ယံုၾကည္ေလးစားမႈ တည္ေဆာက္ေပးတဲ့ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ စိတ္ဓာတ္ကို
အလုပ္ကေမြးဖြားေပးလိုက္တယ္္။

စုေပါင္းေခါင္းေဆာင္မႈ

အုပ္စုအလိုက္ဦးေဆာင္မႈကိုလဲပဲ ဒီေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တစု
ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင္႕ (အတြင္းအုပ္စု) ဆိုတာကို
ဖြဲ႕ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီအတြင္းအုပ္စုကပဲ သမဂၢၾကီးထြားေရး ကို
ေခါင္းေဆာင္မႈေပးခဲ့တယ္။

ဥပမာ ၁၉၃၅ စာေမးပြဲၿပီးေတာ့ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ အုိုင္စီအက္ ျဖစ္ဖို႔
ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ ေက်ာင္းထားေပးတဲ႕ ဦးေလးအလိုက် တတိယႏွစ္ ဂုဏ္ထူးတန္းအတြက္
စာၾကိဳးစားေနရတယ္။ သမဂၢ အလုပ္အမႈေဆာင္ပင္ ဝင္မလုပ္ႏုိင္ေတာ့။ သို႔ေသာ္
ကိုသာလွကို သမဂၢမွာ ဝင္လုပ္ဖို႔ စည္း႐ုံးၾကေတာ့ ကိုသာလွက
အ့့ံအားသင့္ေနတယ္။ ဒါ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းေနရာလို႔ ဆိုခဲ့တယ္။ ခင္ဗ်ားကို
ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း က အဆိုျပဳတာဗ်လုိ႔ေျပာမွ လက္ခံခဲ့တယ္။ (ေဒါက္တာသာလွ
ကိုယ္တိုင္ေရး မွတ္တမ္းမွ) - အလားအလာရွိေသာ လူေတာ္မ်ားကို ေရြးစုၿပီး
ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးၾကတယ္။ ထို႔နည္းတူစြာ ႏုိင္ငံေရး အကြက္မ်ား
အုပ္စုတိုက္ပြဲပညာမ်ားကို ကိုေအာင္ဆန္း - ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔
ကိုရာရွစ္ထံမွ ပညာရခဲ့ၾကတယ္ (ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း ကိုယ္တိုင္ေျပာျပခ်က္)
(မွတ္ခ်က္။ ကိုရာရွစ္ဟာ တကသရဲ့ ပထမဦးဆံုး အတြင္းေရးမႉး ျဖစ္ၿပီး
ကိုေအာင္ဆန္းတို႔ထက္ (၃) ႏွစ္ၾကီးတယ္၊ (ေက်ာင္းသားသမဂၢသမိုင္း စာမ်က္ႏွာ
၁၅၁ ) ၁၉၃၁ ခု ေက်ာင္းသားသမဂၢေပၚေပါက္လာအၿပီး သၡင္ဗစိန္ႏွင့္
ကိုရာရွစ္တို႔ အထင္ေပၚဆံုး ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္လာၾကတယ္)

၁၉၃၆ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ မွ ေနာင္တေန႔ေခါင္းေဆာင္္ျဖစ္မယ့္ လူငယ္္မ်ား
အတုယူႏိုင္ရန္ ျဖစ္စဥ္ (၂)ခု ကို ေဆြးေႏြးပါရေစ။ Mr Butwell ရဲ့စာအုပ္ U
Nu of Burma - Chapter 3 – The 1936 Student Strike ကို ကိုးကားပါတယ္။
မစၥတာဘတ္ဝဲလ္ က ကိုရာရွစ္ကို ကိုးကားၿပီးေရးခဲ့တာက

“ကိုႏုဟာ အေသးစိပ္ကိစၥေတြကိုစိတ္မဝင္စားပါ။ သို႔ေသာ္ စကားေျပာေကာင္း၍ လူထု
စိတ္ပါလာေအာင္ ေထာက္ခံလာေအာင္ ေျပာႏိုင္တယ္။ (မွတ္ခ်က္ ။ အဂၤလိပ္လိုေတာ႕
ဒါကို Charisma ဟု ေခၚၾကတယ၊္ စာေရးသူကေတာ႕ (ဘုန္း) လုိ႔ုေခၚခ်င္တယ္္)
ဒါေၾကာင္႕ ေဆြးေႏြးမႈတာဝန္ နဲ႔ ေန႔တဓူဝ အဖြဲ႕အစည္း
ေဆာင္ရြက္္မႈတာဝန္တို႔ဟာ ေအာင္ဆန္း၊ ေက်ာ္ၿငိမ္းႏွင့္ က်ေနာ့ထံ
က်ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

လူတိုင္းကိုယ္စီမွာ အားသာခ်က္ အားနဲခ်က္ဆိုတာရွိၾကစၿမဲပဲ။
တဦးရဲ႕အားနဲခ်က္ကို တဦးရဲ႕ အားသာခ်က္နဲ႔ ျဖည္႕ဆည္းလိုက္တဲ႕အခါ
(အုပ္စုအား) (အုပ္စုေခါင္းေဆာင္မႈ) ဆိုတာ ေပၚလာရပါတယ္။ ေနာက္သတိျပဳရန္
အခ်က္မွာ သူသာသည္ ငါနာသည္ စိတ္မထားၾက မနာလို စိတ္္မျဖစ္ၾက ။

က်ေနာ့ အျမင္အရေျပာရရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဟာ ဦးႏုရဲ႕ Charisma ကို
ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္တယ္။ ဒါေၾကာင္႕ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးကိုဝင္ဖို႔
အတင္းဆြဲေခၚလာသလို ဖဆပလ အမတ္ဝင္ေရြးဖို႔ ဦးႏုက အေၾကာက္အကန္ျငင္းေနေတာ့
“The country is doomed” တိုင္းျပည္ေတာ႕ (ဒုကၡျဖစ္ပီ)
ဆိုၿပီးညည္းတြားလိုက္တာပဲ ။”

ေနာက္ျဖစ္စဥ္ေလးတခုမွာ ကိုႏုနဲ႔ ကိုရာရွစ္တို႔ ဟသၤာတမွာ
စည္း႐ုံးေရးထြက္ၾကေတာ့ ကိုရာရွစ္က အိပ္ရာဝင္သြားၿပီ။ ကိုႏုတေယာက္ပဲ
ပရိသတ္နဲ႔က်န္ခဲ႕တယ္။ ေျပာရင္း ေဆြးေႏြးရင္း တကၠသိုလ္ထံုးကို
ေရာက္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီ တကၠသိုလ္ထံုး မွာ ဘာေတြမ်ား မွားေနသလဲ၊ ဘာေတြ
ျပင္ရမွာလဲလို႔ အေမးခံရေတာ့ ကိုႏု မေျဖႏုိင္ဘူး။ ကိုႏုက ပရိသတ္္ကို
မညာဘူး၊ မလွည့္စားဘူး၊ က်ေနာ္ မသိဘူး အားလံုးကိုသိတဲ႕
ကိုရာရွစ္ကိုေခၚေပးမယ္ ဆိုၿပီး ေျဖလိုက္တယ္။ ကိုႏု
ဒီေလာက္အထိပြင့္လင္းတာကို ကိုရာရွစ္က အံ႕အားသင့္မယံုႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ႕
ကိုႏုက ငါတို႔အမွန္အတိုင္း ႐ိုးသား ရမယ္ (we must be honest)
လို႔ေျဖခဲ႕တယ္။ ဒါဟာ လူေကာင္း - ေခါင္းေဆာင္ ေကာင္း ျဖစ္တာကို
သက္ေသျပလိုက္တာပဲ။ ယၡဳေခတ္ ကိုယ္မသိတာကို ဝန္္မခံခ်င္တဲ့ တတ္ေယာင္ကား
ေတြနဲ႔ ကြာလိုက္ပါၿပီ။ လူငယ္ေလးေတြကို သတိျပဳ အတုယူ ေစခ်င္တာပါ။
ေခါင္းေဆာင္မႈမွာ (မူ) ဆိုတာ အေရးၾကီးလွပါတယ္။
အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး အေတြ႔အၾကံဳ မရွိတဲ့အေပၚမွာ မဆလစိတ္ဓာတ္က
ဖိစီးလိုက္ေတာ့ ရွစ္ေလးလံုးလူငယ္ ေတြခမ်ာ
ရွင္သန္တိုးတက္ခြင့္မရေတာ့ဘူးလို႔ ေယဘုယ်အားျဖင့္ သံုးသပ္ ႏိုင္ပါတယ္။
ကိုေအာင္ဆန္းဟာ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ထဲမွာ တကသ ေရာ ဗကသ မွာပါ ဥကၠ႒ အျဖစ္နဲ႔
ဆက္ေခါင္းေဆာင္မႈ ေပးခဲ႕တာေၾကာင့္ ေရွ႕မီေနာက္မီ ေက်ာင္းသား
ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ရင္းႏွီး အကြ်မ္းဝင္ခြင့္ရခဲ့ရတယ္၊၊ ၁၉၃၆
ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမွာ ကိုႏု ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း ကိုသိန္းေဖ ကိုရာရွစ္
ကိုလွေဖ (ဗိုလ္လက်္ာ) ကိုခင္ေမာင္ကေလး တို႔နဲ႔ ရင္းႏွီးခဲ့ရတယ္။ ထို႔ျပင္
ေနာင္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဥကၠ႒ ျဖစ္လာၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ မယားညီအကို
ျဖစ္လာမယ့္ ကိုသန္းထြန္း (သၡင္သန္းထြန္း) ကို ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း ရဲ႕
မိတ္ဆက္ေပးမႈေၾကာင့္ သိကြ်မ္းခဲ႕ရျပန္တယ္။ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းနဲ႔
ကိုသန္းထြန္းတို႔က ပ်ဥ္းမနားသား အခ်င္းခ်င္း မႏၲေလးတကၠသိုလ္မွာ ကထဲက
သိခဲ့ၾကရတယ္။ ၁၃ဝဝျပည္႕အေရးေတာ္ပံုမွာ နာမည္ၾကီးလာၾကမယ့္ ကိုဗဟိန္း
(ေနာင္ကြန္ျမဴနစ္ ေခါင္းေဆာင္)၊ ကိုဗေဆြ (ေနာင္ဆိုရွယ္လစ္ေခါင္းေဆာင္)
တို႔နဲ႔လဲ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ဘဝမွာ ခင္မင္ရင္းႏွီးခဲ့ရျပန္တယ္။ ဗိုလ္ရန္ႏုိင္
ဗိုလ္ေဇယ်တို႔ဟာလဲ ေက်ာင္းသားသမဂၢက တက္လာၾကသူေတြပါပဲ။

မွတ္သားစရာ နဲ႔ သံုးသပ္မႈ

အဂၤလိပ္ဟာ ကိုလိုနီ က်ဴးေက်ာ္ေစာ္ကားသူေတြ ျဖစ္လင့္ကစား သူတို႔ႏိုင္ငံမွာ
ဒီမီုကေရစီ က်င့္သံုးတာေၾကာင္႕ civil society လို႔ေခၚတဲ့
လူ႔အဖြဲ႕အစည္းေတြကို တည္ေထာင္ခြင့္ျပဳတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ေခတ္က
လူငယ္ေတြဟာ သမဂၢေတြေထာင္ၿပီး ဦးေဆာင္ခြင့္ရခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္
အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ သိုင္းသိုင္းသိုင္းဝိုင္းဝိုင္း လုပ္ေဆာင္္ခြင့္ ရခဲ့ၾကတယ္။
အတြင္းအုပ္စုကို တည္ေထာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။

၁၉၆၂ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းၿပီးကထဲက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းဟာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကို
ႏွိမ္ႏွင္း၊ စစ္တပ္ကလြဲလို႔ civil society လို႔ ေခၚႏိုင္တဲ့
အဖြဲ႕အစည္းမွန္သမွ်ကို စံနစ္တက် ႐ိုက္ခ်ိဳးဖ်က္စီးခဲ့တာ ၁၉၆၂ ေနာက္
ဗမာျပည္မွာ လူလုပ္ရသူတိုင္း စစ္တပ္နဲ႔ မဆလကလြဲလို႔ အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔
လုပ္ခြင့္ကိုမရၾကေတာ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္ အဖြဲ႕အစည္းေထာင္ၿပီး
အင္အားယူရမည္ကိုမသိၾကသလို အဖြဲ႕အစည္း ဘယ္လို ေထာင္ၿပီး
ဘယ္လိုၾကီးထြားေအာင္ လုပ္ရမွာကုိ မသိၾကလုိ႔ သံုးသပ္မိပါတယ္။

၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုၾကီး အတြင္းက မင္းကိုႏုိင္ ကိုကိုၾကီး မိုးသီးဇြန္
ဝင္းမိုး ေအာင္ႏုိင္ စတဲ့ ဗကသ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ထြန္းေပၚလာၾကေသာ္လဲ
ဗို္လ္ခ်ဳပ္တို႔ေခတ္ကလုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဦးေဆာင္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ေရရွည္
မရခဲ့ၾကပါ။ ထို႔ျပင္ ရွစ္ေလးလံုး အံုၾကြမႈၾကီးကို ေဖၚထုတ္ဦးေဆာင္ခဲ့ၾကတဲ့
ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ား၊
ေဒၚစုတုိ႔နဲ႔ ပူးတြဲလုပ္ေဆာင္ခြင့္ အခ်ိန္မရခဲ့ၾက။ စစ္တပ္က
ေပါင္းစည္းခြင့္ႏွင့္ေပါင္းစည္းခ်ိန္မေပးခဲ့။ အတိုက္အခံဆိုတာက ဦးေနဝင္း
(၂၆) ႏွစ္ အုပ္စိုးၿပီးခ်ိန္မွာ ယဲ့ယဲ့သာ က်န္တာမို႔ ရွစ္ေလးလံုး
ျဗဳန္းစားၾကီးေပၚလာၿပီး အခြင့္အေရး အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္မွာ အာဏာကို (လု)
ယူလိုက္သင္႕တယ္၊ မ(လု)ယူ ႏိုင္ခဲ႕ၾက ။ စစ္အစိုးရက ဒုတိယအၾကိမ္
အာဏာသိမ္းအၿပီး ဖိႏွိပ္ၿဖိဳခြဲခ်ိန္ ေရာက္လာၿပီမို႔ ေက်ာင္းသားအမ်ားစု
အေဝးေရာက္ကုန္ၾကၿပီး ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္လဲ ႏွစ္ျခမ္းကြဲ၊ အမ်ားစု
တကမၻာလံုးျပန္႔ၾကဲ အစိပ္စိပ္အမႊာမႊာ ျဖစ္ကုန္ၾကေတာ့ အဖြဲ႕အစည္း
တည္ေထာင္ၿပီး အင္အားကို ျပန္မတည္ေဆာက္ႏိုင္ၾကေတာ့ပါ။ အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔တိုက္မွ
အင္အားရွိမည္ကိုမသိၾက၊ အဖြဲ႕အစည္းႏွင့္မလုပ္တတ္တာေတြ ပါပါတယ္။

ႏိုင္ငံေရးဆိုတာအင္မတန္ ရႈပ္ေထြးသလို သိမ္ေမြ႔ နက္နဲလွပါတယ္ ။

မဆလ စံနစ္ၾကီးၿပိဳကြဲသြားေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕အေမြဆိုးျဖစ္တဲ႕ “ မဆလစိတ္ဓာတ္ဆိုး“
ၾကီးဟာ ဗမာေတြအၾကားမွာ ယေန႔အထိ စစ္တပ္အတြင္းမွာေရာ အတိုက္ခံေတြ
အၾကားမွာပါ ရွင္သန္လ်က္ပါပဲ။

အဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး အေတြ႔အၾကံဳ မရွိတဲ့အေပၚမွာ မဆလစိတ္ဓာတ္က
ဖိစီးလိုက္ေတာ့ ရွစ္ေလးလံုးလူငယ္ ေတြခမ်ာ
ရွင္သန္တိုးတက္ခြင့္မရေတာ့ဘူးလို႔ ေယဘုယ်အားျဖင့္ သံုးသပ္ ႏိုင္ပါတယ္။

ေနာက္သိသာထင္ရွားတဲ႕ အခ်က္က capacity လိုေခၚႏုိင္တဲ႕ (အသိစြမ္းအား) ပါပဲ

ရင္နာဖို႔ေကာင္းတာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ ေခတ္က ကိုလိုနီ(ကၽြန္)
ပညာေရးျဖစ္ေပမယ့္ အဆင့္အတန္းရွိတယ္။ ဟိုေခတ္က ေကာလိပ္ေက်ာင္းသားဆိုရင္
အဂၤလိပ္စာကို ပိုင္ပိုင္နင္းနင္း ေရးႏိုင္ေျပာႏိုင္ၿပီ။ ဆရာေတြက
ဖိဖိစီးစီး သင္တာေၾကာင့္တေၾကာင္း၊ အဂၤလိပ္စာ ႏိုင္နင္းတာေၾကာင့္တေၾကာင္း
စာဖတ္အားေကာင္းၾကတယ္ ဗဟုသုတၾကြြယ္ၾကျပန္တယ္ ။ အေတြးအေခၚ (အသိစြမ္းအား)
capacity ျမင့္ၾကတယ္ လို႔ဆိုႏိုင္တယ္ ။

ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္ေက်ာ္ၿပီးသည့္တိုင္ ဗမာႏို္င္ငံရဲ႕
ပညာေရးဟာျမင့္မားခဲ့ပါေသးတယ္။ စစ္အစိုးရတက္ကာစ ကာလအထိ
ရွင္သန္လ်က္ရွိပါတယ္။ ၁၉၅ဝ ခုႏွစ္မ်ားမွာ ရာဇဝင္ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာေက်ာ္သက္
အဂၤလိပ္လုိ သင္ၾကားပို႔ခ်ေနတာကို (YouTube)
မွာရွာေဖြၾကည့္႐ႈႏိုင္္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ စက္မႈတကၠသိုလ္ေရာက္ေတာ့ (၁၉၆၈ခု)
ဆရာေတြဟာ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံ ေက်ာင္းေကာင္းေတြျဖစ္တဲ႕ MIT- Harvardမွ
ဘြဲ႔ရသူေတြနဲ႔ ျပည့္လ်က္ပါ။ ဖဆပလ အစိုးရဟာ ရသမွ် အခြင္႕ေရးေတြကို ယူၿပီး
ႏိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္ေတြ လႊတ္ ခဲ့တာကိုး။

စစ္အစိုးရတက္အၿပီး တကသ တပ္ဦးေက်ာင္းသားေဟာင္း ေဒါက္တာညီညီ
ဒုဝန္ၾကီးအျဖစ္မွာ စနစ္သစ္ပညာေရး ဆိုၿပီး ဆိုရွယ္လစ္စံနစ္
ပညာေရးစံနစ္သစ္ကို စတင္အေကာင္ အထည္ေဖာ္ခ်ိန္ကစၿပီး ဗမာျပည္ရဲ႕
ပညာေရးစံနစ္ဟာ ထိုးက်ခဲ႕ရတယ္။ အရင္က အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ ရဲ႕
ထံုးတမ္းစဥ္လာအတိုင္း Liberal arts ပညာေရးကို ဦးစားေပးခဲ့တယ္။ ဘီေအ
ဘီအက္စ္စီ အဆင့္မွာ အေျခခံပညာရပ္ေတြကို ဖက္စံုကသင္ေပးတာေပါ့။ ေဒါက္တာ
ညီညီတို႔ေခတ္မွာေတာ႕ ေရႊဉာဏ္ေတာ္ စူးေရာက္ၿပီး ဆိုရွယ္လစ္ပညာေရးအတိုင္း
(အထူးျပဳ) Specialization ကို ဦးစားေပးရမယ္ဆိုၿပီး စံနစ္တခုလံုး
ေျပာင္းလဲခဲ႕ၾကပါတယ္။ အဓိက ထိခိုက္တာကေတာ့ critical thinking လို႔ေခၚတဲ့
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခ်င့္ခ်ိန္ ေတြးေခၚျခင္းပညာရပ္ဟာ တိမ္ေကာခဲ့ရတယ္လို႔
ဆိုႏုိင္ပါတယ္။

၁၉၆၂ ဇူလိုင္ (၇) ရက္ ေက်ာင္းသားထုနဲ႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႔ အၿပီးမွာ စစ္အစိုးရဟာ
ေက်ာင္းသားေတြကို မရွိမျဖစ္တဲ့ တိုင္းျပည္ ရတနာေတြလို႔ မျမင္ေတာ့ဘူး။
ျပႆနာေကာင္ေတြလို႔ ျမင္စျပဳလာၿပီ။ ဒါေၾကာင္႕ ေနာင္ေခတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ
ပညာတတ္ေတြ ေမြးဖို႔ထက္ ေက်ာင္းသားေတြကို ကိုင္တြယ္ႏိုင္ဖို႔
အားသန္ၾကိဳးစားလာေတာ့တယ္။

ထို႔ျပင္ ဦးေနဝင္းဟာသူ႔ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္သက္တမ္း (၂၆) ႏွစ္မွာ အေရွ႕နဲ႔အေနာက္
စစ္ေအး တိုက္ပြဲကိုအခြင္႕ေကာင္းယူၿပီး isolation policy လို႔ေခၚတဲ႕
တကိုယ္တည္းသီးျခားေနတဲ႕ ေပၚလစီ ကိုက်င့္သံုးခဲ့ၿပီး တတိုင္းျပည္လံုးကိုလဲ
သတင္းေမွာင္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႕ (အသိဉာဏ္) ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဟာ ထိုးက်
လာခဲ႕ရတယ္။

ကြယ္လြန္သူ ဦးတင္ေမာင္ဝင္းေျပာျပလို႔ သိရတာပါ။
ရွစ္ေလးလံုးအံုၾကြမႈၾကီးအၿပီး ေက်ာင္းသား ေတြစုျပံဳျပီး ထြက္လာၾကေတာ႕
လူငယ္ေက်ာင္းသားတစုက စိတ္ဓာတ္ ထက္သန္စြာနဲ႔ ဦးတြတ္…. က်ေနာ္တို႔ကို
အက္(၁၅) (F-15) ေလယာဥ္ရွာေပးပါ၊ စစ္တပ္ကိုအေသခံ ဗံုးၾကဲမယ္
လို႔ေတာင္းဆိုခဲ႕ၾကတယ္။ စိတ္ဓာတ္ကိုခ်ီးက်ဴးစရာေကာင္းလွေပမယ့္ ဒီလိို
စစ္ေလယာဥ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေစ်းၾကီးတယ္၊ ဒီေလယာဥ္ေတြ ပ်ံႏိုင္ဖို႔ ေနာက္က
ဘယ္ေလာက္ပံ့ပိုးရတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကို မစဥ္းစားမိတာဟာ (အသိဉာဏ္စြမ္းအား)
မျပည္႕စံုေသးေသာေၾကာင့္လို႔ ျငင္းခ်က္ထုတ္ႏို္င္ပါတယ္။ (အသိဉာဏ္စြမ္းအား)
နဲရင္ ႐ိုး႐ိုးအအ ေတြျဖစ္ကုန္တာေပါ့။

ဗုဒၶတရားေတာ္မွာ အဝိဇၨာ လႊမ္းေနရင္ တဏွာကိုလဲမပယ္ႏုိင္၊ တြယ္တာမႈကိုလဲ
မေက်ာ္ႏုိင္ပဲ သံသရာကမထြက္ႏုိင္သလို အသိဉာဏ္စြမ္းအားသည္လဲ ႏိုင္ငံေရးမွာ
အေရးပါလွပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး အဝိဇၨာလို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒီ
(အသိဉာဏ္စြမ္းအား) အေပၚ အမ်ားၾကီး မူတည္ပါတယ္။ ဒိအျပင္ (အသိဉာဏ္စြမ္းအာား)
ရွိတဲ့သူေတြဟာ အသိပညာရဲ႕ ထိန္းသိမ္းမႈေၾကာင့္ ရမ္းရမ္းကားကားဆဲဆိုျခင္း
တဖက္သတ္ တိုက္ခိုက္ျခင္း မတရား စြပ္စြဲေစာ္ကားျခင္းတို႔ကုိ
ေရွာင္ရွားၾကပါတယ္။ မိမိရဲ့ဂုဏ္သိကၡာ မိမိအေပၚယံုၾကည္မႈ (credibility)
ထိိခိုက္မွာကို ေၾကာက္ရြံ႕သတိရွိၾကပါတယ္။ မိမိရဲ့ (မူ) principle
မွေသြဖည္မွာကို စိုးရိမ္ၾကပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အေျပာအဆို အေရးအသားမွအစ (သတိ)
ရွိၾက၊ (မူ) ရွိၾကပါတယ္။

က်ေနာ္ဥပမာေလး တခုကိုတင္ျပပါရေစ။

၁၉၃၆ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားသပိတ္ မွာ အတူတူပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းနဲ႔
ေနာင္လူထုေဒၚအမာျဖစ္လာၾကမယ့္ မအမာ တို႔ဟာ ပုဂၢိဳလ္ေရးသက္သက္ပဲလား
ဝါဒေရးေၾကာင့္ပဲလားမသိ၊ တေယာက္ကိုတေယာက္ ၾကည့္မရခဲ့ၾကပါ။ ဒါေပမဲ့
ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ ၁၉၃၆ ခုေက်ာင္းသားသပိတ္ အေၾကာင္းေရးျပေတာ့ ရာဇဝင္ကို
အမွန္အတိုင္း (မူ) Principle အရ အရွိကိုအရွိအတိုင္း ေရးျပခဲ့ပါတယ္။

“လူထုတရားပြဲတြင္ ေယာက်္ား မ်ားႏွင္႕ ယွဥ္၍ ရဲရဲေတာက္ ရင္ေဘာင္တန္း
တရားေဟာ ေကာင္းသူ ေက်ာင္းသူ ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ မအမာ-ဘီေအေအာက္တန္း
(ယၡဳလူထုဦးလွဇနီး)၊ မမၾကီး
(ယၡဳအထက္တန္းေက်ာင္းဆရာမၾကီး-ျမဴမင္းၾကီးေဟာင္း ဦးထြန္းအံု၏ဇနီး)၊ မခင္ျမ
(ယၡဳ ေဒါက္တာေဒၚခင္ျမ-ပညာေရးတကၠသိုလ္) ၊ မအံုး (ယၡဳ မႏၲေလးတကၠသိုလ္ ပါဠိ
ဌာန ပင္စင္စား ပါေမာကၡ - အမ္ေအေဒၚအံုး) တို႔ပါဝင္သည္။ က်န္သပိတ္ေမွာက္
ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ စင္ျမင္႕ေပၚ၌ တရားေဟာမေကာင္းေသာ္လည္း
ရဲရဲေတာက္ေတြခ်ည္းျဖစ္ၾကပါသည္။”
(ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၏ကိုယ္ေရးမွတ္တမ္းမွ )

ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ လူထုေဒၚအမာႏွင့္ ႏို္င္ငံေရးအရ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လဲ
ရာဇဝင္ အခ်က္အလက္ ကိုေရးရာမွာ အာဃာတမရွိ အမွန္အတိုင္း ေရးျပခဲ့တယ္။ (မူ)
Principle ကိုအေလးထားတာကတေၾကာင္း ၊ self-respect ဟုေခၚေသာ မိမိကိုယ္ကို
မိမိ ေလးစားတာေၾကာင့္လဲျဖစ္တယ္။

သို႔ေသာ္ အသိဉာဏ္စြမ္းအားနဲေသာ လက္ဝဲ တယူသန္အခ်ဳိ႔သည္ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းကို
မုန္းတာနဲ႔ ရာဇဝင္ အခ်က္ေတြကိုပါ ျပင္ခ်င္ၾကတယ္။

ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးမွာ တိုင္းေတြခြဲၾကေတာ့ တိုင္း (၆)မွာ ဗိုလ္ရဲထြဋ္က
စစ္တိုင္းမႉး ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းက ႏိုင္ငံေရးမႉးအျဖစ္ တာဝန္ခြဲေဝခဲ႕ၾကပါတယ္
(သၡင္ တင္ျမ၏ ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရးဌာနခ်ဳပ္ႏွင္႕တိုင္း(၁ဝ)တိုင္း -
စာမ်က္ႏွာ ၄၄) ဒါလူတိုင္းအသိပါ။

သို႔ေသာ္ ဝင္းတင့္ထြန္းရဲ့ အေမွာင္ၾကားကဗမာျပည္စာအုပ္မွာ “ဦးဗေဆြ
ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းသည္ ရန္ကုန္တာဝန္ခံ ျဖစ္္သည္ ”လုိ႔
သမိုင္းကိုလိမ္ညာေရးခဲ့တယ္ (စာမ်က္ႏွာ ၃၅)။ က်ေနာ္ မွတ္မိသေလာက္
ကြန္ျမဴနစ္ေတြ ျပဳစုထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ (လြတ္လပ္ေရး ေရႊရတုသဘင္) စာအုပ္မွာလည္း
ဤနည္းတူေရးသားခဲ့ၾကတယ္။

ပုိဆိုးတာက ဝင္းတင့္ထြန္းက (စာမ်က္ႏွာ ၃၅မွာပဲ) “စစ္တိုင္းမ်ား ၏
ႏိုင္ငံေရးမႉးမ်ားမွာ ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီမွခ်ည္းျဖစ္သည္” လုိ႔ လိုရာဆြဲ
ေကာက္ခ်က္ခ်ျပန္တယ္။ ဒီတုန္းက သၡင္ခ်စ္ဟာ ျပည္သူ႔အေရး ေတာ္ပံုပါတီ
ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တယ္။ စစ္ၿပီး ေနာင္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီေထာင္မွ ကြန္ျမဴနစ္ဘက္
ပါသြားသူျဖစ္တယ္။ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းလဲ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံုပါတီကျဖစ္တယ္။
ဒီလုိရာဇဝင္ အခ်က္အလက္ကိုလိမ္ၿပီး ကိုယ္လိုရာဆြဲ ေကာက္ခ်က္ခ်တာ တာဝန္မဲ့
ေရးသားခ်က္သာျဖစ္တယ္။

ဝင္းတင့္ထြန္းက ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း တေယာက္ကိုသာ ကြန္ျမဴနစ္ အမ်က္ ကြန္ျမဴနစ္
အၿငိဳးနဲ႔ ရာဇဝင္ အခ်က္အလက္ ကို ျပင္ဆင္တင္ျပခဲ့တာမဟုတ္။

ဖတပလ (ဖက္စစ္တိုက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရး) အဖြဲ႕ၾကီးကိုဖြဲ႕ၾကေတာ့
အဓိကအင္အားျဖစ္တဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံုပါတီနဲ႔
ဗမာ့တပ္မေတာ္က ကိုယ္စားလွယ္ ေခါင္းေဆာင္ (၃) ဦးစီ - ေပါင္း(၉)ဦးပါတဲ့
ဗဟိုဦးစီးအဖြဲ႕နဲ႔စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့တာပါ။ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွ သၡင္စိုး -
သၡင္သန္းထြန္း - သၡင္တင္ျမ၊ ျပည္သူ႔ေရးေတာ္ပံုပါတီမွ ဦိးေက်ာ္ၿငိမ္း -
ဦးဗေဆြ - သၡင္ခ်စ္၊ တပ္မေတာ္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း - ဗိုလ္လက်္ာ -
ဗိုလ္ေနဝင္းတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ (သၡင္တင္ျမရဲ့
ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ တိုင္း (၁ဝ)တိုင္း - စာမ်က္ႏွာ ၄ဝ)

ဤအခ်က္ကို ရာဇဝင္စိတ္ဝင္စားသူတိုင္း သိၾကပါသည္၊ သိသင့္ပါသည္။ စာအုပ္ေပါင္း
ေျမာက္ျမားစြာတြင္လည္း ေဖၚျပထားၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ အေရးပါေသာ ရာဇဝင္
အခ်က္တခ်က္ပင္ျဖစ္သည္။

ဒါေပမဲ့ ဝင္းတင့္ထြန္းဟာ သၡင္တင္ျမကို ၾကည္႕မရ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊
သၡင္ဗဟိန္းကို ၾကည္ညိဳစိတ္ေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း သၡင္တင္ျမအစား
သၡင္ဗဟိန္းကို ကြန္ျမဴနစ္ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေျပာင္းပစ္ခဲ့ပါတယ္
(ဝင္းတင့္ထြန္း စာအုပ္ စာမ်က္ႏွာ ၃၂ ကိုၾကည့္ပါ)။ ဒီလုိရာဇဝင္ကိုေရးရာမွာ
ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္ရာကို တကယ့္အျဖစ္မွန္နဲ႔ အစားထိုးလုိ႔ မရသလို လိုရာကို
ျဖစ္သလို မေရးေကာင္းပါ။ (မွတ္ခ်က္။ ကိုဗဟိန္းကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္က
ေဆြးေႏြးပြဲစဖိတ္ေသာ္လဲ ေနမေကာင္းလုိ႔မပါႏိုင္လုိ႔ သၡင္တင္ျမက အမွတ္ (၆ဝ)
- ဧၿပီလ (၁) ရက္ -၂ဝ၁ဝ ထုတ္ Northern Star ဂ်ာနယ္မွာ ေရးျပမွ
ဇာတ္ရည္လည္ရပါတယ္)

ေနာက္ ဥပမာတခု ထပ္တင္ျပပါရေစ။

ဆိုရွယ္လစ္ပါတီေထာင္ကာစက အေရးပါခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦးက
ဦးကိုကိုၾကီးပါ။ ဆိုရယ္လစ္ပါတီမွာ ဦးကိုကိုၾကီးတို႔က မာ့က္(စ္)ဆစ္
Marxists မ်ားျဖစ္၍ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၊ ဦးဗေဆြ တို႔က ဆိုရွယ္လစ္စံနစ္ကို
ဒီမိုကေရစီနည္းအရ ထူေထာင္လိုတဲ့ ဆိုရွယ္ဒီမိုကရက္ (Social Democrat)
မ်ားျဖစ္ၾကတယ္။ အုပ္စု တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ကာ ဦးကိုကိုၾကီးတို႔အုပ္စု
ဆိုရွယ္လစ္ပါတီမွ ထြက္ခဲ့ၾကရတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရ နာမယ္ဆိုရင္ နာစရာေတြ
ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ဦးကိုကိုၾကီးရဲ့ ေျမးျဖစ္သူ
ေဒါက္တာေက်ာ္ေဇာ္ဝင္း ပါရဂူဘြဲ႕အတြက္ ျပဳစုေရးသားတဲ့ ဗမာျပည္
ဆိုရွယ္လစ္ပါတီသမိုင္း (A History of Burma Socialist Party 1930-1964)
စာတန္းကို ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ။ လူပုဂၢိဳလ္တိုက္ခိုက္ျခင္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရာဇဝင္
အခ်က္အလက္ကို လိမ္ညာရန္ ၾကိဳးစားျခင္းေသာ္လည္းေကာင္း မေတြ႔ရပါ။

ေမာ္စီတံုးကြယ္လြန္အၿပီး တ႐ုတ္ျပည္ၾကီးတြင္ အသိဉာဏ္စြမ္းအားနည္းတဲ့
ေမာ္ရဲ့ဇနီး ခ်န္ခ်င္းဦးေဆာင္တဲ့ (၄)ဦးဂိုဏ္းသာ အာဏာရခဲ့ရင္ တ႐ုတ္ေတြ
ေျမာက္ကိုရီးယားျပည္သူေတြလုိ ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနႏုိင္တယ္။
အသိဉာဏ္ျမင့္မားလွတဲ့ တိန္ေလ်ာက္ပိန္လုိ ေခါင္းေဆာင္ေၾကာင့္သာ
ယေန႔တ႐ုတ္ေတြ ကမၻာမွာ ေခါင္းေထာင္ ႏိုင္ခဲ့ၾကရတာကို မေမ့သင့္ပါ။

တခ်ိန္က ဗမာေတြဟာလဲ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ ဗမာကြလုိ႔
ေမာ္ၾကြားႏို္င္ခဲ႕ဖူးပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္သူမ်ားရဲ့ ေစတနာနဲ႔
အသိဉာဏ္စြမ္းအား ကြာျခားမႈပဲ မဟုတ္ပါလား။

ယၡဳေဒၚစုရဲ့ မိန္႔ခြန္းမ်ား - မီဒီယာေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုခန္းေတြကို
နားဆင္ၾကည့္ၾကပါ။ ေစတနာနဲ႔ အသိဉာဏ္စြမ္းအား ရဲ့ အက်ိဳးတရား ထင္ေပၚလွပါတယ္။

ေနာက္ အသိဉာဏ္စြမ္းအား (capacity) နဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ သတိျပဳေစခ်င္တာက
အသိဉာဏ္စြမ္းအားဆိုတာ ေက်ာင္းစာသက္သက္ေသာ္လည္းေကာင္း စင္မီနာမ်ား
တက္႐ုံနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း အဆင့္အတန္းတက္ မလာႏိုင္ပါ။ ေလ႕လာမႈအားလို႐ုံမက
လက္ေတြ႔ အလုပ္အေတြ႔အၾကံဳ၊ ဘဝအေတြ႔အၾကံဳမ်ားနဲ႔ ေပါင္းစပ္မွသာ
ၿပီးျပည္႕စံုလာၿပီး အဆင္႕အတန္းျမင္႕မားလာႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔
လူတစုကိုၾကည့္ရင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ၿပီးမွ သၡင္ေခါင္းေဆာင္
(သို႔) ယူဂ်ီေခါင္းေဆာင္၊ ထိုမွတဆင့္ ဂ်ပန္ေခတ္္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ (သို႔)
ဝန္ၾကီး ။ ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွာ တဆင့္ထက္တဆင့္ျမင့္တက္ကာ ေနာက္ဆံုး ဖဆပလ
လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ျဖစ္လာၾကရတယ္။

ထိုနည္းတူစြာ တ႐ုတ္္ျပည္သမိုင္းကိုၾကည့္ရင္လဲ ခ်ဴအင္လုိင္းသည္လည္းေကာင္း၊
တိန္ေလ်ာက္ပိန္ သည္လည္းေကာင္း ေက်ာင္းသားလူငယ္ဘဝမွာ ျပင္သစ္ျပည္ကုိ
ပညာေတာ္သင္ ထြက္ခဲ့ၾကေသာ္လဲ စာကိုေျဖာင့္ေအာင္ မသင္ၾကရ၊
ပါတီအက်ိဳးအတြက္ေဆာင္ရြက္ၾကရင္း တ႐ုတ္ျပည္ ျပန္ေခၚခံရကာ ပါတီ တာဝန္ေတြကို
ထမ္းေဆာင္ရင္း တာဝန္အဆင့္မ်ား ျမင့္သထက္ျမင့္လာကာ
ေနာက္ဆံုးဝန္ၾကီးခ်ဳပ္/ဒုဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဘဝေရာက္ခဲ့ၾကရတယ္။ (မွတ္ခ်က္- The
eldest son by Han Su Ying ႏွင္႕My father Deng Xiaoping – The war years
by Deng Rong တို႔ကိုဖတ္ၾကည့္ၾကပါ)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ေခတ္က ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္တဲ့ ကိုေအာင္ဆန္း ကိုႏု
သၡင္စိုး သၡင္သန္းထြန္း ဂိုရွယ္ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း သၡင္သိန္းေဖ ကိုရာရွစ္
ကိုဗဟိန္း ကိုဗေဆြတုိ႔ဟာ စာဖတ္အားေကာင္းၿပီး စာတန္းတခုကို
လက္တန္းေရးႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းျပည္႔ (အသိဉာဏ္စြမ္းအား) ျမင့္မားတဲ့
ပညာတတ္မ်ားျဖစ္ၾက႐ုံမက ေအာက္ေျခစည္း႐ုံးေရးကို ေကာင္းေကာင္းေနာေၾကတဲ့
အေရြးေကာက္ခံေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ပါတီထူေထာင္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့
ေခါင္းေဆာင္မ်ား ျဖစ္ၾကတယ္ ။

ကေန႔အျဖစ္ကို ၾကည္႕ၾကရင္ (အထူးသျဖင့္ ျပင္ပတြင္) ႏိုင္ငံေရးအရ မူလတန္း
သာသာ ရွိေသာ သူမ်ားကလဲ မိမိကိုယ္မိမိ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးလုိ႔ထင္သူကထင္၊ ၈၈၈၈
မွာ ငါတို႔ကမွေခါင္းေဆာင္အစစ္ဟု ေၾကြးေၾကာ္သူကေၾကြးေၾကာ္၊
စာအုပ္ေလးအုပ္ႏွစ္ဆယ္္သာသာေလာက္ ဖတ္ၿပီးတာႏွင့္ မိမိအထင္ကို ရာဇဝင္ အျဖစ္
ေရးသူကေရး၊ ေျမႇာက္ေပး သူမ်ားက ေျမႇာက္ေပး။
ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုတာ တံဆိပ္တပ္.. အလံေထာင္.. ေၾကြးေက်ာ္႐ုံနဲ႔
ႏို္င္ငံေရးသမား စစ္စစ္ ႏိုင္ငံေရးသမားေကာင္း ျဖစ္မလာပါဘူး။
ျပည္တြင္းမွာလဲ ႏိုင္ငံေရးနားမလည္တဲ့ အင္ဂ်ီအို နဲ႔ စီ္းပြားေရးသမားမ်ားက
ေန႔တြင္းညတြင္းခ်င္း ႏိုင္ငံေရးသမား အမတ္ေလာင္းမ်ား ျဖစ္လုိျဖစ္၊ မေန႔ကမွ
ပုခုံးအေပၚက အပြင့္ေတြနဲ႔ စစ္ယူနီေဖါင္း ဝတ္ထားသူမ်ားကလဲ
ေမာင္႕က်က္သေရေခါင္းေပါင္းတလူလူႏွင့္
အရပ္သားႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြျဖစ္၊ လမ္းမေတာ္ ဖိုးတုတ္နဲ႔ အလီဘာဘာ
လူမိုက္အုပ္စု ဖြတ္ၾကီးအဖြဲ႕ကလဲ ႐ုတ္တရက္ တရားဝင္ ႏို္င္ငံေရး ေပၚပင္
ပါတီဝင္မ်ား ျဖစ္လိုျဖစ္ နဲ႔ ပလုိ႔ဂ်ိ ဆိုၿပီး ၾကိမ္တို႔ကာ ေပၚလာလိုက္တဲ့့
ေခတ္ေပၚ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ….ဒုနဲ႔ေဒး။

ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုတာ တံဆိပ္တပ္..အလံေထာင္..ေၾကြးေက်ာ္႐ုံနဲ႔
ႏို္င္ငံေရးသမား စစ္စစ္ ႏိုင္ငံေရးသမားေကာင္း ျဖစ္မလာပါဘူး။

ႏိုင္ငံေရးသမား စစ္စစ္ဆိုတာ တိုင္းျပည္ႏွင္႕လူမ်ိဳးကို ခ်စ္သည့္စိတ္ကို
အေျခခံကာ ယံုၾကည္ခ်က္၊ ခံယူခ်က္္ ရွိရပါမယ္။ အတြင္း စိတ္ဓာတ္
ခိုင္မာရပါမယ္။ မိမိေလွ်ာက္လိုတဲ့ ဦးတည္ခ်က္ - လမ္းစဥ္ - ရည္မွန္းခ်က္ -
ေဖၚေဆာင္လိုတဲ့ ေပၚလစီ - ေတြကို မိမိကိုယ္တိုင္သိမွ - လူထုကိုခ်ျပ
ဦးေဆာင္မႈေပးႏိုင္ပါမယ္။ ဒါေတြျပည့္စံုဖို႔- အသိဉာဏ္စြမ္းအား -
လိုလာျပန္တယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ သူအထင္ၾကီးတဲ့ ေဒါက္တာဗေမာ္ ေလသံနဲ႔ ဌာန္က႐ုိဏ္း
က်က် အဂၤလိပ္ စကား ေျပာက်င့္ခဲ့ရတယ္ (ဦးသိန္းေဖျမင္႕၏ေက်ာ္ၿငိမ္း
စာမ်က္ႏွာ ၃၉)။ အဂၤလိပ္ကို အထင္ၾကီးလုိ႔မဟုတ္၊ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ မိမိအေတြး
မိမိအျမင္ မိမိ ယံုၾကည္ခ်က္ကို အမ်ားလူထုသိေအာင္ ခ်ျပဖို႔လိုတယ္။
ပရိသတ္အလယ္မွာ ရဲရဲေျပာတတ္ဖို႔လုိတယ္။ အဂၤလိပ္စာဟာ ကမၻာသိစာျဖစ္ေနလုိ႔
အဂၤလိပ္စာကို လက္နက္အျဖစ္သံုးရမွာကို သိလုိ႔ ျဖစ္တယ္။

တခါ ေက်ာင္းသားတဦးက ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းကုိအျပစ္တင္စကားေျပာလာတယ္။
ကိုေအာင္ဆန္းက မခံ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းအခန္းေခၚသြားၿပီး
စာအုပ္ပံုအၾကားငံု႔ဖတ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားကိုလက္ညိဳးထိုးၿပီး အဲဒါ
ေက်ာ္ၿငိမ္း တို္င္းျပည္အတြက္ ကုန္းဖတ္ေနတာကြလုိ႔ ကာကြယ္ခဲ့တယ္။
ဘာလုပ္လုပ္ တိုင္းျပည္အတြက္လုိ႔ု စိတ္ထဲမွာ ရွိခဲ႕ၾကတယ္။ ဗဟုသုတ
ၾကြယ္ရန္စာဖတ္ၾကတယ္၊ သေဘာတရားေရးေတြ ေလ့လာေဆြးေႏြးၾကတယ္၊
တရားေဟာစည္း႐ုံးေရးဆင္းၾကတယ္၊ အားလံုးတိုင္းျပည္အတြက္ သူ႔ကြ်န္ဘဝက
လြတ္ဖို႔။

ယၡဳေခတ္ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ခ်င္သူမ်ား (ျပည္ပ) ၊ႏိုင္င့ံံအာဏာ ယူထားသူမ်ား
နဲ႔ကြာျခားလွပါၿပီ။

ႏိုင္ငံေရးစိတ္ဓာတ္ - တိုင္းျပည္ ႏွင္႕လူမ်ိုဳးအေပၚ ထားတဲ့႕
ေစတနာကြာျခားပါၿပီ။

ေစတနာ နဲ႔ တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ တို႔ဟာ ဗီဇ လုိ႔ုေျပာႏိုင္တယ္၊
ႏွလံုးသားမွစီးဆင္းလာတယ္။

(မူ) ႏွင္႕ (ယံုၾကည္ခ်က္) တို႔ ဟာ (အသိဉာဏ္စြမ္းအား) အေပၚ မူတည္ျပန္တယ္။

အတိုခ်ဳပ္ရေသာ္

ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ေခတ္က ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ သၡင္ေပါက္စမ်ားဟာ
သူ႔ကၽြန္မခံလိုစိတ္ တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ အရင္းတည္ၿပီး
ႏိုင္ငံေရးလုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ အဖြဲ႕အစည္းတြင္း စနစ္တက် စည္းကမ္းတက်
လုပ္ေဆာင္ခြင့္ရွိခဲ့ၾက႐ုံမက မဲနဲ႔အေရြးေကာက္ခံရတဲ့
ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ရပ္တည္ၾကရလုိ႔ တာဝန္နဲ႔ ဝတၱရားကို နားလည္သလို
အဖြဲ႕အစည္းတြင္း အုပ္စုအားၿပိဳင္မႈအေၾကာင္းကို လက္ေတြ႔ ေျဖရွင္းၾကရလုိ႔
အေပးအယူ အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းၾကီး နားလည္ခြင့္ရခဲ့ၾကတယ္။ တျပည္လံုး
ျပန္႔သြားတဲ့ေက်ာင္းသားသပိတ္ၾကီးကို ေဖၚထုတ္ႏိုင္စြမ္းရွိလုိ႔
ေက်ာင္းသားကြန္ယက္ တည္ေဆာက္ႏိုင္ၾက႐ုံမက ထိုေခတ္
ႏိုင္ငံေရးသမားၾကီးမ်ားႏွင့္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံခြင့္ရခဲ့ၾကတယ္။

ေက်ာင္းသားသမဂၢဟာ ေနာင္တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးကို အရယူေပးမယ့့္္္
ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေမြးထုတ္ေပးရာ ဘူမိလက္သံ မွန္ေသာ မ႑ိဳင္ တခု ျဖစ္တယ္။
ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကလဲ အစြမ္းအစ ရွိတဲ့ စာဖတ္အား ေလ့လာအား
ေကာင္းတဲ့ အသိိဉာဏ္ (capacity) ျမင့္မားၿပီး (မူ) ရွိတဲ့
တိုင္းျပည္ခ်စ္တဲ့ လူငယ္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သတိျပဳေစခ်င္ပါတယ္။

လူငယ္အေပါင္း အမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ တိုးပြား၍
အသိိဉာဏ္စြမ္းအားျမင့္မားၾကပါေစေသာဝ္္။

ဘိုေက်ာ္ၿငိမ္း
ဇင္းမယ္ (ခ်င္းမိုင္)

ကိုးကားစာအုပ္စာတမ္းမ်ား

ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမိုင္း (ေအာင္ထြန္း)
ဦးသိန္းေဖျမင့္ရဲ့ ေက်ာ္ၿငိမ္း
ဦးႏုရဲ့ တာေတစေနသား
U Nu of Burma by Mr Butwell
Aung San of Burma by Aung San Suu Kyi
ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း ကိုယ္ေတြ႔မွတ္တမ္း
ေဒါက္တာသာလွ ကိုယ္ေတြ႔မွတ္တမ္း
သၡင္တင္ျမရဲ့ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္ တိုင္း(၁ဝ)တိုင္း
A History of Burma Socialist Party 1930-1964 by Dr Kyaw Zaw Win
ဝင္းတင္႕ထြန္းရဲ့ အေမွာင္ၾကားကဗမာျပည္
The eldest son by Han Su Ying
My father Deng Xiaoping – The war years by Deng Rong

ေနာက္ဆက္တြဲ

ဒုတိယပိုင္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ဘဝက ႏိုင္ငံေရးသမားဘဝ
သို႔ ကူးေျပာင္းသြားပံု ကုိ ဆက္လက္ ေဖၚျပသြားၿပီး အတိုက္အခိုက္
အၿပိဳင္အဆိုင္ မ်ားၾကားက ၿပိဳင္ဘက္မရွိ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ဘဝ သို႔
ေရာက္လာပံု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ ေလ့လာစရာ ႏိုင္ငံေရးအကြက္ေတြကို ဆည္းပူး
ေဖၚထုတ္ရင္း..

တတိယအပိုင္းမွာ…. အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ အဆင္႕ေရာက္မွ အဂၤလိပ္
ကိုလိုနီတို႔နဲ႔ ဉာဏ္္ခ်င္းယွဥ္ၿပီး လြပ္လပ္ေရးကို မည္သို႔ အကြက္က်က်
တိုက္ယူႏိုင္ခဲ့ပံုတို႔ကိုတင္ျပေဆြးေႏြးပါရေစ။

****************

ရာဇဝင္ မွတ္တမ္းအတြက္ ၁၉၃၆ သပိတ္ေမွာက္ေကာင္စီ စာရင္းကို တင္ျပပါရေစ။
ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမိုင္း (စာမ်က္ႏွာ ၇၈) ကိုညႊန္းပါတယ္။

၁။ ကိုရာရွစ္ ဥကၠ႒
၂။ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း အတြင္းေရးမႈး
၃။ ကိုအုန္း
၄။ ကိုသီဟန္
၅။ ကိုလွေဖ (ဗိုလ္လက်္ာ)
၆။ ကိုထြန္းအံု
၇။ ကိုထြန္းတင္
၈။ ကိုတီေကဘြန္း
၉။ ကိုေအးခ်ိဳ
၁ဝ။ကိုညိဳျမ (ကိုသိန္းတင္)
၁၁။ကိုသာလွ
၁၂။သရဲကိုဘေအး
၁၃။ကိုညိဳထြန္း
၁၄။မအမာ (လူထုေဒၚအမာ)
၁၅။ကိုစိုးေမာင္
၁၆။မအုန္း
၁၇။မမၾကီး
၁၈။မခင္ျမ
၁၉။ကိုလွေမာင္ (ရမည္းသင္း)
၂ဝ။ကိုညြန္႔
၂၁။ကိုခင္ေမာင္
၂၂။ကိုသိန္းေဖ
၂၃။ကိုေအာင္ဆန္း
၂၄။ကိုႏု
၂၅။မခင္ၾကီး အပါအဝင္ (၂၉)ဦး

(မွတ္ခ်က္။ ေက်ာင္းသားသမဂၢသမိုင္း စာအုပ္အရ ကိုရာရွစ္ဟာ
သပိတ္ေမွာက္ေကာင္စီဥကၠ႒ျဖစ္ၿပီး ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းဟာ အတြင္းေရးမႉးျဖစ္တယ္္။
ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းနဲ႔ ေဒါက္တာသာလွတို႔ရဲ့ ကိုယ္ေရးမွတ္တမ္းအရ ကိုႏု ဥကၠ႒၊
ကိုရာရွစ္ ဒုဥကၠ႒၊ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း အတြင္းေရးမႉး အျဖစ္ အေရြးခံရတယ္လုိ႔
ေရးသားမွတ္တမ္းတင္ခဲ႕ၾကတယ္)

Read More...
Posted by Phone Hlaing-FWUBC at 5:18 AM 0 comments
Labels: , , ,

News & Articles on Burma-Sunday, 12 December, 2010

News & Articles on Burma
Sunday, 12 December, 2010
-------------------------------------------------
Suu Kyi patiently seeks dialogue with junta'
Suu Kyi to 'persevere' for dialogue with junta
Burma not nuclear, says Abhisit
Myanmar top leader calls on Armed Forces to support new gov't
China loans Burma 2.4 billion dollars for gas pipeline project
Orders for Myanmar garments up
Ethnic Rebels Resist Junta’s March Toward Final Frontier
-------------------------------------------------------



'Suu Kyi patiently seeks dialogue with junta'
Agence France-Presse
Tokyo, December 12, 2010
First Published: 18:27 IST(12/12/2010)
Last Updated: 18:30 IST(12/12/2010)

Myanmar's newly-released democracy leader Aung San Suu Kyi has vowed to remain patient in seeking dialogue with military rulers following last month's controversial poll, which has kept them in power. "I think the credibility of the government does not depend on statistics. It depends on the will
of the people. It depends on the genuine support of the people," she said in a recent interview with Japan's public network NHK broadcast on Sunday.

"And we have to wait to find out how genuine that is."

The democracy icon has spent most of the past 20 years locked up but was freed from her latest seven-year stretch of confinement on November 13.

She was under house arrest during the November 7 election, Myanmar's first in two decades, that was widely criticised by democracy activists and Western governments as anything but free and fair.

The junta's political proxy has claimed an overwhelming victory in the poll.

"I would like to say whatever influence I have, if I have influence over the people, I would use it to bring about national reconciliation," said the 1991 Nobel Peace Prize winner.

"The junta has never been very keen on dialogue but we have to persevere," she said, adding that one month after her release is "not a long time".

"And we are capable of that much perseverance."

Suu Kyi's National League for Democracy (NLD) party was disbanded for boycotting the election in response to rules that seemed designed to bar her from taking part.
http://www.hindustantimes.com/world-news/restofasia/Suu-Kyi-patiently-seeks-dialogue-with-junta/Article1-637568.aspx
-------------------------------------------------------------
Suu Kyi to 'persevere' for dialogue with junta
Published on 12 December 2010 - 12:50pm

Myanmar's newly-released democracy leader Aung San Suu Kyi has vowed to remain patient in seeking dialogue with military rulers following last month's controversial poll which has kept them in power.

"I think the credibility of the government does not depend on statistics. It depends on the will of the people. It depends on the genuine support of the people," she said in a recent interview with Japan's public network NHK broadcast on Sunday.

"And we have to wait to find out how genuine that is."

The democracy icon has spent most of the past 20 years locked up but was freed from her latest seven-year stretch of confinement on November 13.

She was under house arrest during the November 7 election, Myanmar's first in two decades, that was widely criticised by democracy activists and Western governments as anything but free and fair.

The junta's political proxy has claimed an overwhelming victory in the poll.

"I would like to say whatever influence I have, if I have influence over the people, I would use it to bring about national reconciliation," said the 1991 Nobel Peace Prize winner.

"The junta has never been very keen on dialogue but we have to persevere," she said, adding that one month after her release is "not a long time".

"And we are capable of that much perseverance."

Suu Kyi's National League for Democracy (NLD) party was disbanded for boycotting the election in response to rules that seemed designed to bar her from taking part.
© ANP/AFP http://www.rnw.nl/english/bulletin/suu-kyi-persevere-dialogue-junta
--------------------------------------------
Burma not nuclear, says Abhisit

* Published: 12/12/2010 at 12:00 AM
* Newspaper section: News

Prime Minister Abhisit Vejjajiva has dismissed claims in a leaked US cable that Burma is building a nuclear programme with help from North Korea.

Mr Abhisit said yesterday there was no evidence to support the accusation that Burma possesses or is producing a nuclear weapon.

He said none of the Association of Southeast Asian Nations members has any intention to possess nuclear weapons.

"I can remember that Burma confirmed in an Asean-US summit that it wanted to see Asean as a nuclear-free region," Mr Abhisit said.

Still, he said Thailand had been monitoring movements in neighbouring countries for the sake of national security.

A cable from the US embassy in Rangoon, released on Thursday by the anti-secrecy website WikiLeaks, quoted a Burmese officer as saying he had witnessed North Korean technicians helping build a nuclear facility.

One foreign businessman told the embassy he had seen reinforced steel bars, larger than for a factory project, being shipped on a barge.

Dockworkers also told of seeing suspicious cargo. A cable dating from August 2004 revealed information from a Burmese officer in an engineering unit who said surface-to-air missiles were being built at a site in Minbu town in west-central Burma.

He said about 300 North Koreans were working at the site, although the US cable noted this was improbably high, The Guardian newspaper in Britain reported.

Burma has dismissed reports of its nuclear intentions and brushed aside Western concerns about its possible cooperation with North Korea. http://www.bangkokpost.com/news/local/210882/burma-not-nuclear-says-abhisit
-----------------------------------------------------
Myanmar top leader calls on Armed Forces to support new gov't
16:03, December 11, 2010

Myanmar top leader Senior-General Than Shwe has called on the Armed Forces to provide assistance and support to the incoming new government to achieve national development, according to the official daily New Light of Myanmar Saturday.

Than Shwe, Chairman of the State Peace and Development Council and Commander-in-Chief of Defence Services, made the remarks in his address delivered at the Graduation Ceremony of Defence Services Academy which was held on Friday in Pyin Oo Lwin.

In his address, Than Shwe also stressed that the army should serve their principal duty, strengthen the national defence and continue standing as the patriotic armed forces.

He underlined that the ceaseless efforts have been made by the army to put in place good foundations for national development with the goodwill so that the new government elected by the people can build a new, modern and developed nation.

He cited achievements in all sectors for all-round development of the country.

Meanwhile, a multi-party general election was held on Nov.7 this year.

According to the figures published by Union Election Commission (UEC),a total of 1,148 candidates representing political parties and 6 independent candidates were elected as parliamentary representatives at three levels.

The Union Solidarity and Development Party (USDP), led by Prime Minister U Thein Sein, won the majority of 882 parliamentary seats or 76.43 percent out of the final total of 1,154 at three levels.

The USDP is followed by the National Unity Party (NUP) with 64 seats, Shan Nationalities Democratic Party (SNDP) with 57 seats, Rakhine Nationalities Development Party with 35 seats, National Democratic Force (NDF) and the All Mon Region Democracy Party ( AMRDP) each with 16 at three levels of parliament.

According to Myanmar's new state constitution, the elected parliament will call its first session 90 days after the election to elect president and vice presidents and to form a new government.

Source:Xinhua http://english.people.com.cn/90001/90777/90851/7228163.html
---------------------------------------------------
China loans Burma 2.4 billion dollars for gas pipeline project

Rangoon - China has signed a 2.4-billion-dollar loan agreemen twith Burma to finance the construction of a natural gas pipeline between the countries, media reports said Sunday.

The loan was inked between the China Develoment Bank Cooperation and Burma Foreign Investment Bank on November 30 in Napyitaw, the new capital, the Myanmar Times reported.

The pipeline is to run from Rakhine State on the Burmese coast, site of the Kyauk Phyu national gas project, to Yunnan province in southern China.

"The loan will be mainly for the natural gas project in Kyauk Phyu, which involves Myanmar, China, Korea and India, where Burma has 7.3 per cent of the shares," said Jin Honggen, economic and commercial counselor of the Chinese embassy in Rangoon.

He said the loan would help bring speed up construction of the project. Under the Burmar-China gas scheme, India is to help build a new port in Sithwe, Rakhine, to handle gas from offshore reserves and China will construct a 1,000-kilometre pipeline to deliver the gas overland to Yunnan.

"The natural gas from Burma will be used for Yunnan province's industrial requirements and for residential use," Jin told the MyanmarTimes.
Military-run Burma currently exports more than 1 billion cubic feet of gas (28 million cubic metres) a day of natural gas from its two offshore projects in the Gulf of Marthaban to neighbouring Thailand via an underwater and overland pipeline network.

Thailand pays a estimated 2 billion dollars a year for the gas imports.//DPA http://www.nationmultimedia.com/home/China-loans-Burma-2-4-billion-dollars-for-gas-pipe-30144255.html
-------------------------------------------
Orders for Myanmar garments up

Dec 12, 2010, 5:39 GMT

Yangon - Orders for Myanmar-made garments from Germany, Japan and South Korea have surged this year due to the country's low labour costs, media reports said Sunday.

Competing demand for Myanmar-made garments this year has prompted German buyers to increase their paying price, Latwar Company managing director Khin Maung Aye told the Myanmar Times.

'Germany is increasing payment for its order, otherwise all the factories will switch over to South Korean orders only,' he said. 'Half my factory's orders come from South Korea, and half from Germany,' Khin Maung Aye told the English-language weekly.

Germany has been a leading importer of Myanmar-made clothes for years.

'South Korea used to order garments from North Korea, but the tension between the two countries has created a big opportunity for Myanmar,' Khin Maung Aye said.

Ba Myaing, another factory owner, said his business had gone up by 70 per cent this year thanks to increased orders from South Korea.

One of Myanmar's advantages over its neighbours is the abundant availability of cheap labour. Minimum wage in Yangon garment factories is less than 100 dollars a month, one of the lowest in the region.

But a major challenge to industry is the country's poor and erratic electricity supply, sources said.
http://www.monstersandcritics.com/news/business/news/article_1605063.php/Orders-for-Myanmar-garments-up
-------------------------------------
BURMA
Ethnic Rebels Resist Junta’s March Toward Final Frontier
By Marwaan Macan-Markar

BANGKOK, Dec 10, 2010 (IPS) - An ongoing clash along the Thai-Burma border, pitting Burmese troops against ethnic insurgents, is raising the spectre of more violence in areas that the Burmese military sees as the final frontier to putting the country under the grip of one army for the first time in over six decades.

The fighting that erupted in early November, when a brigade from the Democratic Karen Buddhist Army (DKBA) attacked and occupied the Burmese border town of Myawaddy, has already seen some 35,000 civilians from the Karen minority flee across the Thai border for safety.

Reports of the death toll remain unclear in the wake of the Burmese troops retaliating and taking back areas from the DKBA. Some Burmese activists monitoring the fighting from the Thai border town of Mae Sot say as many as four people have been killed in the intensive fighting.

"The situation is serious and the (Burmese) regime seems to be very angry," says Win Min, a Burmese national security expert currently living in exile. "It is a show of force that they can fight all (ethnic insurgent) groups at the same time and pressure other armed groups not to make coordinated attacks against the regime."

This latest trigger to simmering tensions in an area where a civil war has raged for decades is a plan Burma’s military regime unveiled in April 2009 to bring the patchwork of ethnic insurgent troops along its borders under the command of the ‘Tatmadaw’, as the Burmese military is called.

But not all the armed ethnic groups have agreed to join the ranks of the planned Border Guard Force (BGF), which will come under Tatmadaw’s direct command. Among those resisting the Burmese monopoly of military power is the DKBA.

"The regime is going to fight smaller or weaker groups that have resisted the border guard transformation, and the DKBA fits the regime’s target," Win Min explained during an IPS interview. "The regime has tried to control all of Burma by occupying the ethnic areas bit by bit every year."

Signs of possible clashes in areas that are home to the Kachin and Shan ethnic communities are being reported in the Burmese exile media. The rebel groups from these minorities were among the 17 ethnic armed groups that signed ceasefire agreements between 1989 and 1995 with the junta in Burma, or Myanmar as it is also called.

An area near Chinese border is currently in the grip of an uneasy peace, states Human Rights Watch (HRW), the New York-based global rights lobby. "The tension with the ceasefire groups is set to continue in 2011, as fighting has also flared in parts of Shan State … (due) to the BGF scheme."

The military, which has held political power since a 1962 coup, is dominated by the South-east Asian nation’s Burman majority. Arrayed against them are 135 registered ethnic groups, which account for nearly 40 percent of the country’s 56 million population.

Yet ever since Burma got independence from the British colonialists in 1948, it has been divided along ethnic fault lines that have prevented Burman domination over the entire country. In the early years of post-independence, over half the country was beyond the reach of the central government in Rangoon.

The balance has shifted dramatically since then, with the Tatmadaw now 400,000-strong and controlling substantial parts of the country, and some 45,000 ethnic rebel troops standing in the way of the Burman army’s total domination.

Such a feat over past two decades has left the Burmese military with the thinking that soldiers are the only force to unify the country. "When the men in uniform looked to the past, they saw a country that tended to fall apart into little pieces and that had always needed to be melded together by force," writes Thant Myint-U, a respected Burmese historian, in ‘The River of Lost Footsteps’.

"They saw themselves in a long line of national unifiers and saw their task as unfinished," added Thant in his book, which charts the story of the country during and after British colonisation. "In their imagination, there remained the challenge of nation building, of creating and promoting a new Myanmar identity."

Burma’s 2008 constitution, which was approved in a referendum plagued with irregularities, personifies this military vision for the country more than the two previous charters, 1947 and 1974.

Following the general election on Nov. 7, the country’s first poll in 20 years won by a pro-junta party under questionable circumstances, the military regime is marching to reach new heights through the enforcement of the 2008 charter in early 2011.

This constitution is unequivocal about the military’s place in power, stating that the country can have only one army – the Tatmadaw.

"The Burmese junta has already given an ultimatum to the ethnic rebel groups to join the BGF under the command of the Burmese army, otherwise these groups will be declared illegal," says Kheunsai Jaiyen, editor of the Shan Herald Agency for News, a media outlet covering Burma from northern Thailand.

The military regime will use its twin weapons – a parliamentary majority and the constitution – to place the issue of the BGF on the agenda of the new government, he told IPS. "They will submit a motion to make all groups come under the Tatmadaw." (END) http://www.facebook.com/#!/profile.php?id=1132922279


Read More...
Posted by Phone Hlaing-FWUBC at 4:51 AM 0 comments
Labels: , , ,

Sunday, December 12, 2010

၉၆ ဒီဇဘၤာတမ္းျခင္း

မေသေသာစိတ္ဓာတ္မ်ား
မွတ္ေက်ာက္တင္ရာ
မတရားမႈျပဳသူမ်ား
ေၾကာက္ဒူးတုန္ရာ
ကိုယ့္လိပ္ျပာကိုယ္မလံုသူမ်ား
စိတ္ေယာက္ယက္ခတ္ရာ
အို … ဒီဇဘၤာ …..။

နီေစြးေသာေသြးတို ့ရ ဲ ့
တိုက္ပြဲေခၚသံ
ေခတ္ စနစ္ အသစ္
အသစ္ အသစ္ အသစ္
ပညာေတြ သစ္ေစဘို ့
လူေနမႈေတြ သစ္ေစဘို ့
ေဟာင္းႏြမ္းတဲ့အေတြးအေခၚမ်ား သစ္ေစဘို ့
မိစၦာတို ့ရဲ ့ရင္ကိုေဖါက္ထြင္း
ျမားအစင္းစင္း ျပစ္ခြင္းခဲ့ရာ
အို … ဒီဇဘၤာ …..။

နားစြင့္ထားၾက
တဟုန္ထိုး ပ်ံသန္းလာတဲ့
ခြပ္ေဒါင္းေတာင္ပံရိုက္ခတ္သံ
ၾကားၾကရဲ ့လား …
ၾကားၾကရဲ ့လား …
သင္တို ့ရဲ ့ႏွလံုးသားတံခါးေတြကို ဖြင့္ထားၾက
သင္တို ့ရဲ ့ရင္ဘတ္ေတြနဲ ့ဆီးႀကိဳေပြ ့ဖက္ၾက …..။

လမ္းမေပၚက ေသြးစက္ေတြဟာ
သင္တို ့ရဲ ့ခႏၶာကိုယ္ထဲကေသြးေတြနဲ ့ ထပ္တူထပ္မွ်သာပ
ျမင့္ျမတ္သူတို ့ရဲ ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေအာင္လံေတာ္
စစ္အာဏာရွင္တို ့ရဲ ့ အေလာင္းေတြအေပၚ
တလူလူလႊင့္ရမွာေပါ့ ညီအကိုတို့ရာ
အို … ဘယ့္ ဒီဇဘၤာ …..။
(စစ္အာဏာရွင္စနစ္မုခ်က်ဆံုးရမည္)

ရဲရင့္သက္ဇြဲ ၄ ၁၂ ၂၀၁၀

Read More...
Posted by Phone Hlaing-FWUBC at 5:59 AM 0 comments
Labels: , , ,

ဥေရာပ ေ၀ဒနာညမ်ား

တုန္ျခင္း ေႏွးျခင္း
ေလးလံျခင္း ေရြ ့မရျခင္း
ေ၀ဒနာမ်ားက
ေသရြာကို တြန္းပို ့ေနတဲ့ၾကား
စာတိုေပစနဲ ့လြမ္း
ပါရမီျဖည့္ဖက္ကို တမ္းတတယ္ …..။

အေမအို ဘယ္လိုေနရွာမလဲ
နရသိန္ထဲက ငါ့ သူရဲေကာင္း
သူပုန္နဲ ့သူ ့ရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ား
ဆယ္စုႏွစ္တခု ့နီးပါး
ယံုၾကည္တြဲလက္ခိုင္ၿမဲခဲ့သူမ်ား
သမီး သား တူမမ်ား
အလြမ္းဓာတ္က
ခ်ဴပ္တည္းတဲ့ၾကား
ထိုးေဖာက္စီးဆင္းသြားၿမဲ …..။

လူမ်ိဳး မတူဘူး
ဘာသာစကား မတူဘူး
ရာသီဥတု မတူဘူး
ဒါေပမယ့္ တူတာေတြကိုစု
ငါတို ့လိုခ်င္တဲ့ စံနစ္တခု
သူတို ့ ထုဆစ္ထားႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္
အဲဒီစံနစ္ေအာက္မွာပါပဲ
အေမေပးတဲ့ အသက္တေခ်ာင္း
ေျဖာင္းကနဲက်ိဳးေၾက
သူတို ့တေတြလက္နဲ ့
ငါ အသက္ဆက္ရွင္သန္ခဲ့ရ …..။

ဘ၀ကေတာ့
မေရရာမေသခ်ာေသးဘူး
ညစဥ္ အိပ္မက္ထဲမွာ
ရထားဥၾသသံ ၾကားရၿမဲ .....။



(ေဆးရံုေပၚမွေ၀ဒနာေန ့ရက္မ်ားသို ့)

ရဲရင့္သက္ဇြဲ ၁၀ ၁၁ ၂၀၁၀

Read More...
Posted by Phone Hlaing-FWUBC at 5:50 AM 0 comments
Labels: , , ,

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႕အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္း အက်ယ္

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႕အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္း အက်ယ္
* Article (1)

All human beings are born free and equal in dignity and rihgts. They are endowed with reason and conseience and should act towards one another in spirit of brotherhood.

* အပိုဒ္ ၁

လူတိုင္းသည္ တူညီ လြတ္လပ္ေသာ ဂုဏ္သိကၡာျဖင္႔ လည္းေကာင္း၊ တူညီလြတ္လပ္ေသာ အခြင္႔အေရးမ်ားျဖင္႔ လည္းေကာင္း၊ ေမြးဖြားလာသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ထိုသူတို႕၌ ပိုင္းျခား ေဝဖန္တတ္ေသာ ဥာဏ္ႏွင္႔ က်င္႔ဝတ္ သိတတ္ေသာ စိတ္တို႔ရွိၾက၍ ထိုသူတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္း ေမတၲာထား၍ ဆက္ဆံက်င္႔သုံုးသင္႔၏။




* Article (2)

Everyone is entitled to all the rights and freedoms set forth in this Declaration, without distinction of any kind, such as race, color, sex, language, religion, political or other opinion, national or social origin, property, birth or other status. Furthermore, no distinction shall be made on the bases of the political, juriscictional or international status of the country or territory to which a person belogs, whether it be incependent, trust, non-self-governing or under any other linitation of sovereignty.

* အပိုဒ္ ၂

လူတိုင္းသည္ လူ႔အခြင္႔ အေရး ေၾကညာစာတမ္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္႔ အခြင္႔အေရး အားလံုး၊ လြတ္လပ္ခြင္႔ အားလံုးတို႔ကို ပိုင္ဆိုင္ ခံစားခြင္႔ရွိသည္။ လူမ်ိဳးႏြယ္အားျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊ အသားအေရာင္အားျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊ က်ား ၊ မ ၊ သဘာဝအားျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊ ဘာသာစကာားအားျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊ ကိုးကြယ္သည္႔ ဘာသာအားျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္ငံေရးယူဆခ်က္၊ သို႔တည္းမဟုတ္ အျခားယူဆခ်က္အားျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္ငံႏွင္႔ ဆိုင္ေသာ၊ သို႔တည္းမဟုတ္ လူမႈအဆင္႔အတန္းႏွင္႔ ဆိုင္ေသာ ဇစ္ျမစ္ အားျဖင္႔ျဖစ္ေစ၊ ပစၥည္း ဥစၥာ ဂုဏ္အားျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊ မ်ိဳးရိုးဇာတိအားျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊ အျခား အဆင္႔အတန္း အားျဖင္႔ ျဖစ္ေစ ခြဲျခားျခင္းမရွိေစရ။ ထို႔ျပင္ လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ ေနထိုင္ရာ ႏိုင္ငံ၏ သို႔တည္းမဟုတ္ နယ္ေျမေဒသ၏ ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ ျဖစ္ေစ စီရင္ ပုိင္ခြင္႔ဆိုင္ရာ ျဖစ္ေစ တိုင္းျပည္ အခ်င္းခ်င္း ဆိုင္ရာျဖစ္ေစ၊ အဆင္႔အတန္း တစ္ခုခုကို အေျချပဳ၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဒသနယ္ေျမတစ္ခုသည္ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္ လြတ္လပ္သည္႔ နယ္ေျမ၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ကုလသမဂၢ ထိန္းသိမ္း ေစာင္႔ေရွာက္ ထားရသည္႔ နယ္ေျမ၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ကိုယ္ပုိင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင္႔ အာဏာတို႔ တစိတ္တေဒသေလာက္သာ ရရွိသည္႔ နယ္ေျမ စသျဖင္႔ ယင္းသို႔ ေသာ နယ္ေျမမ်ား ျဖစ္သည္၊ျဖစ္သည္ ဟူေသာ အေၾကာင္းကုိ အေထာက္အထား ျပဳ၍ ေသာ္လည္းေကာင္း ခြဲျခားျခင္း လံုးဝ မရွိေစရ။

* Article (3)

Everyone has the right to life, liberty and security of person.

* အပိုဒ္ ၃

လူတိုင္း၌ အသက္ရွင္ရန္လြတ္လပ္မႈခြင္႔ႏွင္႔ လံုျခံဳစိတ္ခ်ခြင္႔ ရွိသည္။

* Article (4)

No one shall be held in slavery or servitude; slavery and the slave trade shall be prohibited in all their forms.

* အပိုဒ္ ၄

မည္သူကိုမွ် ေက်းကြ်န္အျဖစ္၊ သို႔တည္းမဟုတ္ အေစအပါးအျဖစ္၊ ႏိုင္ထက္စီးနင္း ေစခိုင္းျခင္း မျပဳရ၊ လူကို ေက်းကြ်န္ သဖြယ္ အဓမၼ ေစခုိင္းျခင္း၊ အေရာင္းအဝယ္ ျပဳျခင္းႏွင္႔ ထုိသေဘာ သက္ေရာက္ေသာ လုပ္ငန္းဟူသမွ်ကို ပိတ္ပင္ တားျမစ္ ရမည္။

* Article (5)

No one shall be subjected to torture or to crucl, inhuman ordegrading treatment or punishment.

* အပိုဒ္ ၅

မည္သူကိုမွ် ညွဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္ျခင္း၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ လူမဆန္စြာ ဂုဏ္ငယ္ေစေသာဆက္ဆံမႈ မျပဳရ၊ သို႔တည္းမဟုတ္ အျပစ္ဒဏ္ ေပးျခင္းမျပဳရ။

* Article (6)

Every one have to rights to recognition every where as a person before the law.

* အပိုဒ္ ၆

လူတိုင္းတြင္ ဥပေဒအရာ၌ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး အျဖစ္ျဖင္႔ အရာခပ္သိမ္းတြင္ အသိအမွတ္ ျပဳျခင္းကုိ ခံယူပိုင္ခြင္႔ရွိသည္။

* Article (7)

All are equal before the law and are entitled without any discrimination to equal protection of the law. All are entitled to equal protection against any discrimination in violation of this Declaration and against any incitement to such discrimination.

* အပိုဒ္ ၇

လူအားလံုးတို႔သည္ ဥပေဒအရာ၌ တူညီၾကသည္႔အျပင္၊ ဥပေဒ၏ အကာအကြယ္ကို ျခားနားျခင္း မခံရေစဘဲ တူညီစြာ ခံစားပုိင္ခြင္႔ရွိသည္။ ဤေၾကညာ စာတမ္းပါ သေဘာတရားမ်ားကို ဖီဆန္၍ ခြဲျခားျခင္းမွ လည္းေကာင္း၊ ထုိသို႔ခြဲျခားျခင္းကုိ လႈံေဆာ္ျခင္းမွ လည္းေကာင္း၊ ကင္းလြတ္ ေစရန္ အကာအကြယ္ကို တူညီစြာ ခံစားပိုင္ခြင္႔ ရွိသည္။

* Article (8)

Every one has the right to an effective remedy by the competent national tribunals for acts violating the fundamental rights granted him by the constitution or by law.

* အပိုဒ္ ၈

ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒက ေသာ္လည္းေကာင္း အျခား ဥပေဒက ေသာ္လည္းေကာင္း လူတိုင္းအတြက္ ေပးထားသည္႔ အေျခခံ အခြင္႔အေရး မ်ားသည္ ခ်ိဳးေဖာက္ ဖ်က္ဆီးျခင္းခံခဲ႔ရလွ်င္ ထုိသုိ႔ ခ်ိဳးေဖာက္ဖ်က္ဆီးေသာ ျပဳလုပ္မႈေၾကာင္႔ ျဖစ္ေပၚလာေသာ နစ္နာခ်က္ အတြက္ ထိုသူသည္ ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အာဏာပုိင္တရားရံုးတြင္ ထိေရာက္စြာ သက္သာ ခြင္႔ရႏိုင္ေစရမည္။

* Article (9)

No one shall be subjected to arbitrary arrest. detention or exile.

* အပိုဒ္ ၉

မည္သူမွ် ဥပေဒအရ မဟုတ္ေသာ ဖမ္းဆီးျခင္းကုိ ျဖစ္ေစ၊ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္းကုိ ျဖစ္ေစ၊ ျပည္နွင္ျခင္းကိုျဖစ္ေစ မခံေစရ။

* Article (10)

Every one is entitled in full equality to a fair and public heauing by an independent and impartial tribunal,in the determination of his rights and of any criminal charge against him.

* အပိုဒ္ ၁ဝ

အခြင္႔အေရးမ်ားႏွင္႔ တာဝန္ ဝတၲရားမ်ားကို အဆံုးအျဖတ္ခံရာတြင္ လည္းေကာင္း၊ ျပစ္မႈေၾကာင္႔ တရားစြဲဆိုစီရင္ ဆံုးျဖတ္ခံရာတြင္ လည္းေကာင္း၊ လူတိုင္းသည္ လြတ္လပ္၍ ဘက္မလိုက္ေသာ တရားရံုးေတာ္၏ လူအမ်ား ေရွ႕ေမွာက္တြင္ မွ်တစြာ ၾကားနာစစ္ေဆးျခင္းကို တူညီစြာ ခံစား ပိုင္ခြင္႔ရွိသည္။

* Article (11)

Every one charged with a penal offence has the right to be presumed innocent until proved guilty according to law in a public trial at which he has all guarantees necessary for his defence.

* အပိုဒ္ ၁၁
o (၁) လူအမ်ား ေရွ႕ေမွာက္၌ ဥပေဒအတိုင္း စစ္ေဆး၍ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သည္ဟု ထင္ရွား စီရင္ျခင္းခံရသည္႔ အခ်ိန္အထိ ျပစ္မႈႏွင္႔ တရားစြဲဆုိျခင္း ခံရသူတိုင္းသည္ အျပစ္မဲ႔သူဟူ၍ ယူဆျခင္းခံထိုက္သည္႔ အခြင္႔အေရးရွိသည္။ ထိုအမႈကို ၾကားနာစစ္ေဆးရာဝယ္ စြပ္စြဲခံရသည္႔ ျပစ္မႈအတြက္ ခုခံေခ်ပႏိုင္ရန္ လုိအပ္ေသာ အခြင္႔အေရးမ်ားကုိ ထိုသူအား ေပးျပီး ျဖစ္ေစရမည္။
o Article(11.2) No one shall be held guilty of any penal offence on account of any act or onnission which did constitute a penal offence, under national or international law , at the time when it was commited .Nor shall a heavier penalty be imposed than the one that was applicable at the time the penal offence was committed.
o (၂)လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အား ႏိုင္ငံဥပေဒအရျဖစ္ေစ၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ဥပေဒအရ ျဖစ္ေစ၊ ျပစ္မႈမေျမာက္ေသာ လုပ္ရပ္ သို႔မဟုတ္ ပ်က္ကြက္မႈအရ ဆြဲဆိုျပစ္ေပးျခင္း မျပဳရ။ ထို႔အျပင္ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္စဥ္အခါက ထိုက္သင္႔ေစႏိုင္ေသာ အျပစ္ဒဏ္ထက္ပိုမိုၾကီးေလးေသာ အျပစ္ဒဏ္ကုိ ထုိက္သင္႔ျခင္းမရွိေစရ။

* Article (12)

No one shall be bjected to arbitrary interference which his privacy, fanily, home or correspondence, nor to attacks upon his honour and reputation.Every one has the right to the protection of the law against such interference or attacks.

* အပိုဒ္ ၁၂

မည္သူမွ် မိမိသေဘာအတိုင္း ေအးခ်မ္းလြတ္လပ္စြာ ေနထိုင္ျခင္းကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ မိသားစုကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ ေနအိမ္ အသုိက္အဝန္းကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စာေပးစာယူကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဥပေဒအရ မဟုတ္ေသာ ဝင္ေရာက္ စြက္ဖက္ျခင္း မခံေစရ။ ထို႔ျပင္ မိမိ၏ဂုဏ္သိကၡာ ကိုလည္း အထက္ပါအတိုင္း ပုတ္ခတ္ျခင္း မခံေစရ။ လူတိုင္းတြင္ ထိုသို႔ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္းမွ ေသာ္လည္းေကာင္း ပုတ္ခတ္ျခင္းမွ ေသာ္လည္းေကာင္း ဥပေဒအရ ကာကြယ္ ပိုင္ခြင္႔ရွိသည္။

* Article(13.1)

Every one has the right to freedom of movement and residence within the borders of each state.

* အပိုဒ္ ၁၃
o (၁)လူတိုင္းတြင္ မိမိ၏ႏိုင္ငံ နယ္နိမိတ္ အတြင္း၌ လြတ္လပ္စြာ သြားလာ ေရႊ႕ေျပာင္း ႏိုင္ခြင္႔၊ ေနထိုင္ခြင္႔ရွိသည္။
o Article(13.2)Every one has the right to leave any country, including his own and to return to his country.
o (၂)လူတိုင္းတြင္ မိမိေနထိုင္ရာ တိုင္းျပည္မွ လည္းေကာင္း၊ အျခားတိုင္းျပည္မွလည္းေကာင္း ထြက္ခြာ သြားပိုင္ခြင္႔ရွိသည္႔အျပင္၊ မိမိ၏ တိုင္းျပည္သို႔ ျပန္လာ ပိုင္ခြင္႔လည္းရွိသည္။

* Article(14.1)

Every one has the right to seek and to enjoy in ther countries asylum persecution.

* အပိုဒ္ ၁၄
o (၁)လူတိုင္းသည္ ညွဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္ ခံေနရျခင္းမွ လြတ္ကင္းရန္ အျခားတိုင္းျပည္ မ်ား၌ ေအးခ်မ္းစြာ ခုိလံႈေနႏိုင္ခြင္႔ရွိသည္။
o Article(14.2) This rights may not invoked in the case of prosecutions genuinely arising from non-political crimes or from acts contrary the purposes and principles of the United Nations.
o (၂)ႏိုင္ငံေရးႏွင္႔ မပတ္သက္သည္႔ ျပစ္မႈမ်ားမွ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကုလသမဂၢ၏ ရည္ရြက္ခ်က္ႏွင္႔ သေဘာတရား မႈမ်ားကို ဖီဆန္ေသာ အမႈမ်ားမွ ေသာ္လညး္ေကာင္း၊ အမွန္ ေပၚေပါက္ လာေသာ ျပစ္မႈေၾကာင္႔ တရားစြဲဆိုျခင္း ခံရသည္႔ အမႈအခင္မ်ားတြင္ အထက္ပါ အခြင္႔အေရးကို အသံုးမျပဳႏိုင္ေစရ။

* Article(15.1)

Every one has the right to a nationality.

* အပိုဒ္ ၁၅
o (၁)လူတိုင္းသည္၊ ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ခံယူခြင္႔ရွိသည္။
o Article(15.2) No one shall be arbitrarily deprived of his tionality nor denied the right to change his nationality.
o (၂)ဥပေဒအရ မဟုတ္လွ်င္ မည္သူမွ် မိမိ၏ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ကို စြန္႔လႊတ္ျခင္း မခံေစရ၊ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲႏိုင္ေသာ အခြင္႔အေရးကို လည္း ျငင္းပယ္ျခင္း မခံေစရ။

* Article (16.1)

Men and wonen of full age, without any limitation due to race, nationality or religion, have the right to marry and to found a family. They are entitled to equal rights as to marriage and at its dissolution.

* အပိုဒ္ ၁၆
o (၁)အရြယ္ေရာက္ ျပီးေသာ ေယာက်္ား ႏွင္႔ မိန္းမတုိ႔တြင္ လူမ်ိဳးကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ကုိ ေသာ္လည္းေကာင္း ကိုးကြယ္သည္႔ ဘာသာကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းျပဳ၍ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ကန္႔သတ္ျခင္း မရွိဘဲ၊ ထိမ္းျမားႏိုင္ခြင္႕ ႏွင္႔ မိသားစု ထူေထာင္ႏိုင္ခြင္႔ရွိသည္။ အဆိုပါ ေယာက်္ားႏွင္႔ မိန္းမ တို႔သည္ လင္မယားအျဖစ္ ေပါင္းသင္းေနစဥ္ အခ်ိန္ အတြင္း၌ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အိမ္ေထာင္ကုိ ဖ်က္သိမ္း၍ ကြာရွင္းၾကသည္႔ အခါ၌လည္းေကာင္း၊ လက္ထပ္ ေပါင္းသင္း အိမ္ေထာင္ ျပဳျခင္းႏွင္႔ စပ္လ်ဥ္းေသာ တူညီသည္႔ အခြင္႔အေရးမ်ားကို ရရွိထိုက္သည္။
o Article (16.2) Marriage shall be entered into only with the free and full consent of the intending spouses.
o (၂)သတို႔သား ႏွင္႔ သတို႔သမီး ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္၏ လြတ္လပ္ေသာ သေဘာဆႏၵရွိမွသာလွ်င္ ထိမ္းျမားျခင္းကို ျပဳရမည္။
o Article (16.3) The family is the natural and fundamental group unit of society and is entitled to protection by society by the State.
o (၃)မိသားစု တစ္ခုသည္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၏ သဘာဝက်ေသာ အေျခခံအဖြဲ႔တစ္ရပ္ျဖစ္သည္၊ ထိုမိသားစုသည္ လူ႔ အဖြဲ႔အစည္းႏွင္႔ အစိုးရတို႔၏ ကာကြယ္ေစာင္႔ေရွာက္ျခင္းကို ခံယူခြင္႔ရွိသည္။

* Article (17.1)

Every one has the right to own property alone as well as in association with others.

* အပိုဒ္ ၁၇

လူတိုင္းတြင္ မိမိတစ္ဦး ခ်င္းေသာ္လည္းေကာင္း ၊ အျခားသူမ်ားႏွင္႔ ဖက္စပ္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပစၥည္းဥစၥာ တို႔ကို ပိုင္ဆိုင္ရန္ အခြင္႔အေရးရိွရမည္။

*
o Article (17.2) No one shall be arbitrarily deprived of his property.
o (၂) ဥပေဒအရ မဟုတ္လွ်င္၊ မည္သူမွ် မိမိ၏ ပစၥည္းဥစၥာပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ကို စြန္႔လႊတ္ျခင္း မခံေစရ။

* Article (18)

Everyone has the right to freedom of thought, conscience and religion; this right includes freedom to change his religion or belief and freedom, either alone or in community with others and in public or private, to manifest his religion or belief in teaching, practice, worship and observance.

* အပိုဒ္ ၁၈

လူတိုင္းတြင္ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚ ၾကံဆႏိုင္ခြင္႔၊ လြတ္လပ္စြာ ခံယူရပ္တည္ႏိုင္ခြင္႔ ႏွင္႔ လြတ္လပ္စြာ သက္ဝင္ ကိုးကြယ္ႏိုင္ခြင္႔ရွိသည္။ အဆိုပါ အခြင္႔အေရးမ်ား၌ မိမိကိုးကြယ္သည္႔ ဘာသာကို သို႔တည္းမဟုတ္ သက္ဝင္ယံုၾကည္ခ်က္ကုိ လြတ္လပ္စြာ ေျပာင္းလဲႏိုင္ခြင္႔ ပါဝင္သည္႔ အျပင္ မိမိတစ္ေယာက္ ခ်င္းျဖစ္ေစ၊ အျခားသူမ်ားႏွင္႔ စုေပါင္း၍ျဖစ္ေစ၊ ျပည္သူအမ်ား ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေရွ႕ေမွာက္တြင္ မဟုတ္ဘဲ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိ ကုိးကြယ္ေသာ ဘာသာကုိ သို႔တည္းမဟုတ္ သက္ဝင္ ယံုၾကည္ခ်က္ကို လြတ္လပ္စြာ သင္ျပႏိုင္ခြင္႔၊ က်င္႔သံုးႏိုင္ခြင္႔၊ ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ႏိုင္ခြင္႔ႏွင္႔ ေဆာက္တည္ ႏိုင္ခြင္႔တို႔လည္း ပါဝင္သည္။

* Article (19)

Everyone has the right to freedom of opinion and expression; this right includes freedom to hold opinions without interference and to seek, receive and impart information and ideas through any media and regardless of frontiers.

* အပိုဒ္ ၁၉

လူတိုင္းတြင္ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ ယူဆႏိုင္ခြင္႔ႏွင္႔ လြတ္လပ္စြာ ဖြင္႔ဟ ေဖာ္ျပႏိုင္ခြင္႔ရွိသည္။ အဆိုပါ အခြင္႔အေရးမ်ား၌ အေနွာင္႔ အယွက္မရွိဘဲ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ယူဆႏိုင္ခြင္႔ ပါဝင္ သည္႔အျပင္၊ ႏိုင္ငံနယ္နိမိတ္မ်ားကို ေထာက္ထားရန္ မလိုဘဲ သတင္းအေၾကာင္းအရာႏွင္႔ သေဘာတရားမ်ားကို တနည္းနည္းျဖင္႔ လြတ္လပ္စြာ ရွာယူဆည္းပူးႏိုင္ခြင္႔၊ လက္ခံႏိုင္ခြင္႔ႏွင္႔ ေဝငွ ျဖန္႔ခ်ီခြင္႔တို႔လည္း ပါဝင္သည္။

* Article (20.1)

Everyone has the right to freedom of peaceful assembly and association.

* အပိုဒ္ ၂ဝ
o (၁)လူတိုင္းတြင္ လြတ္လပ္ ေအးခ်မ္းစြာ စုေဝးႏိုင္ခြင္႔ ႏွင္႔ ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ခြင္႔ တို႔ ရွိသည္။
o Article (20.2) No one may be compelled to belong to an association.
o (၂)မည္သူကိုမွ် အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုသို႔ ဝင္ေစရန္ အတင္းအက်ပ္မျပဳရ။

* Article (21.1)

Everyone one has the right to take part in the government of his country, directly or through freely chosen representatives.

* အပိုဒ္ ၂၁
o (၁) လူတိုင္းတြင္ မိမိႏိုင္ငံ၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၌ ကုိယ္တိုင္ျဖစ္ေစ၊ လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္လုိက္သည္႔ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွ တစ္ဆင္႔ျဖစ္ေစ ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခြင္႔ ရွိသည္။
o Article (21.2) Everyone has the right of equal access to bublic servece in his country.
o (၂)လူတိုင္းတြင္ မိမိ၏ႏိုင္ငံရွိ ျပည္သူ႔ ဝန္ထမ္းအဖဲြ႔၌ ဝင္ေရာက္ႏိုင္ရန္ တူညီသည္႔ အခြင္႔ အေရးရွိသည္။
o Article (21.3) The will of the people shall be the basis of the authority of government; this will shall be expressed in periodic and genuine elections which shall be by universal and equal suffrage and shall be held by secret vote or by equivalent free voting procedures.
o (၃)ျပည္သူျပည္သားတို႔၏ ဆႏၵသည္ အုပ္ခ်ဳပ္ အာဏာ၏ အေျခခံျဖစ္ရမည္၊ အဆိုပါ ဆႏၵကို အခ်ိန္ကာလပိုင္းျခားလ်က္ စစ္မွန္ေသာေရြးေကာက္ပြဲမ်ားျဖင္႔

ထင္ရွားေစရမည္။ ေရြးေကာက္ ပြဲမ်ားတြင္လည္း လူတိုင္းအညီအမွ် ဆႏၵမဲ ေပးႏိုင္ခြင္႔ ရွိရမည္႔အျပင္ ၊ ထုိေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို လ့ွ်ိဳဝွက္ မဲေပး စနစ္ျဖင္႔ ျဖစ္ေစ၊ အလားတူ လြတ္လပ္ေသာ မဲေပးစနစ္ ျဖင္႔ျဖစ္ေစ၊ က်င္းပရမည္။

* Article (22)

Everyone, as a number of society, has the right to social security and is entitled to realization, through natilnal effort and international co-poreation and in accordance with the organization and resources of each state , of the economic, social and cultural rights indispensable for his dignity and the free development of his personality,

* အပိုဒ္ ၂၂

လူတိုင္းတြင္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ အဖြဲ႔ဝင္တစ္ဦးအေနႏွင္႔ လူမႈေရးလံုျခံဳခြင္႔ရယူပိုင္႔ခြင္႔ရွိသည္႔အျပင္ႏိုင္ငံေရးၾကိဳးပမ္းမႈျဖင္႔ျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္ငံတကာ ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈျဖင္႔ျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္ငံအသီးသီး၏ဖြဲ႔စည္းပံုႏွင္႔ လည္းေကာင္း၊ သယံဇာတအင္အားႏွင္႔လည္းေကာင္း ထုိလူ၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင္႔ စရုိက္လကၡဏာ လြတ္လပ္စြာ တိုးတက္ျမင္႔မားေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္ေသာ စီးပြားေရး၊လူမႈေရးႏွင္႔ ယဥ္ေက်းမႈ အခြင္႔အေရးမ်ားကို သံုးစြဲပိုင္ခြင္႔ရွိသည္။

* Article(23.1)

Everyone has the rightto work ,to free choice of employment to just and favourable conditions of work and to protection against unemployment.

* အပိုဒ္ ၂၃
o (၁)လူတိုင္းတြင္ အလုပ္လုပ္ ရန္လည္းေကာင္း၊ မိမိႏွစ္သက္ရာ အသက္ေမြးမႈ အလုပ္ အကိုင္ကုိ လြတ္လပ္စြာေရြးခ်ယ္ရန္ လည္းေကာင္း၊ တရား မွ်တ၍ လုပ္ေပ်ာ္ေသာ အလုပ္ခြင္၏ အေျခအေနကို ရရွိရန္ လည္းေကာင္း၊ အလုပ္လက္မဲ႔ ျဖစ္ရျခင္းမွ အကာအကြယ္ ရရွိရန္ လည္းေကာင္း အခြင္႔အေရးရွိသည္။
o Article(23.2) Everyone, without any discrimination, has the right to equal pay for equal work.
o (၂)လူတိုင္းတြင္ ခြဲျခားျခင္းမခံရေစဘဲ၊ တူညီေသာ အလုပ္အတြက္ တူညီေသာ အခေၾကးေငြ ရႏိုင္ခြင္႔ရွိသည္။
o Article(23.3) Everyone, who works has the right to just and favourable remumeration ensuring for himself and his family existence worthy of human dignity, and supplemented,if mecessary other means of social protection.
o (၃)အလုပ္လုပ္ကိုင္သည္႔ လူတိုင္းတြင္၊ မိမိႏွင္႔ မိမိ၏ မိသားစုအတြက္ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာ ႏွင္႔ ညီေအာင္ ေနထိုင္ စားေသာက္ႏိုင္ရန္၊ စိတ္ခ်ေလာက္သည္႔ျပင္၊ တရား မွ်တ၍ လုပ္ေပ်ာ္သည္႔ လစာေၾကးေငြ ရပုိင္ခြင္႔ရွိသည္။ လိုအပ္ခဲ႔လွ်င္အျခား နည္းလမ္းမ်ားမွ လူမႈေရး အေထာက္အပံ့ကိုလည္း ထပ္မံ၍ ရႏိုင္ခြင္႔ ရိွသည္။
o Aricle(23.4) Everyone has the right to form and to join reade unions for the protection of his interests.
o (၄)လူတိုင္းတြင္ မိမိအက်ိဳး ခံစားခြင္႔ကို ကာကြယ္ရန္ အလုပ္သမား အစည္းအရံုးမ်ား ဖြဲ႔စည္းခြင္႔ ၊ ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ခြင္႔ ရွိသည္။

* Article(24)

Everyone has the right to rest and leisure, including reasonable limitation of working hours and preiodic holidays with pay.

* အပိုဒ္ ၂၄

လူတိုင္းတြင္ သင္႔ျမတ္ေလ်ာ္ကန္စြာ ကန္႔သတ္ထားသည္႔ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္ အျပင္၊ လစာႏွင္႔တကြ အခါကာလအားေလ်ာ္စြာ သတ္မွတ္ ထားသည္႔ အလုပ္ အားလပ္ရက္မ်ားပါဝင္သည္႔ အနားယူခြင္႔ႏွင္႔ အားလပ္ခြင္႔ ခံစားပိုင္ခြင္႔ ရွိသည္။

* Article(25.1)

Everyone has the right to standard of liveng adequatefor the health and well being of himself of his flmily, including food, clothing housing and medical care and necessary social services, and the right to security in the event of unemployment, sickness, disability,widowhood,old age or other lack of livelihood in circumstances beyond his control.

* အပိုဒ္ ၂၅
o (၁)လူတိုင္းတြင္ မိမိႏွင္႔တကြ မိမိ၏ မိသားစု က်န္းမာေရးႏွင္႔တကြ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထိုင္ႏိုင္ေရး အတြက္ အစာအဟာရ၊ အဝတ္အထည္ ေနအိမ္၊ ေဆးဝါး အကူအညီႏွင္႔ လုိအပ္သည္႔ လူမႈ အေထာက္အပံ႔မ်ား ပါဝင္ေသာ သင္႔ေတာ္ ေလွ်ာက္ပတ္သည္႔ လူမႈ အဆင္႔အတန္းကို ရယူခံစားခြင္႔ ရွိသည္။ ထို႔ျပင္ အလုပ္လက္မဲ႔ျဖစ္ေသာ အခါ၌ ေသာ္လည္းေကာင္း၊

မက်န္းမမာျဖစ္ေသာ အခါ၌ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္အဂၤါ မစြမ္း မသန္ျဖစ္ေသာ အခါ၌ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မုဆုိးမျဖစ္ေသာ္အခါ၌ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အသက္အရြယ္အိုမင္းေသာ အခါ၌ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိကိုယ္တိုင္က မတတ္ႏိုင္ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္႔ ဝမ္းစာ ရွာမွီးႏိုင္ေသာ နည္းလမ္း မရွိေသာ အခါ၌ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေနထိုင္စားေသာက္ေရးအတြက္ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရမႈ အခြင္႔အေရးရွိသည္။

*
o Article(25.2) Motherhood and childhood are entitled to special care and assistance.All children, whether born in or out of wedlock, shall enjoy the same social protection.
o (၂)သားသည္ မိခင္မ်ားႏွင္႔ ကေလးမ်ားသည္ အထူးေစာင္႔ေရွာက္ျခင္းႏွင္႔ အကူအညီေပးျခင္းကို ရခြင္႔ ရွိသည္။ ဥပေဒအရ ထိမ္းျမားျခင္းျဖင္႔ျဖစ္ေစ အျခား နည္းျဖင္႔ ျဖစ္ေစ ေမြးဖြားေသာ ကေလးအားလံုးသည္ တူညီေသာ လူမႈ ကာကြယ္ ေစာင္႔ေရွာက္ေရးကို ရယူ ခံစားၾကရမည္။

* Article (26.1)

Everyone has the right to education. Education shall by free, at leaslltl in the elementary and fundamental stages. Elementary education shall be compulsory. Technical and professional education shall be made generally available and higher education shall be equally accessible to all in the basis of merit.

* အပိုဒ္ ၂၆
o (၁)လူတိုင္းသည္ ပညာသင္ ယူႏိုင္ခြင္႔ရွိသည္၊ အနည္းဆံုးမူလတန္းႏွင္႔ အေျခခံ အဆင္႔ အတန္းမ်ားတြင္ ပညာ သင္ၾကားေရးသည္ အခမဲ႔ျဖစ္ရမည္။ မူလတန္းပညာသည္ မသင္မေနရ ပညာ ျဖစ္ရမည္။ စက္မႈလက္မႈပညာႏွင္႔ အသက္ေမြးမႈ ပညာမ်ားကို ေယဘူယ်အားျဖင္႔ သင္ၾကားရယူႏိုင္ေစရမည္။ ထို႔ျပင္ အထက္တန္းပညာအတြက္ အရည္အခ်င္းကို အေျခခံျပဳ၍ တူညီေသာ အခြင္႔အေရး ရရွိေစရမည္။
o Article(26.2)Education shall be directed to the full development of the human personality and to the strengthening of respect ror human rights and fundamental freedoms.It shall promote understanding, tolerance and friendship among all nations racial or religious groups, and shall further the activities of the United Nations for the maintenance of place.
o (၂)ပညာသင္ၾကားေရးကို လူသားတို႔၏စရိုက္လကၡဏာအျပည္႔အဝတိုးတက္မႈ အျပင္၊ လူ႔အခြင္႔အေရးႏွင္႔ အေျခခံလြတ္လပ္ခြင္႔ ရိုေသ ေလးစားမႈ တို႔ကို ရွင္သန္ဖြံ႔ျဖိဳးလာေစရန္ ရည္ရြယ္၍ သင္ၾကား ေစရမည္။ ပညာသင္ၾကားေရးသည္ ႏိုင္ငံ အားလံုး တို႔တြင္ လည္းေကာင္း၊ လူမ်ိဳးစုမ်ား တြင္လည္းေကာင္း၊ ဘာသာေရးအသင္းအဖြဲ႔မ်ားတြင္ လည္းေကာင္း၊ အခ်င္းခ်င္းနားလည္မႈ၊ သည္းခံ မႈႏွင္႔ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈတို႔ကုိ အားေပးရမည္။ ထို႔ျပင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္တံ႔ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ အလို႔ငွါ၊ ကုလသမဂၢ၏ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားကိုလည္း ျဖစ္ေျမာက္ ေအာင္ အားေပးရမည္။
o Article(26.3) Parents have a piror right to hoose the kind of education that shall be given to their children.
o (၃)မိဘတို႔တြင္၊ မိမိတို႔၏ ကေလးမ်ား သင္ယူရမည္႔ ပညာ အမိ်ဳးအစားကုိ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ေသာ လက္ဦး အခြင္႔အေရးရွိသည္။

* Article(27.1)

Everyone has the right freely to participate in the cultural life of the community, to enjoy the arts and to share in scientific advancement and its benefits.

* အပိုဒ္ ၂၇
o (၁)လူတိုင္းတြင္ သက္ဆိုင္ရာ ယဥ္ေက်းမႈ ေလာက၌ လြတ္လပ္စြာ ပါဝင္ေဆာင္ ရြက္ႏိုင္ခြင္႔ သုခုမပညာရပ္ မ်ားကို လြတ္လပ္စြာလိုက္စား ေမြ႔ေလ်ာ္ႏိုင္ခြင္႔၊ သိပံၸ ပညာထြန္းကားေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ လြတ္လပ္စြာ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ ႏိုင္ခြင္႔ႏွင္႔ ထုိပညာ၏ အက်ိဳး အာနိသင္မ်ားကို လြတ္လပ္စြာ ခံစားသံုးစြဲႏိုင္ခြင္႔ ရွိသည္။
o Article(27.2) Everyone has the right to the protection of the moral and material intersts resulting from any scientific, literary or artistic production of which he is the author.
o (၂)လူတိုင္းတြင္ သိပံၸမွ ျဖစ္ေစ၊ စာေပမွျဖစ္ေစ၊ သုခုမပညာမွ ျဖစ္ေစ၊ မိမိကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္ျဖင္႔ၾကံစည္ဖန္းတီးမႈမွျဖစ္ထြန္းလာသည္႔ ဂုဏ္ႏွင္႔ ေငြေၾကး အက်ိဳးအျမတ္မ်ားကို ခံစားရယူႏိုင္ရန္ အခြင္႔အေရးအတြက္ ကာကြယ္မႈကို ရရွိရန္ အခြင္႔အေရး ရွိသည္။

* Article(28)

Everyone is entitled to a social and internationalorder in which the rights and freedoms set form in Declaration can be fully realized.

* အပိုဒ္ ၂၈

လူတိုင္းသည္ ဤေၾကညာ စာတမ္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္႔ အခြင္႔အေရးမ်ား ႏွင္႔ လြတ္လပ္ခြင္႔မ်ားကို အျပည္႔အစံု ရယူႏိုင္ေသာ လူမႈ ဆက္ဆံေရး အေျခအေနႏွင္႔ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ဆက္ဆံေရး အေျခအေနတို႔၏ အက်ိဳးေက်းဇူးကို ခံစားႏိုင္ခြင္႔ ရွိသည္။

* Article(29.1)

Everyone has duties to the community in which alone the free and full development this personality is possible.

* အပိုဒ္ ၂၉
o (၁)မိမိ၏စရိုက္လကၡဏာ လြတ္လပ္စြာ ဖြ႔ံၿဖိဳး တိုးတက္ႏိုင္သည္႔ တစ္ခုတည္းေသာ လူ႔အသိုက္အဝန္း အတြက္လူတိုင္း၌ တာဝန္ ရွိသည္။
o Article(29.2)In the exercise of his rights and freedoms, everyone shall be subject only to such limitations as are determined by law solely for the purpose of securing due recognition and respect for the rights and freedoms of other and of meeting just requirements of morlity, public order and the general welfare in a democratic society.
o (၂)မိမိ၏ အခြင္႔အေရးမ်ားႏွင္႔ လြတ္လပ္ ခြင္႔မ်ားကို သံုးစြဲရာတြင္ လူတိုင္းသည္၊ အျခားသူမ်ား၏ အခြင္႔အေရးမ်ားႏွင္႔ လြတ္လပ္ခြင္႔မ်ားကိုအသိအမွတ္ျပဳ၍ ရိုေသေလးစားေစရန္အလို႔ငွာ လည္းေကာင္း၊ ဒီမိုကေရစီက်င္႔သံုးေသာလူ႔အဖြဲ႔အစည္းတြင္ ကုိယ္က်င္႔တရားအျပင္၊ ရပ္ရြာေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင္႔ ျပည္သူ႔ အက်ိဳး စီးပြား ျဖစ္ထြန္းေရးတို႔ အတြက္၊ တရားမွ်တစြာက်င္႔

ေဆာင္ရန္ အလို႔ငွာ လည္းေကာင္း၊ ဥပေဒက ျပဌာန္းထားသည္႔ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားျဖင္႔သာ ကန္႔သတ္ျခင္းခံရမည္။

*
o Article(29.3)These rights and freedoms may in no case be exercised contrary to the purposes and principles of the United Nations.
o (၃)အဆိုပါ အခြင္႔အေရးမ်ားႏွင္႔ လြတ္လပ္ ခြင္႔မ်ားကို မည္သည္႔ အမႈကိစၥတြင္မွ် ကုလသမဂၢ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားႏွင္႔ လည္းေကာင္း၊ အေျခခံမူမ်ားႏွင္႔ လညး္ေကာင္း ဆန္႔က်င္၍ မသံုးစြဲရ။

* Article(30)

Nothing in this Declation may be imterpreted as implying for any atate, group or person any right to engage in any activity or to perform any act aimed at the destruction of any of the rights and freedoms set form herein.

* အပိုဒ္ ၃ဝ

ဤေၾကညာစာတမ္းပါ အခြင္႔အေရးႏွင္႔တကြ လြတ္လပ္ခြင္႔မ်ား ပ်က္စီးရာပ်က္စီးေၾကာင္းတို႔ကိုရည္ရြယ္၍၊ ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ အတြက္ ျဖစ္ေစ၊ လူတစ္စု အတြက္ျဖစ္ေစ၊ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ အတြက္ ျဖစ္ေစ ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ အခြင္႔ရွိသည္ဟု ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္တိုင္ေဆာင္ရြက္ရန္ အခြင္႔ရွိသည္ဟုေသာ္လည္းေကာင္း အဓိပၸါယ္ ပိုင္းျခားေကာက္ယူျခင္း မရွိေစရ။


ဝိကီ ျမန္မာမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည


Read More...
Posted by Phone Hlaing-FWUBC at 5:38 AM 0 comments
Labels: ,

11-12-2010-BURMA NEWS HEADINGS

Jailed Chinese Dissident Honored at Nobel ceremony
U.S. and China worked closely on Burma, cables show
Leaked memos highlight Burma fears
Burma’s Suu Kyi, US official discuss sanctions
US Sought Removal of UN Burma Envoy, Leaked Documents Show
What’s Next for Burma’s Democrats - By Aung Din
Myanmar seeking nukes, cables suggest
NLD hears political inmates’ relatives on UN rights day
Aid bloc broadcasts plea over Burmese refugees in Thailand
Burma activists hope junta will end torture - Sian Powell
Human rights essential for Myanmar: Suu Kyi
WikiLeaks cables suggest Burma is building secret nuclear sites - Ewen MacAskill
International Commission needed to address impunity
Burma “fourth biggest jail” for journalists
Don’t trivialize the national cause - Banyar Aung
David Mathieson: “War crimes are happening” - Francis Wade with David Mathieson
Aung San Suu Kyi gives robes to monks, nuns in Buddhist rite
Ethnic armed group proposes Chin national flag design
Ethnic Rebels Resist Junta’s March Toward Final Frontier
Cables add to talk of Burma, N Korea nuclear co-operation
Leaked Cables Reveal China’s Impatience with Junta
Mon party rejects working with junta-backed USDP
Senior US diplomat in Myanmar for post-election talks
US envoy meets Suu Kyi in Burma
A Time for Euphoria and Realism

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အေမရိကန္ ဒုလက္ေထာက္ဝန္ႀကီးတို႔ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈကိစၥ ေဆြးေႏြး
ျမန္မာႏိုင္ငံအေရး အေမရိကန္ အထူးအာရုံစိုက္ေန
ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲေရးလုပ္ဖို႔ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးတိုက္တြန္း
လူ႔အခြင့္အေရးတိုးတက္ဖို႔ မစၥတာကင္းတားနား တိုက္တြန္း
လူ႔အခြင့္အေရးေန႔ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား မိသားစုမ်ားႏွင့္ NLD ေဆြးေႏြး
မိမိအခြင့္အေရးကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ေတာင္းဆိုၾကဖို႔ ေဒၚစု တိုက္တြန္း
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အေမရိကန္ ဒုလက္ေထာက္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ေတြ႔ဆံု
လက္နက္ခ် ႏုိင္ေရွာင္ အဖြဲ႔သားမ်ား မြန္ျပည္သစ္ပါတီ အဖြဲ႔ဝင္မ်ား မဟုတ္ေၾကာင္း သတင္းစာ႐ွင္းလင္း
လြတ္လပ္မႈနဲ႔ လူ႔အခြင့္ေရးကာကြယ္ဖို႔ ဘန္ကီမြန္း တိုက္တြန္း
ဂမ္ဘာရီကို ဖယ္ရွားဖို႔ အေမရိကန္လုပ္ေဆာင္ခဲ့
ျမန္မာ ႏ်ဴကလီးယားအစီအစဥ္သံသယ WikiLeaks ေဖာ္ျပ
လူ႔အခြင့္အေရးေန႔အခမ္းအနားမ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံ ၿမိဳ႕မ်ားမွာ က်င္းပ
အာရွ အစုိးရမ်ား လူ႔အခြင့္အေရး ပ်က္ကြက္ေန
အက်ဥ္းသားမိသားစုေတြကို ပိုမိုကူညီဖို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကတိျပဳ
အေမရိကန္ ဒုလက္ေထာက္ ဝန္ႀကီးႏွင့္ စစ္အစိုးရႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ေတြ႕ဆံု
ျမန္မာအေပၚ တရုတ္စိတ္ပ်က္ဟု ၀ိကီလိခ္စ္က ထုတ္ေဖာ္
ဒုတိယ ပင္လုံညီလာခံ သို႔မဟုတ္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး
‘လူထုႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္’ အပတ္စဥ္အေမးအေျဖ အစီအစဥ္
ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ေလေဘးသင့္ ျပည္သူမ်ား အမိုးအကာ မရွိဘဲ ဆက္လက္ ေနထိုင္ေနရဆဲ
သွ်မ္းႏွစ္သစ္ကူးပြဲ၌ အပစ္ရပ္ ၃ ဖြဲ႕ေတြ႕ဆံု ႏွစ္ ၂၀ ခရီး ျပန္လည္သံုးသပ္
ျမန္မာ-ဘဂၤလာနယ္စပ္မွ ေက်ာက္ေတာ္ထိ ဆက္သြယ္မည့္ ကားလမ္းသစ္ တခု ေဖါက္လုပ္ေန
ဝီကီလိစ္တြင္ ျမန္မာ့ ႏ်ဴကလီးယားအေရးမ်ား ေပါက္ၾကား

ေနျပည္ေတာ္ ျမန္မာ့အသံတြင္ အေမ ဇာတ္လမ္းမ်ား မထုတ္လႊင့္ရ

မဲမသမာမႈ တိုင္ၾကားခ်က္မ်ားကို တရား႐ံုးမတင္ဘဲ အခ်ိန္ဆြဲ

ေထာင္ဝင္စာေတြ႔ရာတြင္ ေတာင္းဆိုပိုင္ခြင့္မ်ား ပညာေပးမည္

ျမန္မာသေဘၤာသား ၂၃ ဦးကို ဆိုမာလီ ပင္လယ္ဓားျပမ်ား ဖမ္းဆီး

မဖြံ႔ၿဖိဳးသည့္က႑ မရွိဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေျပာ
ကြမ္းသီးေစ်း ထက္ဝက္နီးပါး တက္
အက္စ္ဆန္းကို ေထာင္ သီးသန္႔ခန္းသို႔ ေျပာင္း

အီရန္ လက္နက္ေမွာင္ခိုမႈ စံုစမ္းဖို႔ အေမရိကန္တိုက္တြန္း

တရုတ္အတိုက္အခံ လူေရွာင္ဘိုကို ႏိုဘဲလ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆု ေပးပဲြအခမ္းအနား က်င္းပ

Read More...
Posted by Phone Hlaing-FWUBC at 5:09 AM 0 comments
Labels: , , ,

Saturday, December 11, 2010

＜米国＞ミャンマーとの対話路線提唱　ウィキリークス暴露

毎日新聞 12月11日(土)10時43分配信


ヤンゴン市内で、会談後に言葉を交わすアウンサンスーチーさん（左）とヤン米国務副次官補＝２０１０年１２月１０日、ＡＰ
　【バンコク西尾英之】米国の在ミャンマー大使館がオバマ政権発足に先立つ０８年７月から軍事政権との対話路線への転換を提唱していたことが、内部告発サイト「ウィキリークス」が暴露した外交公電でわかった。「ビルマ（ミャンマー）民主化の追求」と題し、大使館の政治・経済担当者が帰国を前に見解を表明したもの。米国の経済制裁を「効果的ではない」とし、政権との対話の重要性を強調している。翌０９年に発足したオバマ政権は、それまでの対ミャンマー強硬政策から対話路線へと転換しており、文書は米国の政策転換のきっかけとなった可能性がある。

　０８年７月の公電は、軍による経済支配システムの改革が民主化へ向けた最大の課題だと指摘。米国は軍事政権の西側世界に対する敵対感情を取り除くため、政権幹部との直接対話が必要と強調している。さらにアウンサンスーチーさん解放など一定の進展があった場合には、制裁の一部解除など政権に対する「報償」の必要性を訴えている。

　一方で、スーチーさんが率いる民主化勢力「国民民主連盟」（ＮＬＤ）について、９０年の前回総選挙結果に固執して国民の社会的、経済的苦境の改善に取り組まず、支持を失っていると分析。若い民主化運動活動家が高齢化したＮＬＤ指導部に不満を強めるなど分裂が進んでいると述べ、ＮＬＤの民主化運動での指導的役割に疑問を呈した。

　そのうえで「市民社会に新たな地域密着型の改革グループが誕生し始めている」と指摘。「総選挙を通じてこれらの勢力から新たなリーダーが生まれるかもしれない」と述べ、既存組織に代わる新たな民主化勢力の台頭への期待感を示した。

　暴露された別の文書では、０４年に米大使館が「軍事政権が北朝鮮の支援で秘密の地下核施設を建設している」との目撃情報を得ていたことが判明。情報の真偽は明らかではないが、米国が早い時期からミャンマー核開発疑惑に関する情報を得て、懸念を深めていたこともわかった。

Read More...
Posted by Phone Hlaing-FWUBC at 8:34 PM 0 comments
Labels: , , ,

Friday, December 10, 2010

News & Articles on Burma-Friday, 10 December, 2010

News & Articles on Burma
Friday, 10 December, 2010
-------------------------------------------------
NLD Leadership 'Sclerotic': US Embassy
Burma 'building nuclear and missile sites'
China's dim view of Myanmar junta
Myanmar's Suu Kyi, US official discuss sanctions
Suu Kyi discusses sanctions with US official
Wikileaks: North Korea 'helps Burma with nuclear sites'
China tired of Burma’s ‘foot-dragging’
Senior US envoy meets with Myanmar's Suu Kyi
Burma ‘fourth biggest jail’ for journalists
Multi-ethnic Burma and the junta will collide
US ‘given uranium’ by Burmese civilian
Ceasefire armed groups "thank" Burma Army for bringing them back to reality
-------------------------------------------------------------


NLD Leadership 'Sclerotic': US Embassy
By BA KAUNG Friday, December 10, 2010

Burma's main pro-democracy party, the National League for Democracy (NLD), is estranged from both the younger generation of political activists and ethnic minority groups and lacks public support despite the immense popularity of its leader, Aung San Suu Kyi, according to a US diplomatic cable published by Wikileaks.

The scathing criticism of the party's senior leadership was directed at its failure to actively work with 88 Generation Students leaders in 2007, when Buddhist monks led anti-government protests.

“Repeated overtures from and 'summits' with the leaders of the 88 Generation in 2007 failed to result in any significant cooperation between the factions,” the cable said, adding that although Suu Kyi remained a popular and beloved figure among most Burmese, this status is not enjoyed by her party.

“Already frustrated with the sclerotic leadership of the elderly NLD 'Uncles,' the party lost even more credibility within the pro-democracy movement when its leaders refused to support the demonstrators last September, and even publicly criticized them,” wrote Leslie Hayden, the political and economic affairs chief of the US embassy in Rangoon, in her report in July 2008.

During the 2007 monk-led protests, the party leadership, which was then under the control of controversial NLD Chairman Aung Shwe, remained aloof from the protests. Aung Shwe and a few other top leaders were known for their extremely cautious approach towards the regime.

In contrast with the party's majority, which boycotted last month's election, these leaders reportedly wanted to participate in it.

Instead of reaching out to technically sophisticated bloggers and young, Internet-savvy activists, “the Uncles spend endless hours discussing their entitlements from the 1990 elections and abstract policy which they are in no position to enact,” the cable said.

“Additionally, most MPs-elect show little concern for the social and economic plight of most Burmese, and therefore, most Burmese regard them as irrelevant,” it said.

Party sources said that the release in late 2008 of Win Tin, a founding member of the NLD and an outspoken critic of the regime, reinvigorated the party. They also said that since the party decided in March of this year to boycott the election, the party's “Uncles” have stopped attending party meetings.

The party has been disbanded for its failure to register to participate in the election, and last month the Supreme Court rejected Suu Kyi's bid to restore the party's legal status.

Since her release from detention last month, Suu Kyi has been actively engaged in talks with different opposition groups, including with ethnic leaders.

But the US diplomatic cable noted that the party has repeatedly missed opportunities to reach out to the armed ethnic cease-fire groups and also continually feuded with ethnic leaders on the Committee to Represent the People's Parliament, an umbrella group of political and ethnic groups that won in the 1990 election.

“The party has consistently issued statements calling for a dialogue between the NLD and regime first, before the ethnic cease-fire groups are brought into the mix,” the cable noted.

The cable also recommended that the US should consider putting security guarantees on the table for the most senior generals and their families if it is serious about removing them from the scene. It also said the US should reach out to progressive military leaders in the regime directly, instead of relying on intermediaries who sometimes garble messages.

But Hayden rejected the idea that internal divisions might bring the regime down.

“Rumors of splits at the top of the regime are the result of uninformed analysis and wishful thinking of the exiles and outside observers. While the senior generals may disagree from time to time amongst themselves . . . they follow the orders of [Snr-Gen] Than Shwe. The senior generals are keenly aware that if they do not stand together, they will fall together.”
http://www.irrawaddy.org/article.php?art_id=20291
-----------------------------------------------------------
Burma 'building nuclear and missile sites'

12/10/2010 - 7:35:33 AM



Witnesses in Burma have seen missile and nuclear sites being built in remote locations with support from North Korea, according to the latest US cables released by WikiLeaks.

A Burmese officer in an engineering unit claimed surface-to-air missiles and an underground facility were being built at a site 300 miles north west of Rangoon, the documents published by The Guardian said.

The cable read: “The North Koreans, aided by Burmese workers, are constructing a concrete-reinforced underground facility that is ”500ft from the top of the cave to the top of the hill above“.

An estimated 300 North Koreans were working at the site, the document said, although it was suggested this number was probably too high.

Other reports, dating over the past six years, suggest dockworkers and foreign businessmen had heard about nuclear sites.

One businessman told the US Embassy in Rangoon that he had heard rumours of a nuclear reactor being built.

The cables add to long-standing fears that the Burmese military junta is trying to build a nuclear facility.
http://www.eecho.ie/news/world/burma-building-nuclear-and-missile-sites-485118.html
-------------------------------------------------------
ASIA TIMES: Dec 11, 2010
China's dim view of Myanmar junta
By Simon Roughneen

BANGKOK - Newly released United States diplomatic cables show that in the months after the August-September 2007 "Saffron" revolution protests in Myanmar, China was concerned about the country's stability and preferred that the military regime enter into dialogue with pro-democracy leader Aung San Suu Kyi and ethnic minority groups.

"The Chinese ambassador no longer tried to defend the regime, and acknowledged that the generals had made a bad situation worse. The Chinese have used their access to the generals to push for change, without much observable result, but remain interested in working with us to promote change," according to an account of a January 17, 2008 meeting between US charge d'affairs Shari Villaraos and China's ambassador to Myanmar, Guan Mu.

"The Chinese are clearly fed-up with foot-dragging by Than Shwe regime," Villarosa's report of the meeting concluded.

A lower-level meeting in Beijing took place a week earlier, on January 10 2008, and involved Chinese Ministry for Foreign Affairs Asia Department Counselor Yang Jian and politiburo-linked China Institutes for Contemporary International Relations (CICIR) Asia scholars Zhai Kun and Zhang Xuegang, along with three American officials.

While China and Vietnam have underpinned strong one-party rule with fast economic growth and investor-friendly policies - though recently Western multinationals have started to chafe at Chinese conditions - in China's view Myanmar's military junta failed to legitimize itself domestically due to its incompetent management of the economy, according to the Chinese assessments outlined in the US cable.

Gambits mentioned in WikiLeaked-cables from the US Embassy in Yangon, such as the creation of a "bread and circuses" domestic football league and rumors that Senior General Than Shwe, the junta's strongman, mulled a potential US$1billion bid for a majority stake in the Manchester United football club - apparently at the behest of his grandson - will only add to the perception of a regime at odds with economic realities beyond the self-enrichment of a narrow cabal of cronies.

According to the American account of the January 2008 meeting in Beijing, Zhai said the Myanmar government exerts control over society only on the surface and the potential for "lots of trouble" persists. He said the regime's inept handling of the economy costs it legitimacy and even if Myanmar's generals and Suu Kyi undertook a healthy dialogue, economic problems could throw the country into turmoil. Foreign affairs official Yang added that China's main reason for opposing Western sanctions on the Myanmar junta is that these could contribute to civil unrest inside the country, according to the Chinese view.

Scholar Zhang said that the US should "play two hands" with Myanmar's junta, advising the Americans that "the United States has been sufficiently critical of the regime and now should send messages, via China if necessary, to reassure Burmese military leaders that their personal security would not be imperiled in a democratic transition". Similarly, ambassador Guan suggested that that if junta leaders could be assured that "they would not lose their lives" and could retain economic interests, they might be amenable to a gradual concession of power.

To be sure, a measure of skepticism is required in reading the dated cables, however, with the real possibility that the Chinese representatives were, to a point at least, telling the Americans what they thought they wanted to hear. The status quo in Myanmar means that China, along with India, Thailand and others, has a relatively unhindered run at investing in resource-rich Myanmar, as Western countries and companies are hindered by US, European Union and Australian sanctions.

Whether the Americans bought into what they were told, or whether the cables were incorporated into ensuing higher-level Sino-American discussions on Myanmar, is hard to say. However, since the inauguration of President Barack Obama in January 2009, Washington has made conciliatory gestures toward Myanmar's junta, including an offer to reassess sanctions in exchange for reforms - such as holding credible elections and the release of political prisoners - only to be rebuffed in turn.

Nuclear concerns
Zhang said that guaranteeing the safe future of the current military leadership is the key to "unlocking the deadlock", which in hindsight suggests that the drive to establish a United Nations-backed commission of Inquiry into whether war crimes and crimes against humanity have been committed in Myanmar, a motion backed by the US, might have impelled the junta to batten down the hatches - if, indeed, the generals had ever contemplated any opening to begin with.

According to other cables released overnight by WikiLeaks, the US has since 2004 been concerned about Myanmar-North Korea military cooperation, which more recently has featured allegations that Myanmar is seeking nuclear weapons. Those worries have been exacerbated by revelations by American scientist Siegfried Hecker, who in early November reported that he was shown around a modern, sophisticated uranium enrichment facility in Yongbyon, previously unknown to outsiders by all accounts. It was a revelation that hints the technology Pyongyang could transfer to Myanmar is significantly more advanced than hitherto thought.

China's views on a potentially nuclear-armed Myanmar are not known, nor mentioned in the leaked US cables. However, Beijing's apparent and somewhat surprising views on ethnic relations in Myanmar are closer to Suu Kyi than those of junta leader Than Shwe. Since her November 13 release from house arrest, de facto opposition leader Suu Kyi has called for "a peaceful revolution" in Myanmar and for a second Panglong conference to address relations between the military government and the country's restive ethnic minority groups. Myanmar's state-run media has since dismissed the call for a convention.

Myanmar's civil wars have lasted since the end of World War II, with the 1962 military coup justified by apparent threats to national unity posed by the demands by ethnic minorities for some form of federal Burmese state. The original 1947 Panglong conference, chaired by Suu Kyi's father, Aung San, sought to address concerns that the newly-independent Burma, as Myanmar was then officially-known, would be dominated by ethnic Burmans at the expense of the country's 135 ethnic minority groups.

Almost three years old, China's views on Myanmar as expressed in the US cable might be somewhat different now, given a number of developments in the interim. According to the cable “Counselor Yang stated that the Chinese accept the Burmese regime's so-called 'roadmap' to democracy as the best route to democracy and national reconciliation in Burma.”

The November 7 elections in Myanmar were won by the junta-backed Union Solidarity and Development Party (USDP) in a predictable landslide, amid allegations of rigged advance voting, ballot stuffing and intimidation of rivals. China welcomed the elections as the fifth in Than Shwe's seven-step roadmap to democracy. However, with clashes between the Myanmar military and ethnic militias almost a daily occurrence since the election, and the junta reinforcing troop numbers in Kachin and Shan State, both bordering China, the junta could be set on a military solution to its demands that the country's ethnic militias merge their forces with the army.

An intensification of fighting in ethnic minority areas could impinge on Chinese economic interests in its southern neighbor, which as US diplomatic cables reveal is seen by Washington as on the verge of becoming a Chinese vassal. China's real views on the situation in Myanmar may become clearer if and when Myanmar's junta attempts to defeat the ethnic armies once and for all and instability rises on its southern flank.

The formation of a new post-election government and regional assemblies is predicted to take shape in mid-February 2011. Myanmar's junta could then try to justify an attack on "insurgents" - as it recently-labeled the Kachin Independence Organization (KIO), in contrast to the previous "ceasefire group" categorization - by saying that a civilian government and regional autonomy has been granted and therefore groups such as the KIO have no legitimate reason to exist.

Simon Roughneen is a foreign correspondent. His website is www.simonroughneen.com. http://www.atimes.com/atimes/Southeast_Asia/LL11Ae01.html
-------------------------------------------------------
Myanmar's Suu Kyi, US official discuss sanctions
The Associated Press
Friday, December 10, 2010; 5:36 AM

YANGON, Myanmar -- A senior U.S. official discussed sanctions against Myanmar's military government in talks Friday with pro-democracy leader Aung San Suu Kyi, the first by a Washington official since recent elections and the release of the Nobel laureate from house arrest.

Joseph Y. Yun, deputy assistant secretary of state for East Asian and Pacific Affairs, said the meeting with Suu Kyi at her lakeside home was "very productive."

"I learned a lot and I'll get back to Washington now to digest the three days of meetings here," he told reporters. During his visit, Yun also met Foreign Minister Nyan Win and other government officials, members of several political parties and U.N. representatives.

The visit came after Nov. 7 elections that were widely criticized as a sham to cement military rule.
ad_icon

Suu Kyi was released after the elections from seven years of detention. Her National League for Democracy party did not take part in the balloting, and was disbanded by the government as a result.

Suu Kyi told reporters that she and Yun "discussed a number of issues including sanctions," but did not elaborate.

Bilateral ties have been strained since Myanmar's military crushed pro-democracy protests in 1988. Since then, Washington has been Myanmar's strongest critic, applying political and economic sanctions against its junta for its poor human rights record and failure to make democratic reforms.

Last year President Barack Obama reversed the Bush administration's policy of isolation of Myanmar, saying it had been largely ineffective, in favor of a dialogue with the junta in hopes of coaxing democratic change.

The U.S. has said it will maintain sanctions until concrete progress is made on democratic reforms.

Suu Kyi has been a vocal support of sanctions as a way to pressure the junta to come to an accommodation with the pro-democracy movement.

But in late 2009, she wrote to junta chief Senior Gen. Than Shwe stating her willingness to cooperate in having international sanctions eased - an apparent shift that was seen as a gesture toward reconciliation. She has been noncommittal on sanctions since her release last month, saying she would back their removal if Myanmar's people want them lifted.
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2010/12/10/AR2010121001311.html
---------------------------------------------------
The Nation: 10 Dec. 2010, Friday
Suu Kyi discusses sanctions with US official

Rangoon - US Deputy Assistant Secretary of State Joseph Yun on Friday discussed sanctions with recently released Burma's opposition leader Aung San Suu Kyi.

"We talked of many things," Suu Kyi said of the meeting at her lakeside Rangoon home, which served as the Nobel Peace Prize laureate's prison for most of the past two decades. "We also discussed about sanctions, but I cannot tell you in detail."

Executive members of Suu Kyi's National League for Democracy opposition party also attended the meeting.

Suu Kyi, who was freed from her latest seven years of home detention on November 13, previously had stated that she was willing to review her support of Western economic sanctions on the country's military regime on the condition that only the ones that harm the public are lifted.
Yun, who arrived in Burma Tuesday, met with Burmese Foreign Minister Nyan Win, police chief Khin Yi and officials from the Science and Technology Ministry Thursday at the capital, Naypyitaw. //DPA
http://www.nationmultimedia.com/home/Suu-Kyi-discusses-sanctions-with-US-official-30144164.html
------------------------------------------------------------
10 December 2010 Last updated at 01:42 GMT
Wikileaks: North Korea 'helps Burma with nuclear sites'

Prime Minister Thein Sein Burma's military leaders have denied that the country is developing nuclear technology
Continue reading the main story

Burma may be building missile and nuclear sites in remote locations with support from North Korea, according to secret US cables released by Wikileaks.

The documents cite witnesses who say North Korean workers are helping Burma construct an underground bunker in a remote jungle.

The move underlines concern that the Burmese regime might be trying to build a nuclear weapon, despite denials.

Wikileaks has so far released more than 1,100 of 251,000 diplomatic cables.

The reports, which stretch over the past six years, suggest dockworkers and foreign businessmen have seen evidence of alleged sites.

A cable dating from August 2004 spoke of a Burmese officer in an engineering unit who said surface-to-air missiles were being built at a site in a town called Minbu in west-central Myanmar.

"The North Koreans, aided by Burmese workers, are constructing a concrete-reinforced underground facility that is '500ft from the top of the cave to the top of the hill above'," reads the cable, published by the Guardian newspaper.

Some 300 North Koreans were working at the site, the authors said, although the cable suggested this number was improbably high.
'Jigsaw of information'

An expatriate businessman also told the US Embassy in Rangoon that he had heard rumours of a nuclear site being built.

According to another cable, the businessman told an embassy officer about rumours of a large barge unloading reinforced steel which looked as if it was for a project larger than a factory.

Analysts have previously raised concerns that Burma is co-operating with North Korea to develop nuclear technology, although Burma has denied the claim.

The BBC's diplomatic correspondent Jonathan Marcus says that for months there have been persistent reports in the press and specialised journals suggesting that Burma is building a nuclear facility with North Korean help.

Those reports are mainly derived from clues pieced together from defectors and satellite imagery, he adds.

There is nothing in the cables to confirm what Burma and North Korea may be up to, but they do provide a fascinating insight into the jigsaw of information on which western intelligence is based, our correspondent says.

Another cable released by the whistle-blowing site suggests that China, Burma's most powerful ally, is growing impatient with the country's leaders.

Two years ago, Chinese Ambassador Guan Mu told US diplomats that there was a risk of turmoil in Burma.

He suggested that the country's ruling generals would cede power if they were offered assurances that they would not "lose their lives" and if they could keep their economic interests.
http://www.bbc.co.uk/news/world-asia-pacific-11966136
-------------------------------------------
China tired of Burma’s ‘foot-dragging’
By AGENCE FRANCE-PRESSE
Published: 10 December 2010

Than Shwe [R] during a September meeting with Chinese President Hu Jintao [L] (Reuters)

China is fed up with the “foot-dragging” of the military junta in Burma on reform and fears the ruling generals can no longer protect its interests in the country, leaked US diplomatic cables show.

China is a key supplier of arms to its southern neighbour and a buyer of its natural resources. It has also been the junta’s main ally on the international stage, but the secret cables released by WikiLeaks tell a different tale.

“The Chinese clearly are fed up with the foot-dragging by the Than Shwe regime,” the top US diplomat in Rangoon, Shari Villarosa, wrote in a January 2008 memo summarising a meeting with the Chinese ambassador at the time.

“The Chinese can no longer rely on the generals to protect their interests here, and recognise the need to broker some solution that keeps the peace,” she wrote, following mass street rallies in 2007 that ended in bloody violence.

“The Chinese ambassador no longer tried to defend the regime, and acknowledged that the generals had made a bad situation worse,” she said.

The cable added that after Chinese efforts to push for reform had ended “without much observable result”, Beijing was willing to work with the United States to get the generals back to the negotiating table.

Another cable from January 2008 from the US embassy in Beijing quoted a Chinese foreign ministry official as saying China wanted to see the junta take “bold measures” to improve the livelihood of Burma’s people.

The cable quoted the same official as saying China wanted to see “national reconciliation through dialogue with Aung San Suu Kyi and democracy supporters”.

The 65-year-old opposition leader and Nobel peace laureate, who spent 15 of the last 21 years under house arrest, was released last month, days after a rare election that was widely panned by foreign observers as a sham.

The junta’s political proxy claimed an overwhelming victory in the elections – Burma’s first in two decades – amid opposition complaints of cheating and voter intimidation. Suu Kyi’s party boycotted the polls.

Burma has been ruled by the military since 1962 and has refused to recognise the results of elections in 1990 that Suu Kyi’s party won by a landslide.

Villarosa said the Chinese envoy to Rangoon, Guan Mu, said the generals might be “more amenable to ceding power gradually” if they were “offered assurances that they would not lose their lives and could keep their economic interests”.
http://www.dvb.no/news/china-tired-of-burmas-foot-dragging/13334
-------------------------------------
Senior US envoy meets with Myanmar's Suu Kyi
AFP

A senior US diplomat met with Myanmar democracy leader Aung San Suu Kyi during the first high-level visit by a Washington envoy since the dissident's release from house arrest last month. Skip related content
Related photos / videos

Joseph Yun, the deputy assistant secretary of state for East Asian and Pacific affairs, made no comment to waiting media as he visited the Nobel Peace Prize winner at her crumbling lakeside mansion in Yangon on Friday.

Suu Kyi was freed by Myanmar's military rulers from her most recent stretch of detention on November 13, days after a rare election widely criticised by democracy activists and Western governments as anything but free and fair.

US President Barack Obama said Myanmar's "bankrupt regime" had stolen the vote, which handed an overwhelming majority to the military's political proxy and was marred by allegations of intimidation and vote rigging.

Obama's administration launched a dialogue with Myanmar's military rulers last year after concluding that Western attempts to isolate the regime had produced little success.

Yun arrived in the military-ruled country on Tuesday and has already met with representatives of 10 political parties that won seats in the November 7 election, as well as government officials.

The US envoy would urge the authorities to "improve their human rights record" and "release all political prisoners immediately and unconditionally", a US State Department spokesman said ahead of the talks.

"He will also review US government humanitarian assistance to the Burmese people," the official added, using Myanmar's former name.

Suu Kyi, who spent 15 of the last 21 years locked up, has welcomed this engagement but warned against "rose-coloured glasses", saying greater human rights and economic progress were still needed.

She told CNN in an interview last month that Washington must keep its "eyes open and alert and seeing what is really going on, and where engagement is leading to and what changes really need to be brought about".

Suu Kyi's party boycotted the November 7 vote because of rules that appeared to exclude the dissident from participating. It was subsequently disbanded by the junta.

The party won the previous election in 1990 but was never allowed to take power.

Yun's visit coincided with the release of leaked diplomatic cables highlighting Washington's fears, dating back to 2004, of a secret nuclear programme in Myanmar with the involvement of North Korea.

One cable from the US embassy in Yangon, dated August 2004 and released Thursday by the anti-secrecy website WikiLeaks, quoted an unidentified witness who reported seeing 300 North Koreans working at a secret construction site.

"The North Koreans, aided by Burmese workers, are constructing a concrete-reinforced underground facility that is '500ft from the top of the cave to the top of the hill above'," according to the cable.

The military junta in Myanmar has dismissed reports of its nuclear intentions and brushed aside Western concerns about possible cooperation with North Korea.

But in July US Secretary of State Hillary Clinton expressed worries about military ties between the two countries saying a ship from Pyongyang had recently delivered military equipment to Myanmar. http://uk.news.yahoo.com/18/20101210/twl-senior-us-envoy-meets-with-myanmar-s-2802f3e.html
--------------------------------------------
Burma ‘fourth biggest jail’ for journalists
By DVB
Published: 9 December 2010

Burma is the world’s fourth-highest jailer of media workers, according to figures released by a New York-based press safety watchdog.

Except for Eritrea, which is placed third with 17, Burma has one of the highest numbers of imprisoned journalists relative to its population. The Committee for the Protection of Journalists (CPJ) puts Burma’s figure at 13, while China and Iran each have 34.

The number of journalists imprisoned worldwide has risen by nine since last year and now stands at 145, a 14-year high, with 28 countries guilty of harsh treatment of media workers.

CPJ Executive Director Joel Simon called the increase a “shocking development… fuelled largely by a small handful of countries that systematically jail journalists –countries that are at war with information itself”.

The Thailand-based Burma Media Association (BMA) however puts the figure at 22, and among these are 17 DVB journalists. A father and son who were arrested in April after photographing the aftermath of the Rangoon bombings are the latest to have admitted to being DVB staff.

According to DVB Deputy Editor, Khin Maung Win, the son, 21-year-old Sithu Zeya, had been tortured into revealing that his father, Maung Maung Zeya, was also a reporter for the Oslo-based media organisation.

Khin Maung Win added that authorities had offered to free Maung Maung Zeya if he divulged the names of other undercover DVB reporters. The two are being held in Rangoon’s Insein prison while they await a verdict.

CPJ last year branded Burma as the ‘worst country to be a blogger’, while the Paris-based Reporters Sans Frontieres ranked it 171 out of 175 countries in its latest Press Freedom Index.
http://www.dvb.no/news/burma-%E2%80%98fourth-biggest-jail%E2%80%99-for-journalists/13323
--------------------------------------------
Multi-ethnic Burma and the junta will collide
By MAUNG ZARNI
Published: 10 December 2010

No matter how carefully they tread on the issue of reviving the Union spirit among different ethnic communities, Aung San Suu Kyi and non-violent ethnic minority leaders – not to mention the armed ethnic resistance organisations – are heading for an inevitable collision course with Burma’s military junta. Here is why.

Their respective politics, as well as concerns and interests, are irreconcilable. For Suu Kyi and the multi-ethnic opposition, politics is a means towards peace, reconciliation, representative government and improved public well-being; for the ruling generals, however, it is an expression of entitlement to rule and a means of control, domination, and self-aggrandizement. The fact that Senior General Than Shwe even thought of buying out Manchester United football club while several million cyclone Nargis victims struggled for clean drinking water and dry shelter speaks volumes about the deeply callous nature of the generals that rule the country.

While the world knows plenty about Aung San Suu Kyi and what she represents, it knows almost nothing about the generals beyond their international pariah status.

As far as the generals are concerned, there is no need for reconciliation along ethnic or political lines with any person, organization or community. In short, they have done nothing wrong, for they perceive themselves as the country’s sole national guardian, untainted by partisan politics. They are committed to the abstract idea of a multi-ethnic nation and an absolutist notion of sovereignty. They love the country, but they can’t stand the people, especially the kind who refuse to go along with their design for the rest of the country.

The generals’ politics is all about resuming and completing the process of reconsolidation of the power of the ethnic Burmese majority, most specifically the soldiering class, over the rest of the ethnic minorities – a process only interrupted by the old kingdom’s 19th century defeat by Great Britain. Sixty years after independence the military has built its own version of local colonial rule wherein it serves as the constitutionally-mandated ruling class and the rest of the civilian society, both ethnic majority and minorities, as second class citizens.

In this new colonial rule, anything and anyone that doesn’t bend to the generals’ will is to be controlled, subjugated or crushed. Aung San Suu Kyi and 2,200-plus jailed multi-ethnic dissidents or politically defiant ethnic minority groups that are subject to rape, pillage, summary executions and other atrocities attest to this. And this time round the regime is likely to get really nasty, with disturbing signals of the brewing troubles ahead already emerging.

The world just witnessed 20,000 Burmese refugees fleeing the renewed, post-election fighting between the regime and a faction of Karen ethnic minority ceasefire groups into Thailand. Furthermore, the Burmese military has recently deployed massive numbers of combat-ready troops along vast stretches of the porous Thai-Burmese border and purchased and assembled 50 Russian-made Mi-24 gunship helicopters in preparation for “counterinsurgency” operations to subjugate the country’s minorities.

Burma has been engulfed in conflict, violent and non-violent, since 90 days after independence from Britain. Everyone is tired of war and conflict – that is, everyone except the top generals and those who profit from the continuation of war and conflict.

The military’s rose-tinted perception of itself as the ‘guardian of the nation’ is one thing, but the vested class and personal interests that have resulted from 50 years of successive military dictatorships are another. War may not be peace as Orwellian double-speak suggests, but it is highly profitable for the strong and the victorious.

Perpetuating domestic conflicts enables the regime to expand its military control over resource-rich and strategic minority regions which border Asia’s rising economies such as India, China and Thailand. The economically vibrant neighbours have signed multi-billion dollar commercial deals, including trans-border gas pipelines, two deep seaports, ‘development corridors’ and ‘special economic zones’, natural gas production, hydropower projects and mining, all over different minority lands along Burma’s national borders.

The regime’s opponents are incomparably weaker, outnumbered and outgunned. The regime discards such modern normative inconveniences as governmental accountability, citizens’ voice, and ecological and livelihood concerns, as it grabs natural resources and land from both ethnic majority and minority communities, while their Asian business partners look the other way. The troops are allowed to scavenge among local populations, confiscating anything of value with impunity from the top leadership. In fact, it is the senior and junior generals in Naypyidaw who push their regional, battalion and local commanders towards local economic self-sufficiency – at any cost to local communities and economies.

Ideologically, the war against minorities reinforces the Burmese military’s self-justificatory perception that its primacy and monopoly control over minority regions are necessary, lest these autonomy-seeking ethnic people break up the Union. However these days the Burmese public, weary of the governmental brutality and with greater exposure to global free media, is no longer susceptible to the regime’s ethno-nationalist propaganda. The glue that used to bind the Burmese majority with the militarist generals has come off.

Precisely because this ethno-nationalist bond has been irreparably broken down, Aung San Suu Kyi and minority leaders’ recent moves towards dialogue and reconciliation poses the greatest threat to the ruling junta. Only 20 years ago the regime, challenged by the majority Burmese public in Burma’s ‘people power’ uprising, opted for disparate ceasefire deals with nearly 20 armed minority organizations, not out of genuine desire for peace and reconciliation, but as a strategy to pre-empt the inter-ethnic solidarity between the Aung San Suu Kyi-led majority and rebellious minorities. Now that some of the most crucial ceasefires are likely to unravel, the highest strategic priority of the regime has become preventing inter-ethnic unity.

There is little wonder then that the generals’ greatest threat is Aung San Suu Kyi’s enduring popularity across ethnic lines and her politics of reconciliation. Her politics by no means induces the country’s balkanization as the generals and their supporters have implied. If anything, the military’s zero-sum politics will pave the way for national disintegration.

If one listens carefully to Burma’s disparate ethnic resistance groups, everyone is prepared to live within a single union. They are simply asking that fair political representation and ethnic equality be made central organizing principles of the Union – something the majority Burmese as represented by Aung San Suu Kyi and her opposition movement have endorsed.

Foreign governments and advocates generally view the military as the only cohesive national organization capable of keeping territorial Burma together, but they conveniently ignore the realities on the ground: Burma’s military has categorically failed at nation-building – its record of 50 years in power speaks for itself.

What the generals want and pursue is power and profit while their multi-ethnic opponents can only offer peace and reconciliation. Their respective missions are bound to collide, and it’s just a matter of time before the world witnesses a new round of confrontation, conflicts and crack down.

For the foreign governments and international organisations which fear Burma’s ethnic balkanization or political instability, the best way to prevent this eventuality is to start recognizing that the generals, this generation and the next, are not going to be the ones who will bring about lasting peace, reconciliation and stability. Instead of placing misguided confidence in gradual military-led transition, these external players should invest in long-term initiatives designed to help empower multi-ethnic dissidents and their organizations, as well as ordinary citizens and their communities in order that the people may succeed in their attempts at what Aung San Suu Kyi calls a ‘peaceful revolution’, a process of change that brings about meaningful, positive and radical changes in policy, leadership and institutions.

Maung Zarni is research fellow on Burma at the London School of Economics and Political Science.
http://www.dvb.no/analysis/multi-ethnic-burma-and-the-junta-will-collide/13337
------------------------------------------
US ‘given uranium’ by Burmese civilian

Exerpt from the leaked US cable documenting approach by Burmese civilian with uranium (Wikileaks)
By FRANCIS WADE
Published: 10 December 2010

US diplomats in Rangoon were approached in 2008 by a Burmese civilian offering to sell a sample of uranium, which was then sent to a US testing centre, leaked cables reveal.

It comes as part of a massive disclosure of US diplomatic cables published by Wikileaks that suggest the US was concerned about Burma’s potential to develop a nuclear weapon long before DVB unearthed evidence of a proliferation programme.

The unnamed person had contacted the US Defence Attaché Office (USDAO) in Rangoon eight days prior to the meeting, said the 23 September 2008 cable sent to Washington by US Chargé d’Affaires in Burma, Larry Dinger. No date of for the meeting is given, but the cable says that US officials interviewed the individual “at the U.S. Embassy Rangoon”.

It says that the “individual provided a small bottle half-filled with metallic powder and a photocopied certificate of testing from a Chinese university dated 1992 as verification of the radioactive nature of the powder”. He claimed the bottle contained Uranium-238, which is used in most modern nuclear weapons, as well as for nuclear energy.

The civilian reportedly told US diplomats that he could “provide up to 2000 kg of uranium-bearing rock” mined from a location in eastern Burma’s Karenni state. He claimed he had 50 kilograms of uranium-containing rock or ore stored in a protected barrel at an undisclosed Rangoon location. If the US declined the offer, then the individual would approach Thailand and China before moving on to other countries.

What happened next is unclear, but at the time the cable was sent, a sample bottle was “in transit” to a US testing site known as the Aberdeen Proving Grounds in Maryland, Virginia. It was sent “by commercial air via Diplomatic Pouch”.

“The sample was wrapped in several layers and placed inside multiple containers, including glass, lead, and wooden boxes/crates”, the cable said, adding that the package was marked ‘Secret’.

As far as the USDAO knew, the Burmese junta was unaware that it had received the alleged uranium. “However, the possibility cannot be dismissed that rather than a sale for profit, the seller is attempting to assist in executing a government entrapment scheme,” it said.

Burmese analyst Aung Thu Nyein said that it is likely the individual had been paid by the US embassy to provide information about uranium deposits in Burma, in order that Washington could gauge the potential for the junta to develop a nuclear weapon.

Another cable sent on 30 January 2007 speaks of US suspicions about a shipment of 112 metric tonnes of uranium ore “shipped on January 25 from BURMA to China via Singapore”. It said that “security was tighter than usual, surveillance was heavier, and officials paid closer attention to the movement of the shipment and activity at the port”.

When approached by DVB, an official at the US embassy in Rangoon said that the US state department “does not comment on classified documents or allegedly classified documents that may have been leaked”.
http://www.dvb.no/news/us-%E2%80%98given-uranium%E2%80%99-by-burmese-civilian/13341
-----------------------------------------
Ceasefire armed groups "thank" Burma Army for bringing them back to reality
Friday, 10 December 2010 15:11 Hseng Khio Fah

Ceasefire armed groups that have refused to disarm to Burma's ruling military, during their recent informal meetings at Mongla, where the National Democratic Alliance Army (NDAA) Headquarters is located, said they should be grateful to the Burma Army because its pressure on the groups to transform themselves into Border Guard Forces (BGFs) and later to disarm had brought them back to the struggle for their rights as enshrined in the 1947 Panglong Agreement, according to sources from the Sino-Burma border said.

Former allies of the Burma's ruling military, the United Wa State Army (UWSA), NDAA better known as Mongla group and Shan State Army (SSA) North took opportunity from Mongla's Shan New Year celebrations (held from 30 November to 7 December) to discuss their future strategies, an informed source said.

The groups said without the Burma Army's BGF program, they would not have woken up from their "Rip Van Winkle" sleep to resume their fight because they had been too busy with their day to day affairs.

"The junta might achieve its goal well within another 20 years, had they left us alone as in the past," a source quoted a Wa officer as saying.

According to one discussant, the ruling military is putting pressure on them on three fronts, 1) Militarily, the Burma Army is laying them under siege in an attempt to wear them down "If there is a chance to gain a quick victory, like in Kokang, they'll even attack". 2) Economically, the Burma Army is cutting off their revenue "Now only the militias that are backed by the Burma Army can engage in the drug trade freely" and 3) Politically, Naypyitaw is trying to "paint us with drugs" to isolate the groups from the international community; it might even place the issue of the groups in the parliamentary agenda in an attempt to legally designating them as unlawful organizations.

In response, the alliance cannot shoot first which is an action that may offend China. What they could do, obviously, is on the political front, according to another discussant. The Shans, as former rulers of Shan State and being the majority, should assume a major role. "The first thing is for the SSA-North and the (non-ceasefire) SSA-South to reach an agreement," he said. "The rest of us can then follow suit."

Meanwhile, the Shan State Army (SSA) South of Lt-Gen Yawd Serk was also reportedly holding meetings with representatives from the Six-State Military Alliance formed since 2002. Members include SSA South, Karen National Union, Karenni National Progressive Party, Kachin Independence Army, China National Front and Arakan Liberation Party. http://www.shanland.org/index.php?option=com_content&view=article&id=3359:ceasefire-armed-groups-qthankq-burma-army-for-bringing-them-back-to-reality-&catid=86:war&Itemid=284

__._,_.___

Read More...
Posted by Phone Hlaing-FWUBC at 11:50 PM 0 comments
Labels: , , ,
Subscribe to: Posts (Atom)